Κλάδος της ψυχολογίας που ασχολείται με μαθηματικές μετρήσεις των ψυχικών ικανοτήτων του ανθρώπου ειδικά, και γενικότερα κάθε ζωικού οργανισμού. Η επιστήμη αυτή διαμορφώθηκε από το φιλόσοφο και μαθηματικό Βολφ, στις αρχές του 18ου αι. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί η ψυχομετρία κατά τη μέτρηση των ψυχικών ικανοτήτων είναι οι εξής: 1) Των ερεθισμάτων ή των εντυπώσεων. Ο ερευνητής μετρά τα ερεθίσματα με τα οποία προκαλούνται οι αντίστοιχες αντιδράσεις, τα αντίστοιχα ψυχικά γεγονότα. 2) Των εκδηλώσεων, κατά την οποία ο ερευνητής μετρά τις κινήσεις με τις οποίες εκδηλώνεται η ψυχική ζωή. 3) Η χρονομετρική μέθοδος ή της αντίδρασης, κατά την οποία μετριέται πόσος χρόνος περνά από τη στιγμή που το άτομο αντιλαμβάνεται τον ερεθισμό μέχρι την αντίδρασή του στο προηγούμενο ερέθισμα. Είναι φανερό ότι με τις μετρήσεις που
κάνει η ψυχομετρία προσπαθεί να καθορίσει την ψυχική κατάσταση των υποκειμένων, τις ψυχικές ιδιότητες και ικανότητες τους και να διαγράψει μια ψυχική τους εικόνα μερική ή ολική.Οι μετρήσεις μπορεί να είναι: α) μερικές ή γενικές. Μερικές είναι όταν παριστάνουμε λίγες μόνο ικανότητες που μετρήθηκαν· γενικές όταν εξετάζουμε όλες τις μετρητές ικανότητες· β) ατομικές ή ομαδικές. Ατομικές είναι οι μετρήσεις όταν μας δίνουν μια γενική ή μερική εικόνα της ψυχικής κατάστασης ενός μόνο ατόμου, ενώ ομαδικές όταν φανερώνουν μερική ή γενική εικόνα πολλών ατόμων κατά μέσο όρο· γ) στατικές ή γενετικές. Στατικές λέγονται οι μετρήσεις που εκφράζουν ψυχικές ικανότητες ατόμων ή ομάδων σε ένα ορισμένο χρόνο, ενώ γενετικές όσες διαγράφουν τις ψυχικές ικανότητες ενός ή περισσότερων ατόμων σε διαφορετικούς χρόνους παρακολουθώντας την πορεία της ανάπτυξης των ικανοτήτων αυτών.