ครับก็ถึงเวลา ซุบซิบนินทาพวกเรากันเองอีกแล้วครับ ก็ขอให้ใช้ดุลยพินิจในการอ่านน่ะครับ อยู่กันมาตั้งนานหลายเดือน ต่างคนต่างมีเรื่องให้พวกเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ คุยกันไม่รู้จบรู้สิ้นเอาตั้งแต่เจ้านายเราลงมาก็แล้วน่ะครับ หลังจากเตรียมงานก่อนวันทหารสื่อสารเสร็จก็กระมิดกระเมี้ยนตัดสินใจเข้าพบท่านผู้การ มีเรื่องเปิดใจต้องคุยกัน เกือบชั่วโมง ออกมา หัวหน้าฝ่ายต่างปลอบใจว่า นายด่าก็ว่านายรักนั่นแหละไม่ต้องคิดมาก จัดรายการเช้าวันศุกร์ทีไร ก็มีคนมาให้กำลังใจทุกครั้ง บางวันแทบจะต้องจัดชุดอาวุธครบมือ คุ้มกันหน้าห้องจัดรายการ เพื่อที่จะอารักขานำตัวกลับ ที่ตั้งหน่วยรบทหารสื่อสารให้ถึงที่หมาย โดยสวัสดิภาพ ตกกลางคืนงานวันทหารสื่อสาร ก็บอกว่าที่แล้วมาก็ขอให้แล้วกันไป สิ่งไหนยังไม่เกิด ก็ขอเริ่มต้นใหม่ให้สะใจกว่าเดิม ยังไง ๆ เราก็ไม่ทิ้งท่านไปไหนอยู่แล้ว ....
ควันหลงคืนวันงานทหารสื่อสารในติมอร์ อีกครั้ง งานนี้มีปลากิน มีต้มยำกุ้งเหลือกินเพราะไม่ได้ยกเสริฟร์ หมดเบียร์ไป 34 แพ็ค เมาแล้วก็ไม่เสียเปล่า บางคนก็ระลึกชาติ บางคนก็ภาวนาตน ส่วนน้องฉึ่งของเราก็เป็นห่วงพี่ ๆ ว่าอากาศหนาวกลัวนอนไม่ห่มผ้าแล้วจะไม่สบายไปก็เลยปลุกขึ้นมาห่มผ้าซะ ทั้งโรงนอน ไม่เว้นแม้พี่ใหญ่ กลัวมันจริง ๆ ....
นึกถึงลุงวีวันกลับจากวีเคเค จอดรถขอเยี่ยว ข้างทางได้ก็วิ่งดิ่งเข้าป่าดันไปเจอขุมทรัพย์จนได้ จ่านวลตามไปติด ๆ กระโดดโหยง ร้องตะโกนว่า "ลุงเหยียบขี้" วันนั้นขากลับเหม็นมาตลอดทาง...
พูดถึงพวกไปพักเที่ยวดาร์วิน ได้ยินข่าวว่า บางคนตกเย็นจูงควายออกไปเที่ยว MGM Grand พอดีควายมันตกใจหนีตะเลิด กว่าจะตามควายเจอก็ยันเช้า แต่ที่น่าเห็นใจบางคนเช้าแล้วก็ยังหาควายไม่เจอ หลงเข้าไปในรูเล็ตบ้าง วิ่งเข้าสล็อตแมชีนบ้าง ต้องถามพี่หรั่งว่ามันไปทางไหนจึงหาไม่เจอ ก็เลยต้องกลับไปดูอีกครั้งเผื่อจะเจอกลับมาบ้าง หารู้ไม่ว่าที่นั้นเขาใช้สิงห์โตขวักมิใช่นางกวัก...
อะไรที่ไม่เคยเกิดก็ต้องมาเกิดขึ้นจนได้ เขาว่าลองแล้ว ทดสอบแล้วผ่านพอถึงคราวเอาจริง แม่ทัพภาคที่ 4 ขึ้นกล่าวโอวาทให้กำลังพลพันทหารราบไทยฟัง ไมโครโฟนจ่าวุฒิก็ไม่มีวี่แววว่าจะมีเสียงดังเหมือนครั้งที่ทดสอบแต่ประการใด คราวนี้ก็ต้องหันมามองหน้า ผบ.หน่วย ส.อีกแล้วครับท่าน.....
จ่าจอห์นลิเจีย(จรไข่เจียว,จรเXxMด,จรวางระดับ) มาอยู่ห้าเดือนอ้างว่าจะไปเก็บมะรุมที่แท้จะหาสมบัติ เพราะได้ข่าวมาว่ามีคนระลึกชาติได้ ว่ามีพลอยอยู่ใต้ต้นมะรุม...
ระวังผีพราย พยายามอย่าเดินคนเดียวมิฉะนั้นท่านอาจจะโดนหลอก จะมากระซิบว่า"มีตางค์ให้พี่ยืมไหม" ....
อยู่มาก็หลายนาน พอดีมีข่าวจากหน่วยแพทย์ระดับ 2 ภตอ. ว่า มีรถให้จองให้หามาเป็นเจ้าของได้ เมื่อน้องเราได้ข่าวก็มิได้รอช้า รีบไปติดต่อขอจอง 1 คัน มีเพื่อนบอกว่าเป็นเบ็นซ์ป้ายแดง กลับมานอนพักฟื้นอยู่ตั้งนาน ถึงตอนนี้คาดว่าจะกลับไปขับที่นครตอนลงเครื่องให้ฝุ่นตลบ.......
ว่าแต่เขา เดี๋ยวอิเหนาก็จะไม่ยอมเป็นเอง ใครที่อยากดูวัวกระทิง ก็ให้เดินทางไปดูขี้มันได้ แถวภูเขาก่อนถึง คาราเบล่าน่ะครับ วันก่อนเห็นพี่วิ บอกว่า ชป.ลว. พัน.ร. ออก ลว.พบปะพัฒนาสัมพันธ์ กับชาวบ้านไปเจอขี้วัวกองใหญ่ แต่ถามชาวบ้านแล้ว ไม่มีใครเลี้ยงวัวแถวนั้น พี่เขาเลยสัณนิษฐานไปเลยว่า มันต้องเป็น วัวกระทิง แน่นอน
ส่วนพี่เล็ก ไปอยู่ชุดรีเลย์ที่ 2 มานาน วันก่อนกลับมาเยี่ยม ก็บอกว่า เห็นหอยตัวเบ้อเร่อ ถามไปถามมา ก็สารภาพออกมา ว่าได้ยินเขาว่ามาอีกที เลยถึงบางอ้อ
ถ้าไม่พูดถึง แก็งส์ลูกหมูบ้างก็กระไรอยู่ ตั้งแต่ ซื้อเบียร์ให้ พวกเพื่อน ๆ กิน กันแล้ว ลูกแก็งส์อย่างนุก็ยังไม่หายซ่าส์ ไปท้าแข่งตะกร้อกับเขาไปทั่ว บอกว่า จะเป็นใคร ทีมใดก็ได้ สู้ได้ทั้งนั้น เพราะมั่นใจในตัวเพื่อนเขา นั่นคือเพื่อนเสา ไปไหนอยู่ไหน ก็ได้ถ้ามีคนรู้ใจ อย่างโด่ง และเสา อยู่ บก. ไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่ อยากทำอะไรที่มันท้าทาย อย่างลูกผู้ชาย แต่พอบอกว่าจะให้ไปเป็นกรรมการฟุตบอล ระหว่างชาวติมอร์กับติมอร์ที่เบาเกา เท่านั้นแหละ ถึงนึกขึ้นได้ว่าลูกผู้ชายอย่างนุก็ต้องถอย
ชุดนี้ พอแค่นี้ก่อนครับ เดี๋ยวจะโดนตีแมว !
HOME | E-Mail | Privacy | Power bY
