Ben seni hiç sevmedim ki
           Yorgun akşamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim
           Bir çiçeğe gülmeni,
           Bir güle benzemeni sevdim.
           Bir de yıldızları sevdim
           Eylül akşamlarında gelip gözlerinde durdular

           Ben seni hiç sevmedim ki
           Beni yola koduğunda ayrılmayı sevdim
           Kurşunları sevdim beni vurduğunda
           Ağlamayı sevdim unuttuğunda
           Yalnız olduğumu anladığımda
           Ayakta kalmamı sevdim
           Yıkılmamı sevdim seni her hatırladığımda
           Ekmeği sever gibi sevdim sensizliği
           Su gibi özledim Temmuz güneşinde sesini
           İkindide yağmur gibi
           Geceleyin rüzgar gibi sevdim seni sevdiğimi

           Ben seni hiç sevmedim ki
           Kuşlara şarkılar öğretmeni sevdim
           Menekşeyle konuşmanı
           Nisan’i hatırlatmanı
           Baharın bir adının da yalnızlık olmadığını
           Düştüğüm zaman kanayan yanlarımı
           Ve tuhaflığımı üşüdüğüm zaman
           Sakız satan çocukları
           Yeni çıkan sarkıları
           Her kaybettiğinde kazanan yanlarını sevdim
           Denize düşmüş gül gibi düştüm ateşe
           Ben yangını sevdim
           Yandığım zaman böyle işte

           Ben seni hiç sevmedim ki
           Bir gece, bir ceylan indi dağdan kalbime
           Bir gece, bir şiir gibi kibrit alevinde
           Alemin ortasında yalnızlığın sesinde
           Buğusunda sabahın
           Acımasızlığında bir AHIN
           Ağlayan yüzünde İsa’nın
           Ferahlatan gücüyle duanın
           Korkutan yanıyla nar’ın (nar= ateş)
           İncirin, zeytinin, kalbin üstüne
           Gülün üstüne
           Tutunduğum umudun üstüne
           Korkunun üstüne
           Senin üstüne
           Hepsinin üstüne, hep senin üstüne

           Ben seni hiç sevmedim ki
           Gittiğin zaman
           Gitmeni sevdim
           Evreni sevdim geldiğin zaman
           Kalmanı sevdim
           Korkuyordum sana alışmaktan
           Yine de sevdim gülümsemeyi
           Mendilimi sallarken seni götüren trenin arkasından
           Kırlara ilk kar düştüğü zaman
           Ölümün ne güzel olduğunu sevdim
           Seni içimde öldürdüğüm zaman

           Ben seni hiç sevmedim ki
           Yorgun akşamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim
           Bir çiçeğe gülmeni
           Bir güle benzemeni sevdim
           Bir de yıldızları sevdim
           Ben seni hiç sevmedim ki
           Eylül akşamlarında gelip gözlerinde durdular

           Ben seni hiç sevmedim ki
           Kuşlara şarkılar öğretmeni sevdim
           Menekşeyle konuşmanı
           Nisanı hatırlatmanı
           Baharın bir adının da yalnızlık olmadığını
           Düştüğüm zaman kanayan yanlarımı
           Ve tuhaflığımı üşüdüğüm zaman
           Sakız satan çocukları
           Yeni çıkan şarkıları
           Her kaybettiğimde kazanan yanlarını sevdim
           Denize düşmüş gül gibi düştüm ateşe
           Ben yangını sevdim
           Yandiğim zaman böyle işte
           Ben seni hiç sevmedim ki
           Ben sevdim mi
           Adam gibi severim...

                       Tutkun Bıçak