...::: BİR YAZI.....iç dünyamız
:::...
Benim duygu yüklü iç dünyam bir çiçek bahçesine benzer.
Aslında her erkeğin kendi dünyasında kendine ait bir bahçesi vardır
ve bu çiçek bahçesinin bahçıvanı gibidir erkek. Çeşit çeşit,
rengarenk ve mis gibi kokan çiçekler vardır bu bahçelerin içinde.
Bahçede yer alan çiçekler hep özen ve bakım ister, hepsinin yeri
farklıdır bahçenin içinde, bazıları çok narindir soğuğa, sıcağa,
ilgisizliğe gelemezler, hemen oracıkta renkleri solar, canlandırılmak
büyük fedakarlık ister.
Bazıları vardır şartlar nasıl olursa olsun her zaman yeşil, her zaman
canlı ve diri kalmayı başarırlar bu güzel çiçek bahçesinde, fakat
fazla mutlu değillerdir diğer çiçeklerin arasında çünkü bahçıvanın
ilgisi daha az olur onlara, onlar dayanıklı olmalarının ceremesini
çekerler ömürleri boyunca.
Güzel kokuları ile bahçenin içinde birbirleri ile yarış ederler bütün
çiçekler, hepsinin amacı aynıdır aslında daha güzel kokmak, daha
güzel görünmek ve hep bahçıvanın ilgisini çekmektir amaçları.
Ne yazık ki bahçıvan hepsine aynı ilgiyi göstermeye çalışsa da, onun
gönlüne taht kurmuş bir çiçek vardır ve bunu kimseye belli etmeye
çalışmadan sadece o güzel çiçekle ilgilendiği anlarda duygularını ona
anlatır kimse bilsin istemez.
Ama ne yazık ki bu narin, sevgi dolu, mis kokulu ve bir o kadar da
güzel çiçek bahçıvanın sevgilisi olmanın mutluluğunu fazla yaşayamaz
çünkü onun ömrü bir çok kısadır diğer çiçeklere göre.
Bilmem belki de bu yüzden çok farklıdır diğerlerinden, aşkını
yıpratmadan göçüp gidecektir bahçenin içinden. Ve zaman gelir güzel
kokulu narin ve bir o kadar güzel çiçek, artık solmaya ve kurumaya
başlar, zamanı gelmiştir artık gitmenin.
Fakat bahçıvan hiç unutmaz onu,
Gülü ilk tutuğunda dalından sıkıca, bırakmak istemezcesine sevdiği,
kokladığı anları her zaman hatırlayacaktır.
Parmaklarındaki diken izleri onu hiç unutturmayacaktır.
Halil Çılgın
| |
