[ aðalvalmynd ]
[ aðalsíða þessa hluta ]
tíundi maí, tvöþúsundogþrjú.
aldrei hélt ég að ég ætti eftir að lifa þann dag að rolluskítur kæmist í tísku, en á síðustu vikum hef ég ekki getað séð betur en svo væri orðin raunin. hvert sem ég lít sé ég fallega mógráa slikju, og svo lík er hún skáninni sem safnast á buxurnar mínar í réttunum, að ef ég sýg nógu fast upp í nefið get ég næstum fundið ilminn af blessuðum kindunum.
-bastarðurinn
tuttugastiogþriðji mars, tvöþúsundogþrjú.
13:43
eyjan mín eina
nú engist mín sál
því menn vilja meina
að maður sé ál
hortugir halda
að hjarta míns bál
greypt verð'án gjalda
í gler og stál
það fer að verða dálítið erfitt að standa undir þeim fúkyrðabagga sem lagður er á herðar vorra virkjanaandstæðinga. værum vér ekki gæddir þeim góðu hlutum sem vorir landsaldir foreldrar kenndu oss, væri eflaust ekki laust við að hjartað bugaðist. en kjafturinn virkar ennþá, og þó að talandinn á sumum sé úr öllu sambandi við mannlega skynsemi (hvað sem það nú svo er), þá er hvoftur vor í góðum tengslum við það sem er á milli eyrna vorra. hvort sem það er nú merkilegt eða ekki, getum vér að minnsta kosti séð hvílíkt glapræði þetta allt saman er.
þó doktorum drauma
það dugi vel
að sverfa og sauma
og sníða skel
til fegurðarframkvæmda
fráleitt ég tel
að malbika margsæmda
móður í hel
það hefur verið mikið sett út á það að tilfinningar spili sterkt inn í rökfærslur vorar. en hvað er hægt annað þegar þvílík fantanauðgun á móður vorri á sér stað? hver eiga viðbrögð vor önnur að vera þegar maður horfir upp á sprengingar, boranir og gröft umturna aldagömlu andliti landsins? ég bara spyr. þetta er vort land, og það syrgir oss að örlög hennar skuli vera slík.
viljum vér standa í vegi fyrir framförum? ef framfarir eru gler og stál, malbik, sprengingar og virðingarleysi gagnvart mönnum, dýrum og náttúru, þá segjum vér JÁ! engar meiri framfarir takk!
en hvað eru framfarir? eru það framfarir að leggjast undir hæl mikilmennskubrjálæðinga og segja "já" og "amen" og "takk fyrir mig" þegar eigandi hælsins þarf að skíta? eru það framfarir að grípa í hvert einasta hálmstrá tækninýjunga án þess að hugsa nokkurn tíma um afleiðingar þeirra fyrir afkomu sálarinnar? eru það framfarir að henda milljörðum í vitleysu á meðan þeir sem minna meiga sín lifa við hungurmörk? eru það framfarir að einblína á flísina í auga náungans en taka engan nótis á bjálkanum í sínum eigin? geta vorir miklu leiðtogar (*hóst* *hóst*) í alvöru ekki látið sér detta eitthvað betra í hug en þetta til að rétta við efnahag landsins?
fannst manni fyrrum
svo fögur sín hlíð
að kynngin hélt kyrrum
þó kostaði stríð
þjösna nú þola
og þyngstan níð
þær væflur er vola
að vor hlíðin sé fríð
vér munum standa við þá sannfæringu vora að þessar virkjana- og stóriðjuframkvæmdir séu glæpur. bíræfið brot á hinum óskrifuðu lögum mannlegrar virðingar og skynsemi. vér munum berjast þar til blekið er búið og röddin brestur, til síðasta blóðdropa.
heiti á hrafna
til höfuðs þér
er svívirðum safnar
og sendir mér
fái vit flónskra
að fróa sér
framtíðin frónskra
er fallin hér
veittu nú völva
þinn verndarlit
maskínur mölva
og mennska nit
víst meiga vita
þau varga bit
að rúnir ég rita
með rammast vit
-bastarðurinn
tuttugastiogsjötti febrúar, tvöþúsundogþrjú.
05:01
ég er hætt að sofa á nóttunni. búin að snúa sólarhringnum við. fer í rúmið um fjögur á morgnana og vakna svo um tvö til að mæta í vinnuna klukkan hálf þrjú. ég er að spá í því hvað ég get haldið svona áfram lengi. það er örugglega ekki málið að halda áfram. spurningin er hvar þetta endar. heilaklukkan er ekki lengi að stilla sig, þannig að ef að ég þyrfti að vakna snemma einhvern morguninn gæti ég verið í vondum málum því að það er ekkert víst að ég gæti sofnað á "kristilegum" tíma vegna þess að það heilaklukkan myndi bara segja mér að vera ekki að láta eins og fífl, það væri ennþá miður "dagur".
en það er gaman að fara í göngutúr á nóttunni. eins og til dæmis núna er dauðaþögn og blankalogn. og mér finnst ég vera heima. engir bílar, ekkert stress og vesen. bara ég og nóttin, tunglið og fjörðurinn.
það hverfur líka í þokumóðu dagsins ef kunturnar byggja álverið. þá mun dauðaþögnin verða þögn dauðra blóma, og blankalognið svo þykkt að maður getur falið sig í því. hjálp! hvað er símanúmerið hjá bin laden? mig vantar eins og eitt stykki sjálfsmorðssprengjumann til að losna við sveppasýkingu í alþingishúsinu...
-bastarðurinn
fjórtándi febrúar, tvöþúsundogþrjú.
21:11
hef eytt síðustu dögum í að gera heiðarlega tilraun til að búa til hrásalat úr tölvunni minni. ja, eiginlega ekki minni tölvu, heldur tölvu systur minnar. mín liggur eins og hráviði út um allt herbergið mitt :p.
ég er búin að formata og endurformata og formata einu sinni enn, örugglega tuttugu sinnum, bara til þess að sjá hvað er nú hægt og hvað ekki í heila þessarar blessuðu vélar.
það væri kannski ekkert svo merkilegt ef ekki fyrir þá staðreynd að ég hef í rauninni ekki hugmynd um það hvað ég er að gera. það er bara svo rosalega gaman að fikta. hvað ætli gerist ef ég geri þetta svona? eða hinsegin?
ég fékk hana svona nokkurn vegin til að virka eins og ég vil þannig að kannski er ég ekki eins vitlaus og ég lít út fyrir að vera ;)
-bastarðurinn
sjötti febrúar, tvöþúsundogþrjú.
22:04
var að lesa fréttablaðið í morgun. þar var grein um grein sem einar árnason stofnerfðafræðingur skrifaði í frægt blað, um genamengi íslensku þjóðarinnar. þar kemur fram að við séum ekkert eins einstök og við viljum vera láta.
er það já? ég hefði nú getað sagt ykkur það fyrir mörgum árum. það er nú bara staðreynd að landnámsliðið var af tveimur þjóðum (ef ekki fleirum) svo að þá strax byrjaði blöndunin. svo voru náttúrulega alltaf danir hérna. spænskir og franskir sjómenn. og svo náttúrulega breskir og bandarískir hermenn. ég held að fólk ætti bara að horfast í augu við staðreyndir og henda þessum helvítis víkingatuggum út í hafsauga.
það þarf ekki nema að horfa á undirlægjuháttinn sem viðgengst hérna til að sannfærast um að þrælarnir sem landnámsmenn komu með eigi meira í okkur en nokkurn tíma einhverjir víkingar (lesist: feitir skattflóttamenn). þó ekki sé annað.
-bastarðurinn
sjötti febrúar, tvöþúsundogþrjú.
01:09
hvað er nú í gangi? jú, ég skal segja ykkur það. þetta mun verða hinn íslenski hluti WFBB, héðan í frá. nú skal skrifa fullt af skemmtilegum hlutum. og óskemmtilegum verður einnig að greina frá, þar sem meirihluti íslendinga er svo innilega óskemmtilegur. þá er ég ekkert að segja að þeir séu leiðinlegir, þannig séð. bara voðalega óspennandi og ræfilslegir eitthvað. ég ekki meðtalin, því að ég er alveg voðalega skemmtileg. jájá, gat nú skeð. lengdist nefið um tíu sentimetra. hvað um það. það kemur í ljós.
...mikið verð ég þá feginn.
hvað þá, herra minn?
þegar það kemur í ljós. mér finnst þetta myrkur nefnilega svo óhuggulegt.
-bastarðurinn
[ aðalvalmynd ]
[ aðalsíða þessa hluta ]