เทคโนโลยีสารสนเทศและประโยชน์จากการแข่งขันได้อย่างยั่งยืน

: มุมมองจากพื้นฐานทางด้านศักยภาพที่ดีในการทำงาน

บทคัดย่อ

          มีการถกเถียงกันมากขึ้นทุกทีว่าเทคโนโลยีสารสนเทศช่วยให้เกิดความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืนได้เพียงใด  แนวคิดพื้นฐานของรายงานฉบับบนี้คือทรัพย์สินทางด้านไอทีอาจไม่ใช่สิ่งที่จะช่วยให้เกิดความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืนได้ แต่เป็นความสามารถในการใช้ไอทีที่องค์กรมีอยู่ต่างหากที่จะทำให้เกิดความสามารถในการแข่งขันได้ เรามีข้อโต้แย้งว่าความสามารถดังกล่าวนี้เป็นส่วนที่โดดเด่นขึ้นมจากทรัพยากรอื่น ๆที่มีอยู่ขององค์กร  เราได้ทำการตรวจสอบบทบาทส่วนเติมเต็มที่องค์กรเรียนรู้แนวทางการเปลี่ยนทรัพย์สินทางด้านไอทีมาเป็นความสามารถในการใช้ประโยชน์จากไอที  ทั้งนี้โดยอาศัยการวิเคราะห์ยุทธศาสตร์และวิเคราะห์วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีสารสนเทศโดยมุ่งไปที่ตัวแบบของกระบวนการที่ไอทีช่วยให้เกิดความสามารถในการแข่งขัน ตัวแบบนี้เน้นองค์การที่มีสภาวะแวดล้อมในการเรียนรู้ฝังตัวอยู่ในองค์กรกับองค์กรที่ปราสจากรูปแบบดังกล่าว

 

บทนำ

          เทคโนโลยีสารสนเทศนั้นเป็นที่ยอมรับกันอยู่แล้วว่าคือหนทางที่เป็นไปได้ในการใช้เพื่อสร้างความสามารถในการแข่งขัน  แต่ในส่วนของหลักการและทฤษฎีนั้นการที่จะอธิบายเหตผลและวิธีการว่าทำอย่างไรยังไม่มีการพัฒนาขึ้นมา Reich and Benbasat(1990)ได้ชี้ให้เห็นว่าการค้นคว้าทางด้านไอทีและการช่วยสร้างความสามารถในการแข่งขันเน้นหนักไปที่”อธิบายว่าทำอย่างไร มากกว่าว่าทำไม”

          อ้างถึงงานวิจัยค้นคว้าจำนวนมากก่อนหน้านี้เน้นไปที่ความเชื่อมโยงระหว่างไอทีกับคุณค่าที่จับต้องได้ทางธุรกิจเช่น เรื่องเกี่ยวกับการเงิน, ส่วนแบ่งการตลาด  อย่างไรก็ตามผลจากการศึกษาจำนวนมากชี้ให้เห็นว่า ไอทีอาจจะไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับคุณประโยชน์ที่จับต้องได้ชัดเจน(Baker and Kauttman, 1988; Kettinger, et al. , 1994) ไอทีค่อนข้างจะเชื่อมโยงกับยุทธศาสตร์ที่จับต้องไม่ได้เช่น เรื่องเกี่ยวกับความร่วมมือด้านความรู้, สมรรถภาพขององค์กร, สมรรถนะในงานหลัก ๆ, สมรรถนะเฉพาะในบางเรื่อง(Prahalad and Hamel, 1990; Itami, 1987, Selzniek 1957). ทรัพย์สินที่จับต้องไม่ได้เหล่านี้ได้กลายมาเป็นศูนย์กลางที่นักค้นคว้าต่างให้ความสนใจอย่างมากในพื้นฐานด้านที่เกี่ยวกับทรัพยากร(Barney, 1991) ขอบเขตที่เกี่ยวกับศักยภาพของความสามารถในการแข่งขันได้อย่างยั่งยืน(Hall ,1991, 1902)

          จุดประสงค์ของเอกสารนี้คือตรวจสอบว่าทำไมและทำอย่างไร ในการนำไอทีมาเพื่อใช้เพิ่มความสามารถในการแข่งขัน เราคาดหวังว่าประโยชน์ที่แท้จริงของไอทีคือ การที่ไอทีจะช่วยพัฒนาองค์กรให้มีความสามารถในการแข่งขันได้อย่างไร(Hamel, 1994) เราถกเถียงไปถึงอนาคตข้างหน้าว่าองค์กรจะเรียนรู้ในการเปลี่ยนผ่านไปสู่บทบาทที่สำคัญนี้ได้อย่างไร เนื้อหาของเอกสารนี้จะมีโครงสร้างตามที่กล่าวมานี้  เราจะเริ่มต้นด้วยการนำเสนอหลักการทฤษฎีว่าทำไมไอทีที่มีอยู่จึงไม่มีประโยชน์เท่าที่ควร จากนั้นจะทบทวนถึงทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับมุมมองด้านพื้นฐานของสมรรถนะและพัฒนาทฤษฎีที่เป็นตัวแบบของเรา ท้ายที่สุดเราจะสรุปประเด็นที่สำคัญไว้

 

ไอทีและความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืน

          กว่าสองทศวรรษที่หลาย ๆยุทธศาสตร์ถูกกำหนดขึ้นโดยจุดประสงค์ที่จะพัฒนาระบบไอทีที่จะช่วยให้เกิดความสะดวกในการแข่งขัน ตัวอย่างเช่นการวิเคราะห์คุณค่าของห่วงโซ่ต่าง ๆ Value chain analysis(Peter, 1980, 1985) ยุทธศาสตร์แมทริกซ์ของโอกาส(Benjamin, et al. , 1984) ตัวแบบวัฎฐจักรธุรกิจทรัพยากรผู้บริโภค(Ives and Learnonth, 1984), ยุทธศาตร์ตัวจักรกลในการผลิต(Rackoff, et al. , 1985), ตัวแบบที่ช่วยในการแข่งขันอย่างมีประสิทธิภาพ(Bakas and Treacy, 1986), หลายกรณีศึกษาทำให้เกิดการเรียนรู้ที่จะสร้างรูปแบบไอทีเพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันขึ้นมา(ตัวอย่างเช่น ฐานข้อมูล, กฎในการตัดสินใจ) มันเป็นการรวมเอาความรู้เข้ากับระบบทางเทคโนโลยีเพื่อสร้างพื้นฐานความสามารถในการแข่งขัน(Hami and Numagami, 1992) โดยรวมแล้วระบบการจัดการเป็นสิ่งจำเป็นในการสร้างและควบคุมความรู้ ในที่สุดแล้วคุณค่าและบรรทัดฐานจะทำให้เกิดการเพิ่มคุณภาพโดยตลอดทั้ง 3 มิติ

 

แปลและเรียบเรียงโดย อธิไทว์  ลาภบรรจบ

Hosted by www.Geocities.ws

1