...::: SEN UYURKEN SEYRETTİM- Diana Loomans:::...
SENi UYURKEN SEYRETTiM
Sevgili çocuğum, seni uyurken seyretmek, nefes
alışını duymak için
sessizce odana girdim. Gözlerin kapalı,huzur
içindesin. Sarı buklelerin melek
yüzünü çerçeveliyor. Bir kaç dakika önce çalışma
odamda çalışırken birdenbire
içimin sıkıldığını farkettim. Dikkatimi işime
veremedim ve bu yüzden sessizce
seninle konuşmak üzere odana geldim.
Bu sabah, yavaş giyindiğin için sabırsızlanıp,
sana söylendim. Yemek
fişini kaybettiğin için seni azarladım ve kahvaltı
ederken gömleğine süt
döktüğün için sana sert sert baktım. "Yine mi?"
dedim, içimi çekerek ve başımı
kızgınlıkla iki yana salladım. Sense bana bakıp,
tatlı tatlı gülümsedim ve
bana "Hoşçakal, anneciğim!" dedin.
Öğleden sonra, sen odanda oynayıp,yatağına
dizdiğin oyuncaklarına bağıra
çağıra şarkı söylerken, ben telefon komuşmalarımı
yapıyordum. Sana sessiz
olmanı işaret ettim, sonra yine bir saat kadar
telefonda konuştum. Daha sonra
bir asker gibi sana emir verdim, "Oyalanıp durma,
çabuk ödevini yap!" Bana
"Peki, anneciğim." dedin ve hemen çalışmaya
koyuldun. Sonra da odandan hiçbir
ses gelmedi.
Akşam ben masamın başında çalışırken, korkarak
yanıma geldin ve bana
umutla, "Anneciğim, bu gece kitap okuyacak mıyız?"
diye sordun. Sana kesin bir
dille, "Bu gece olmaz." dedim, "Odan hâlâ
karmakarışık! Sana kaç kez
anımsatacağım odanı toplamanı!" Başın önünde, odana
gittin. Çok geçmeden geri
geldin ve kapının yanından bana bakınca, "Şimdi ne
istiyorsun?" diye sordum
aksi bir ses tonuyla.
Hiçbir şey söylemedin. Yanıma geldin, boynuma
sarıldın ve beni öpüp, "İyi
geceler, anneciğim. Seni seviyorum!" dedin. Sonra da
aceleyle odana gittin.
Daha sonra, duyduğum vicdan azabı nedeniyle, boş
boş masama bakarak uzun
bir süre oturdum. Acaba neden böyle davrandım, diye
düşündüm. Beni kızdıracak
hiçbir şey yapmamıştın. Sadece büyümeye ve öğrenmeye
çalışan bir çocuk gibi
davranmıştın. Bugün yetişkinlerin sorumluluklarla
dolu dünyasında kendimi
kaybettim ve sana harcayacak enerjim kalmadı. Bugün
sen benim öğretmenim
oldun, beni öpmeyi, bana iyi geceler dilemeyi
unutmadın ve üstelik ruh halimin
iyi olmadığını fark edip, parmaklarının ucunda
gezindin.
Şimdi seni uyurken seyrediyorum ve bugünü yeni
baştan yaşamak istiyorum.
Yarın, ben de sana, bugün senin bana gösterdiğin
anlayışı göstereceğim,
böylelikle belki gerçek bir anne olabilirim -
uyandığında sana sıcacık
gülümseyip, okuldan geldiğinde sana moral vereceğim
ve yatmadan sana kitap
okuyacağım. Sen gülünce gülüp, sen ağlayınca
ağlayacağım. Kendime daha
büyümediğini, bir çocuk olduğunu ve senin annen
olmaktan mutluluk duyduğumu
anımsatacağım. Bugün senin anlayışlı davranışın bana
çok dokundu ve bu yüzden
gecenin bu saatinde sana teşekkür etmeye geldim,
çocuğum, öğretmenim ve
arkadaşım olduğun ve bana gösterdiğin sevgi için.
Diana Loomans
| |
