Γενεές υπολογιστών

www.geocities.com/computerbane

Οι υπολογιστές διακρίνονται σε τρεις γενεές. Η πρώτη, που συμπίπτει με τη δεκαετία του 1950, αφορά τους υπολογιστές λυχνιών, όρος που προέρχεται από τις ηλεκτρονικές λυχνίες που αποτελούν στοιχεία κυκλωμάτων. Η χωρητικότητα της μνήμης είναι λιγότερη από 100 αριθμούς, το λογισμικό ανύπαρκτο και ο προγραμματισμός επίπονος και λεπτομερής.

Στη δεύτερη γενεά, από το τέλος της δεκαετίας του 1950 έως το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1960, οι λυχνίες αντικαθίστανται από τα τρανζίστορ, που είναι πολύ αξιόπιστα μέσα για τη μετατροπή ενός σήματος και οι υπολογιστές γίνονται πιο γρήγοροι, μικρότεροι και φθηνότεροι. Επιπλέον, στη μνήμη εργασίας έρχονται να προστεθούν και οι δευτερεύουσες μνήμες και εμφανίζονται οι πρώτες ανεξάρτητες από τον τύπο μηχανής γλώσσες προγραμματισμού. Τέλος, εμφανίζονται τα λειτουργικά συστήματα, προγράμματα που φροντίζουν για τη βέλτιστη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της μηχανής.

Η τρίτη γενεά αναφέρεται στις οικογένειες υπολογιστών, σειρές υπολογιστών με κλιμακούμενες επιδόσεις, κατασκευαστικές διαφορές αλλά ομοιότητες από την πλευρά του προγραμματιστή, που εμφανίζονται στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Μέσο της λεγόμενης λειτουργίας με διαμοιρασμό χρόνου, η μονάδα ανάγνωσης διάτρητων καρτών αντικαθίσταται από τα γνωστά σε όλους μας πληκτρολόγια. Παράλληλα, αυξάνεται η ταχύτητα των κυκλωμάτων και της μνήμης, εμφανίζονται τα πρώτα ολοκληρωμένα κυκλώματα και η επεξεργασία δεδομένων με γραφικά με τις επίσης γνωστές οθόνες που αντικαθιστούν τις γραφομηχανές εξόδου δεδομένων.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 κάνουν την εμφάνισή τους οι μικροεπεξεργαστές που επιτρέπουν τη δημιουργία των προσωπικών υπολογιστών ή PC(personal computers). Στη δεκαετία του 1980 η εταιρεία Xerox Corporation δημιουργεί ένα περιβάλλον στο οποίο η οθόνη του υπολογιστή παρουσιάζεται ως ένα γραφείο. Επιπλέον, κατασκευάζονται προγράμματα με τα οποία δίνεται στο χρήστη η δυνατότητα να επικοινωνεί με τον υπολογιστή για τις συνηθισμένες εργασίες ενός γραφείου, πχ. άνοιγμα φακέλων, ρίψη προχείρων στο καλάθι αχρήστων κλπ., μέσο εικονιδίων, μικρών εικόνων που συμβολίζουν τις λειτουργίες του προγράμματος και απεικονίζονται πάνω στην οθόνη. Το 1980, όπως αναφέρει ο μεταφραστής του βιβλίου "Ψηφιακός Κόσμος" του Νικόλα Νεγρεπόντη, Αναστάσεις Κατσίκας "ένα από τα μεγαλύτερα περιοδικά του κόσμου, στο καθιερωμένο ετήσιο δημοψήφισμά του για την πιο διάσημη προσωπικότητα, ανακήρυξε ως άνθρωπο της χρονιάς τον προσωπικό υπολογιστή . Ο ψηφιακός κόσμος έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνισή του." Οι προσωπικοί υπολογιστές αποτελούν πλέον ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο σε πολλούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας διευκολύνοντας διάφορες πολύπλοκες διαδικασίες, πχ στα γραφεία επιχειρήσεων διευκολύνουν τη γρήγορη επεξεργασία πληροφοριών, τη σωστή αξιολόγηση στοιχείων και ταξινόμηση πληροφοριών, στα λογιστήρια εταιρειών την επεξεργασία λογιστικών στοιχείων και στην Εκπαίδευση τη διδακτική διαδικασία. Επιπλέον, είναι σημαντική η συμβολή τους στον τομέα των πολυμέσων(multimedia), που περιλαμβάνουν βίντεο, χρώματα και ήχο, στις Γραφικές Τέχνες προσφέροντας εργαλεία επεξεργασίας εικόνας, σχεδίου και μακέτας, στον τομέα της Εκδοτικής Δραστηριότητας κάνοντας την έκδοση εντύπων προσιτή στον καθένα, στον Τομέα του Τεχνικού Σχεδιασμού με την ακριβέστερη και γρηγορότερη σχεδίαση των πρωτοτύπων και στον τομέα των Δικτύων φέρνοντας σε επαφή τους χρήστες μεταξύ τους.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Οι άνθρωποι πάντοτε είχαν την ανάγκη να μετρούν. Στα βάθη της προϊστορίας αυτή η ανάγκη καλυπτόταν είτε μετρώντας στα δάχτυλα, είτε χαράζοντας γραμμές πάνω σε κόκαλα. Ήδη, όμως , πριν από 4.000 περίπου χρόνια οι πρώτοι πολιτισμοί είχαν διαμορφώσει προχωρημένα συστήματα αρίθμησης για να κρατούν λογαριασμό για τις εμπορικές συναλλαγές , για τους κύκλους των άστρων και για άλλα ζητήματα. Τα χειροκίνητα υπολογιστικά όργανα έκαναν την εμφάνισή τους μερικές χιλιετηρίδες αργότερα. Σήμερα πια, μπορούμε να κάνουμε υπολογισμούς τρομακτικά πολύπλοκους - αλλά κι ένα πλήθος από εργασίες που φαινομενικά δεν σχετίζονται με τους αριθμούς - χάρη στους περίτεχνους "ηλεκτρονικούς εγκέφαλους" που ονομάζονται υπολογιστές.

Ένα άλμα Προόδου τον Καιρό του Πολέμου.

Γύρω στα 1930 οι επιστήμονες άρχισαν να σημειώνουν αξιόλογη πρόοδο στην προσπάθεια επινόησης μιας μηχανής που θα εκτελούσε περίπλοκους υπολογισμούς. Αυτοί οι πρωτοπόροι, που εργάζονταν διαμορφώνοντας θεωρίες και μαστορεύοντας ηλεκτρονικά κυκλώματα δεν θα μπορούσαν παρά μόνο να φανταστούν την επανάσταση των υπολογιστών που έμελλε ν' ακολουθήσει. Στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 1952, ωστόσο, δόθηκε η δυνατότητα για μια φευγαλέα ματιά στο μέλλον: ένας υπολογιστής που ονομαζόταν UNIVAC πρόβλεψε σωστά, με ακρίβεια μερικών εκλεκτορικών ψήφων, το αποτέλεσμα των εκλογών, ενώ είχε καταμετρηθεί μόνο το 7% των ψήφων.

Το χρονικό ορισμένων από τα πιο σημαντικά βήματα προόδου της μηχανής του μέλλοντος (Η/Υ), κατά χρονολογική σειρά είναι:

1930: Ο Διαφορικός Αναλυτής του Βάνεβαρ Μπους άνοιξε την αυλαία της εποχής των σύγχρονων υπολογιστών.

1936: Ο ’λαν Τιούρινγκ δημοσίευσε την πρωτοποριακή μελέτη του "Περί Υπολογίσιμων Αριθμών". Το ίδιο έτος , σε μια διατριβή ορόσημο, ο Κλοντ Σάνον απέδειξε την ύπαρξη δεσμών ανάμεσα στη συμβολική λογική και τα ηλεκτρονικά κυκλώματα.

1937: Δουλεύοντας πάνω στο τραπέζι της κουζίνας του, ο Τζορτζ Στίμπιτς κατασκεύασε έναν δυαδικό αθροιστή.

1941: Ο Κόνραντ Τσούζε σχεδίασε και κατασκεύασε τον πρώτο υπολογιστή γενικής χρήσης , που ονομάστηκε Ζ3.

1943: Τέθηκε σε λειτουργία ο Κολοσσός , με στόχο την αποκρυπτογράφηση των γερμανικών απόρρητων μηνυμάτων.

1944: Ο Χάουαρντ ’ικεν, σχεδιαστής του Mark 1, είδε τη μηχανή του να τίθεται σε λειτουργία.Αυτή η πρωτοποριακή μηχανή, που ολοκληρώθηκε το 1943, ήταν προστατευμένη από μια αεροδυναμική προθήκη από γυαλί και αστραφτερό ανοξείδωτο χάλυβα και είχε μήκος 15 μέτρων, και καταλάμβανε ένα ολόκληρο δωμάτιο των εργαστηρίων στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

1945: Ο Τζον φον Νόιμαν έδωσε το περίγραμμα των καίριων στοιχείων ενός υπολογιστικού συστήματος.

1946: Ο Τζ. Πρέσπερ Έκερτ και ο Τζον Μότσλι παρουσίασαν στο κοινό τον ENIAC, τον πρώτο ηλεκτρονικό ψηφιακό υπολογιστή μεγάλης κλίμακας.

O υπολογιστής ENIAC

1947: Οι Τζον Μαρντίν, Γουίλιαμ Σόκλι και Γουόλτερ Μπράτεν ανακάλυψαν το τρανζίστορ.

1951: Ολοκληρώθηκε η κατασκευή του LEO, του πρώτου επιχειρηματικού υπολογιστή.

1952: Ο δημοσιογράφος και εκφωνητής της τηλεόρασης Γουόλτερ Κρόνκαϊτ χρησιμοποίησε έναν υπολογιστή UNIVAC για να προβλέψει το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών.

Τη δεκαετία του ΄50 εγκαινιάστηκαν δύο αλληλένδετες τάσεις. Η αγορά για υπολογιστές μεγάλωνε, καθώς επεκτάθηκαν οι χρήσεις τους , ενώ οι ίδιες οι μηχανές - που προέρχονταν από τα γιγάντια κατασκευάσματα της περιόδου του πολέμου - άρχισαν να μικραίνουν, καθώς οι μηχανικοί ανακάλυπταν τρόπους να προσθέτουν υπολογιστική ισχύ και παράλληλα να μειώνουν τον όγκο και το κόστος. Η μαγνητική μνήμη, τα τρανζίστορ και τα ολοκληρωμένα κυκλώματα έκαναν εφικτή την εμφάνιση των πρώτων μινι-υπολογιστών στα μέσα της δεκαετίας του ΄60. Περίπου δέκα χρόνια αργότερα , οι βελτιώσεις του τσιπ πυριτίου οδήγησαν στον μικροϋπολογιστή, που ονομάστηκε και προσωπικός υπολογιστής. Τέλος , οι προγραμματιστές δημιούργησαν ή προσάρμοσαν το λογισμικό που επέτρεψε σ΄ αυτές τις μηχανές να σημειώσουν μεγάλες πωλήσεις.-

1953: Ο Τζέι Φόρεστερ του ΜΙΤ κατασκεύασε μια μαγνητική μνήμη πιο μικρή και πιο γρήγορη από τις υπάρχουσες μνήμες με λυχνίες κενού.

1954: Η ΙΒΜ εισήγαγε τον πρώτο υπολογιστή μαζικής παραγωγής , τον μέσου μεγέθους 650, που πούλησε 1.500 κομμάτια μέσα σε 15 χρόνια. Τον ίδιο χρόνο ο Γκόρντον Τιλ της Τέξας ΄Ινστρουμεντς ανακάλυψε έναν τρόπο για την κατασκευή τρανζίστορ από μεγάλους ενιαίους κρυστάλλους πυριτίου, που είχε χαμηλό κόστος.

1955: Πρώτος υπολογιστής με τρανζίστορ, ο TRADIC της Μπελ Λαμπς , περιείχε 800 τρανζίστορ, το καθένα στη δική του θήκη.

1958-1959: Οι Ρόμπερτ Νόις , Ζαν Χερνί, Τζακ Κίλμπι και Κουρτ Λέχοβετς , όλοι συνέβαλαν στην ανάπτυξη του ολοκληρωμένου κυκλώματος.

1961: Ο Στίβεν Χόφσταϊν ανακάλυψε το τρανζίστορ δράσης πεδίου, που χρησιμοποιήθηκε σε ολοκληρωμένα κυκλώματα MOS.

1965: Η Ντίτζιταλ Εκουίπμεντ παρουσίασε τον PDP-8, τον πρώτο εμπορικά επιτυχημένο μινι-υπολογιστή. Τιμή: 20.000 δολλάρια.

1968: Η Μπάροους κατασκεύασε τους Β2500 και Β3500, τους πρώτους υπολογιστές που χρησιμοποίησαν ολοκληρωμένα κυκλώματα.

1971: Ο Τεντ Χοφ σχεδίασε τον μικροεπεξεργαστή Intel 4004 - ένα τσιπ που διέθετε όλα τα βασικά εξαρτήματα ενός κεντρικού επεξεργαστή.

1974: Ο Εντ Ρόμπερτς της MITS κατασκεύασε έναν μικροϋπολογιστή που ονομάστηκε Αλτέρ, και ο οποίος , στη συνέχεια, πουλιόταν με παραγγελίες δι' αλληλογραφίας.

1975: Οι φοιτητές Μπιλ Γκέιτς και Πολ ΄Αλεν δημιούργησαν το πρώτο λογισμικό για προσωπικούς υπολογιστές - μια μορφή BASIC για τον Αλτέρ.

1977: Τρεις προσωπικοί υπολογιστές για το ευρύ καταναλωτικό κοινό κάνουν την εμφάνισή τους την ίδια χρονιά: ο Apple II, ο TRS - 80 της Ρέιντιο Σακ και ο ΡΕΤ της Κόμοντορ.

1979: Η εταιρεία Σόφτγουερ Αρτς παρουσίασε το VisiCalc, το πρώτο πρόγραμμα για επιχειρηματίες με προσωπικό υπολογιστή που γνώρισε διαδεδομένη χρήση.

1981: Η ΙΒΜ, που επί μεγάλο διάστημα κυριαρχούσε στον τομέα των μεγάλων υπολογιστών, μπήκε στην αγορά των προσωπικών υπολογιστών με τον IBM RC.

1989 - 1998 Ένας Μαραθώνιος Δίχως Τέλος

Είναι αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα το ότι η τεχνολογία στο hardware των PCs (Personal Computers) ακολουθεί τόσο ξέφρενους ρυθμούς που λίγες βιομηχανίες άλλων κλάδων μπορούν να την ακολουθήσουν. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να δούμε τα βασικότερα σημεία αυτής της εξέλιξης με μία όσο το δυνατόν πιο γρήγορη ανασκόπηση της δεκαετίας που μας πέρασε.

1989: Χωρίς αμφιβολία, ήταν η χρονιά που έφερε τους προσωπικούς υπολογιστές σε επαφή με το πλατύ κοινό. Βέβαια, οι δυνατότητες των PCs ήταν ακόμα ελάχιστες , ενώ γενικότερα η βιομηχανία των προσωπικών υπολογιστών προσπαθούσε να ξεκολλήσει τους χρήστες από τους 16-bit home υπολογιστές. Είναι χαρακτηριστικό το ότι η πρώτη σοβαρή προσπάθεια προσθήκης ήχου στους PCs έγινε με την εμφάνιση της AdLib τον Σεπτέμβριο.

1990: Το πιστεύετε ότι η χρονιά άνοιξε με την εμφάνιση του πρώτου recordable CD-ROM; Και όμως , το πρώτο CDR εμφανίστηκε τον Ιανουάριο του 1990. Το τέλος του 1990 μας βρήκε με τρεις πολύ σημαντικές εξελίξεις: την εμφάνιση των αρκετά γρήγορων σκληρών δίσκων της Seagate, οι οποίοι "κατάπιναν" οτιδήποτε άλλο κυκλοφορούσε, στη συνέχεια των πρώτων SVGA monitors (1.024Χ768) και, τέλος , των πρώτων μαγνητο-οπτικών αποθηκευτικών μέσων χωρητικότητας 128MB.

1991: Μια χρονιά που σίγουρα σημαδεύτηκε από τις εξής δύο κινήσεις της Microsoft: εμφάνιση του MS-DOS 5.0 και παρουσίαση των Windows 3.0. Φυσικά, κανένας δεν υποψιαζόταν ακόμα το ρόλο που θα έπαιζε η εν λόγω εταιρία στο χώρο των υπολογιστών τα επόμενα χρόνια. Το καλοκαίρι του 1991 είχαμε την εμφάνιση των modems 4800 αλλά και των πρώτων infrared εξαρτημάτων (ποντίκια, πληκτρολόγια). Προς το τέλος της χρονιά αυτής ακούσαμε για πρώτη φορά τον όρο "multimedia PC".

1992: Αναμφίβολα η χρονιά του 386, αφού αυτός ήταν ο επεξεργαστής που ακουγόταν περισσότερο από κάθε άλλον. Οι τιμές των συστημάτων άρχισαν να πέφτουν και ο κόσμος έβλεπε πλέον ότι μπορούσε να έχει ένα αρκετά γερό σύστημα (π.χ. 386/40) με σχετικά λίγα χρήματα. Βέβαια, υπήρχαν και οι 486, αλλά αυτοί παρέμεναν ακόμα πολύ μακριά. ΄Ηταν επίσης η χρονιά που οι πρώτοι laser εκτυπωτές άρχισαν να κάνουν δειλά δειλά την εμφάνισή τους , ακόμα και στα home συστήματα. Το καλοκαίρι του 1992 είχαμε την εμφάνιση των Windows 3.1 (αν ξέραμε τι μας περίμενε!), ενώ ταυτόχρονα είδαμε και κάποιες - σημαντικές - μειώσεις στις τιμές των υπολογιστών.

1993: ΄Όπως το 1992 ήταν η χρονιά του 386, το 1993 ήταν η χρονιά του 486. Νέα , φθηνότερα συστήματα μπήκαν σε κάθε σπίτι, ενώ οι εξελίξεις έτρεχαν πλέον με τέτοιους ρυθμούς που ήταν σχεδόν αδύνατο για τον κοινό χρήστη να τις παρακολουθήσει. Από τα σημαντικότερα γεγονότα της χρονιάς ήταν η παρουσίαση του Pentium (ή αλλιώς Ρ5).

1994: Σημαντικό γεγονός της χρονιάς ήταν η πρώτη εμφάνιση του λειτουργικού που αργότερα αποτέλεσε το μεγαλύτερο μπελά των περισσότερων χρηστών PCs: Chicago ή αλλιώς Windows 95!

1995: Εδώ θα συναντήσουμε την πρώτη σοβαρή προσπάθεια της ΙΒΜ να μπει στα χωράφια της Microsoft με το OS/2 Warp. ΄Ηταν το πρώτο (και ίσως το τελευταίο) λειτουργικό που αμφισβήτησε ευθέως την κυριαρχία των Windows. Όπως όλοι ξέρουμε δεν τα κατάφερε, αλλά άξιζε η προσπάθεια! Ενώ αυτή η χρονιά θα μπορούσε ίσως να χαρακτηρισθεί ως η χρονιά που κατέστησε τους Pentium προσιτούς στο πλατύ κοινό.

1996: Σίγουρα η χρονιά του Pentium αλλά και της Intel, η οποία ανακοίνωσε τον Pentium Pro, στην προσπάθειά της να αντισταθεί στις επιθέσεις της ΑΜD (K6) αλλά και της Cyrix (6x86). Οι τιμές των Pentium συστημάτων, ειδικά μετά τα μέσα του 1996, κυμαίνονταν στα ίδια επίπεδα με εκείνες των 486 την αντίστοιχη χρονική περίοδο του 1995. Οι εξελίξεις στο χώρο των υπολογιστών έτρεχαν πια με τόσο ανεξέλεγκτους ρυθμούς, ώστε δύσκολα μπορούσε κάποιος να τις παρακολουθήσει.

1997: Σίγουρα η χρονιά του 3D. Δεν πέρασε ούτε ένας μήνας που να μην είχαμε τουλάχιστον μία ντουζίνα ανακοινώσεις για προϊόντα 3D. Οι κάρτες γραφικών είχαν, φυσικά, την πρώτη θέση, ενώ οι επεξεργαστές συνέχιζαν την ξέφρενη πορεία των

MHz. Οι Pentium ήταν πλέον ξεπερασμένοι, ενώ είχαμε προ των θυρών τους ΜΜΧ, τον Pro, αλλά και τον Pentium II. Το τέλος της χρονιάς βρήκε τους Pentium σχεδόν εξαφανισμένους , τους MMX μόνο σε 150, 166 και άνω MHz, ενώ τα συστήματα με Pro και Pentium II ήταν έτοιμα προς γενική κατανάλωση.

1998: Και φθάνουμε στο σήμερα. Το 1998 μας βρίσκει με τα Windows 98 εγκαταστημένα στους υπολογιστές μας, με Pentium II στα 300MHz, τουλάχιστον 64ΜΒ μνήμης, 32xCD-ROM ή CDR, DVD, 17 και άνω ίντσες στο monitor μας , έγχρωμους εκτυπωτές στα 600 ή και 1200 dpi, fax/modems στα 33.600 ή και 57.200 bps, πολλούς providers για Internet και γενικά έναν μεγάλο χαμό, που δεν έχει καμία σχέση με την κατάσταση που επικρατούσε πριν από μόλις δύο χρόνια. Οι καινούριοι επεξεργαστές της Intel (Xeon, Celeron)τρέχουν σε απίστευτες ταχύτητες, ενώ οι παλαιοί (Pentium MMX, II και Pro) κατρακυλούν σε τιμές αγοράς. Οι σκληροί δίσκοι μετριούνται πλέον σε ποσά της τάξης του GB(π.χ. δεν μπορείτε να βρείτε σκληρό κάτω από 2.1 GB), ενώ οι απαιτήσεις των τελευταίων πακέτων και εφαρμογών σε μνήμη ξεπερνούν και την πιο τολμηρή - προ δύο ετών - φαντασία.-

Ως επίλογο θα ήθελα να επισημάνω τα εξής: Πρώτον, όπως μπορείτε ίσως και εσείς να παρατηρήσετε, μετά το 1992 οι εξελίξεις στους υπολογιστές άρχισαν να τρέχουν με τρελούς ρυθμούς , φέρνοντάς μας στο σημείο όπου είμαστε σήμερα. Δεύτερον, η εξέλιξη στο software μπορεί να ακολούθησε λίγο πολύ την εξέλιξη του hardware, αλλά με εντελώς λανθασμένο τρόπο. Και , τρίτον, οι εξελίξεις το 1998 προϊδεάζουν για πολύ μεγάλα γεγονότα εντός του 1999. Αν μπορέσουμε, μάλιστα, να αποφύγουμε και τις ζημιές από το "2000 bug", τότε οι υπολογιστές θα πάρουν τη θέση που δικαιωματικά τους ανήκει μέσα σε κάθε σπίτι...

Βιβλιογραφία: 1) Computer Basics-Εισαγωγή στους υπολογιστές-Εκδόσεις Αλκυών και 2) Περιοδικό PC Master , Νοέμβριος 1998,τεύχος 100.-

Μπορούμε ,ωστόσο ,να προσπαθήσουμε να διαιρέσουμε σε διάφορα στάδια τις διάφορες γενιές υπολογιστών των τελευταίων δεκαετιών.

1η γενιά 1945-1950

Εμφάνιση των υπολογιστών με λυχνίες θερμιονικές ,τύπου ENIAC ,τεράστιες ,ακριβές ,δύσχρηστες. Χρησιμοποιήθηκαν σε μερικά κέντρα ερευνών και σε μερικές μεγάλες βιομηχανίες.

2η γενιά 1950-1960

Οι θερμιονικές λυχνίες αντικαθίστανται από τρανζίστορ ,οπότε έχουμε σημαντική ελάττωση του όγκου και της τιμής των υπολογιστών και αύξηση της ικανότητας του υπολογισμού.

Επιβάλλονται και νέες τεχνικές προγραμματισμού. Έτσι οι υπολογιστές εμφανίζονται στα γραφεία και στις επιχειρήσεις.

3η γενιά 1960-1970

Με την δημιουργία των "ολοκληρωμένων κυκλωμάτων" η τιμή και ο όγκος των συστημάτων μειώνεται περισσότερο ,ενώ αυξάνονται οι δυνατότητες του χ α ρ ν τ γ ο υ έ α ρ π.χ. η ταχύτητα του υπολογισμού. Τo σ ο φ τ γ ο υ έ α ρ (δηλαδή ο τρόπος λειτουργίας των ίδιων των υπολογιστών ) προοδεύει πολύ.

4η γενιά 1970-1980

Είναι η δεκαετία των μ ι κ ρ ο-υ π ο λ ο γ ι σ τ ων ,που είναι αξιόπιστοι καθόλου ογκώδεις και κάνουν την είσοδό τους στα σπίτια μας. Ο μ ι ν ι α τ ο υ ρ ι σ μ ό ς και η ο λ ο κ λ ή ρ ω σ η επιτυγχάνονται όλο και περισσότερο.

Η ικανότητα της μ ν ή μ η ς αυξάνει.

Η ταχύτητα των π ρ ά ξ ε ω ν αυξάνει.

Οι γ λ ώ σ σ ε ς τελειοποιούνται και γίνονται όλο και περισσότερο "ανθρώπινες".

5η γενιά είναι η ανερχόμενη γενιά της δεκαετίας του '90

Νέες τεχνικές για το χ α ρ ν τ γ ο υ έ α ρ (τη φυσική υλική δομή των υπολογιστών).

Νέες μορφές προγραμματισμού ,θα δίνουν υπολογιστές ικανούς να εκτελούν καθήκοντα όλο και πιο πολύπλοκα με όλο και μεγαλύτερη αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα.

Οι έρευνες στα πλαίσια μιας νέας επιστήμης της τ ε χ ν ι τ ή ς ν ο η μ ο σ ή ν η ς ,θα δημιουργήσουν συστήματα ικανά να κάνουν επιλογές ,να διακρίνουν τις λέξεις και το σχήμα των αντικειμένων να επωφελούνται απ'την ίδια τους την πείρα.

Με λίγα λόγια υπολογιστές με "ανθρώπινη" συμπεριφορά.

Ανάλογα με την τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε χωρίζουμε την εξέλιξη των υπολογιστών σε πέντε χρονικές περιόδους που τις λέμε γενιές .

1η γενιά 1950 / 1959

Είναι η περίοδος της τεχνολογίας των ηλεκτρονικών λυχνιών .

2η γενιά 1959 / 1963

Είναι η περίοδος της τεχνολογίας των transistors .

3η γενιά 1963 / 1970

Η υπολογιστική ίσχύς αυξάνει , είναι η περίοδος των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων .

4η γενιά 1971 / 1985

Μιλάμε για μικρό πληροφορική . Νεα ολοκληρωμένα κυκλώματα μπορεί να περιέχουν μέχρι 200.000 transistors .

5η γενιά μετά το 1985

Η ταχύτητα θα φτάσει πολλές δεκάδες εκατομμύρια εντολές το δευτερόλεπτο. Οι μηχανές θα υπακούνε στη φωνή .

Η '' επανάσταση στην πληροφορία '' αρχίζει . Η μεγάλη ανάπτυξη σε επιστημονικές , κοινωνίες και οικονομικές περιοχές έφερε σημαντικές αλλαγές τους υπολογιστές σε μηχανήματα και σε λογισμικό .

ΠΡΩΤΗ ΓΕΝΕΑ

Το 1946 ολοκληρώθηκε ο πρώτος γενικής χρήσης πλήρης ψηφιακός ηλεκτρονικός υπολογιστής, ο ENIAC που ήταν 1000 φορές ταχύτερος από τους προδρόμους του και μπορούσε να εκτελεί 5000 βασικές αριθμητικές πράξεις το δευτερόλεπτο.

Διάδοχός του ήταν ο EDVAC, υπολογιστής αποθηκευμένου προγράμματος, που ολοκληρώθηκε το 1950 και ο EDSAC του πανεπιστημίου Καίμπριτζ το 1949. Η ανακάλυψη του τρανζίστορ έφερε την επανάσταση στους υπολογιστές.

’λλος αξιοσημείωτος ηλ. ψηφιακός υπολογιστής α΄γενεάς ήταν ο UNIVAC I το 1951. Χρησιμοποιούσε λυχνίες κενού. Ακολούθησαν ο Χάρβαρντ Μαρκ ΙΙ, ο UNIVAC II, o UNIVAC III.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΕΝΕΑ

Αρχίζει το 1959. Οι υπολογιστές είναι ταχύτεροι( 10000 εντολές το δευτερόλεπτο) αποδοτικότεροι και μικρότεροι.

ΤΡΙΤΗ ΓΕΝΕΑ

Τέλη δεκαετίας 1960 και δεκαετία 1970. Τα ηλεκτρονικά συστατικά στοιχεία σμικρύνθηκαν περισσότερο. Καινοτομία ήταν η κατασκευή ολοκληρωμένου κυκλώματος, η ανώτερη χωρητικότητα και μεγαλύτερη αξιοπιστία- ο μικρότερος όγκος( μίνι υπολογιστές)

Επόμενη σημαντική εξέλιξη ήταν η μεγάλης κλίμακας ολοκλήρωση που βρήκε εφαρμογή στο μικρο- επεξεργαστή. Η ανάπτυξή του οδήγησε στην παραγωγή μικροϋπολογιστών( στο μέγεθος φορητής τηλεόρασης) και έξυπνων τερματικών μονάδων. Η διάδοχος τεχνολογία του LSI ήταν η RAM( μνήμη τυχαίας προσπέλασης).

ΤΕΤΑΡΤΗ- ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΓΕΝΕΕΣ

Οι διαφορές από την προηγούμενη είναι μικρές. Εφαρμόζεται η τεχνολογία VLSI( αυξήθηκε η πυκνότητα του μικροεπεξεργαστή). ’φθονα υπολογιστικά συστήματα αξιόπιστα, έξυπνες περιφερειακές συσκευές, σύνδεση μέσω τηλεφωνικών γραμμών, δικτύωση, τραπεζικά συστήματα. Δυνατότητα συνδρομής σε ειδικά δίκτυα πληροφοριών.

Ήδη από τη δεκαετία του 1980 εντάθηκαν οι προσπάθειες για ανάπτυξη υπολογιστών προικισμένων με την αποκαλούμενη τεχνητή νοημοσύνη(artificial intelligence)

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΕ ΓΕΝΙΕΣ

1945: Το πρώτο πρότυπο μηχανήματος που μπορεί να χαρακτηριστεί σαν πραγματικός ηλεκτρονικός υπολογιστής, ήταν ο γενικής χρήσης υπολογιστής ABC που δημιουργήθηκε από την ανάγκη για λύση μεγάλων συστημάτων εξισώσεων, στα οποία καταλήγουν μια σειρά από πρακτικά προβλήματα.

Ο υπολογιστής αυτός χρησιμοποιούσε λυχνίες κενού σαν βασικό στοιχείο και δυαδικό σχήμα.

Ήταν επινόηση των John Vincent Atanasoft και Clifford Berry (εξού και ΑBC-Atanasoft-Berry- Computer.

Η ιστορία των υπολογιστών είναι χωρισμένη σε γενιές. Στην πρώτη γενιά (1946- 1958) σαν καινούργια χαρακτηριστικά έχουμε τις λυχνίες κενού και τα μαγνητικά τύμπανα.Σαν χαρακτηριστικά λογισμικό έχουμε την ανυπαρξία λειτουργικών γλωσσών υψηλού επιπέδου και τον προγραμματισμό σε γλώσσα μηχανής.Οι γενικές επιδόσεις της πρώτης γενιάς οι 1000 εντολές /sec, η κεντρική μνήμη 2ΚΒ Αι ? επιστημονικός προσανατολισμός.

Στην δεύτερη γενιά (1957-1964) σαν χαρακτηριστικά υλικού έχουμε τα transistors και την κεντρική μνήμη από δαχτύλιους ενώ σαν χαρακτηριστικά λογισμικού τις πρώτες γλώσσες υψηλού επιπέδου. Οι γενικές επιδόσεις της γενιάς: 200.000 εντολές /sec και κεντρική μνήμη 32ΚΒ.

Στην τρίτη γενιά (1964-1971) σαν χαρακτηριστικά υλικού έχουμε την εισαγωγή ολοκληρωμένων κυκλωμάτων, τους μαγνητικούς δίσκους και την εμφάνιση των μίνι υπολογιστών. Τα πρώτα λειτουργικά συστήματα, οι ιδέες καταμερισμού χρόνου και η εμφάνιση οίκων λογισμικού, είναι τα χαρακτηριστικά του λογισμικού της εποχής. Οι νέες επιδόσεις: 5.000.000 εντολές /sec, κεντρική μνήμη 2ΜΒ και ευρύ φάσμα εφαρμογών

Η τέταρτη και τελευταία γενιά (1971-...) παρουσίασε την εισαγωγή ολοκληρωμένων κυκλωμάτων VLSI+LILSI καθώς και την εμφάνιση μικροεπεξεργαστών, CD-ROMs και μνημών ημιαγωγών μεγάλων χωρητικοτήτων. Η διάδοση των δικτύων και η ραγδαία διάδοση προσωπικών H/Y είναι χαρακτηριστικά υλικού της 4ης γενιάς. Τα χαρακτηριστικά λογισμικού της εποχής αυτής είναι η ανάπτυξη πολλών λειτουργικών συστημάτων (VM, MVS, VAX, UNIX, MSDOS), η εμφάνιση GULS MAC, Windows '95,x. windows καθώς και η πληθώρα γλωσσών υψηλού επιπέδου και οι μεγάλες εταιρείες λογισμικού. Οι επιδόσεις της γενιάς αυτής είναι: πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια εντολές /sec, πολλές δεκάδες MB κεντρική μνήμη και εφαρμογές κάθε είδους.