- ŞİİRLER -



İTFAİYECİ

İpim, baltam belimde
Uzun kancam elimde
Borazanım dilimde
İtfaiyeciyim ben.

Sarsa yangın bir evi
Görürüm ben o devi
Söndürürüm alevi
İtfaiyeciyim ben.

Terkos'um var, kuyum var
Kova kova suyum var
Tezcanlı bir huyum var
İtfaiyeciyim ben.

Merdivene çıkarım
Hortumla su sıkarım
Yanan yeri yıkarım
İtfaiyeciyim ben.

İ. Hakkı Sunat




İTFAİYE

Çevrildi sıfır sıfır
Bir ses geldi: Çabuk, yangın!
Arazözler hazırlandı
Dan dan! dedi sesi çanın.

Çatısından alev almış
Eski bir köşk kavruluyor
Çatır çatır çatırdayan
Duvar tavan devriliyor.

Pencerede bir anne var
"Yavrum, yavrum!.."diye ağlar
Çılgın gibi bağırırken
Yıkılır kalın duvarlar.

Arazözler yetişince
Hortumlar sıktı suyu
Harcandı hep birer birer
Sarnıç, depo, havuz, kuyu.

Bir tarafta can pazarı
Her tarafı sarmış alev
Bir de genişlerse yangın
Korku dolaşır ev ev.

Yangın için dikkatli ol
Kibrit yakma, çakmak çakma
Tutuşturma kağıt mağıt
Karşısına geçip bakma.

Bir kıvılcım yangın demek
Yangın ise bir felaket
Elde değil olmaması
İtfaiye var bereket ...

Mümtaz Zeki Taşkın