- ŞİİRLER -



ÖĞRETMENİM

BU bahçe senin
Bu fidanlar
Bu ağaçlar
Hepsi
Bir gün çiçek açacak fidanlar
Ve bir gün meyvesini toplayacaksın.

Bu bahçeden mutlu olacaksın öylesine
İnsanların en mutlusu öğretmenim
Sanatların en güzelini seçmişsin
Derler ya karınca kaderince
Fakat kimse yapamaz böyle bir bahçe
Su ister, güneş ister
Ayrı ayrı öğretmenim
Bu bahçe senin
Bu fidanlar
Bu ağaçlar
Senin en güzel eserin öğretmenim...


Oğuz ÇOKER



ÖĞRETMENİM

Mutluluğumuz için
Her iyi yolda adın, her iyi yönde adın
Işığınla görünür iyi, güzel ve doğru
Sevgin bizi yüceltir, bizi korur kanadın.

Sen de bir öğretmenin övgülü eserisin
Duygumun ince teli, gözlerimin ferisin
Beni yarına güçlü çıkaracak gayretin
Kardeşimden, babamdan, annemden ilerisin...

Ömer KAYAOĞLU



BEN BİR ÖĞRETMENİM

Ben bir öğretmenim 
Okulların birinde
Duymayı, düşünmeyi öğretirim
Derslerimde.

Benim çocuklarım bu bahçelerde
Bu yağmur altında ıslanmadılar
Bir yağmur sonrası gelin seyredin
Her taraf tepeden tırnağa 
Bulutsuz masmavi dünyalarına
Sevginin, sevincin güneşi doğar.

Böyle çocuklarla dolar her yanım
Çocuklar kardeşim
Çocuklar arkadaşım
Canım..

Onlarda toplanmıştı
Geçip giden zamanım
Bir parıltı görsem gözlerinde
Bilgiden, anlayıştan yana
Bir hal olur bana
Zannedersin ki Dünya benim.

Çocuklar, kitaplar, yazı tahtası
Enine boyuna bütün zamanlar
Dört duvar arası dershanede
Her dinden, her dilden gelmiş insanlar
Bizimle konuşur hayal ederler
Bağlanır kalırız kendilerine
Hikaye anlatır, şiir söylerler
Mutluluk üstüne, ümit üstüne...

M. Gündüz GÖKTÜRK




BEN BİR ÖĞRETMENİM

Ben bir öğretmenim;
Köydeyim,
Şehirdeyim,
Bilginin denklemindeyim.

Ben bir öğretmenim;
Zil çaldı, koşun yavrularım.
Oturun.
Oturun sıralara,
Sonra sarılın kollarıma.
Hepinizi,hepinizi uçurayım,
Sevginin doruklarına.

Ben bir öğretmenim;
Ayşe'lerim,Fatma'larım,
Mehmet'lerim,
Hepsi gelecek ümitlerim.
Ben sizler için varım,
Bütün sevgi notalarını,
Sizler için çalarım.

Ben bir öğretmenim;
Kara tahtaya uzandıkça ellerim,
Umudu yazar, kaygıları silerim.
Sanatım emsalsiz,
Kutsal cevher işlerim.

Ben bir öğretmenim;
Pilotlara kanadım gökyüzünde,
İlham perisi çağıran kalemim şairlere,
Pusulayım kaptan güvertesinde,
Projeyim mühendis cetvelinde.
Haksızlığın savaşçısıyım;
Düşünce ufuklarını sergilerim,
Avukat cüppesinde.

Ben bir öğretmenim;
Karanlığı neşter gibi keserim,
Beyaz gömlekli doktoruma
Hipokrat yeminiyim.
Samur fırçalarla serpilir,
Sevgi çiçeklerim.
Ressamdır, yazardır, esnaftır...
Sanatkardır, politikacıdır...
Bir ulustur benim öğrencilerim.

Ben bir öğretmenim;
Hep bilgiler verirken,
Bıkmak, usanmak, bezmek
Nedir bilmem.
Bir mum misali erirken,
Karanlığa ödün vermem.

Ben bir öğretmenim;
Düşüncenin merkeziyim.
Bitmedim, erimedim,
Bitmedim, tükenmeyeceğim,
Bütün evrene sevgi üreteceğim.

Ben bir öğretmenim;
Sel olur yurdum için çağlarım,
Fırat olur çok Harranlar sularım.
Memleket türküsüdür her sözüm,
Uzun hava, kırık hava, bozlakım,
Bir yiğitlik türküsüdür yaşamım.

Ben bir öğretmenim;
Işığım karanlıklara,
Dağ dağ yüreğim Anadolu’da
Yükseğim: Erciyes'im, Ağrı'yım.
Şehit kanıyım kurumam:
Fırat'ım, Aras'ım, Sakarya'yım,
Irmak ırmak bir destanım...

Durmuş Ali ÖZBEK




Şiir Parkı'ndaki diğer  Öğretmen Şiirleri için tıklayın...