Marzo 2000.-Ecco di seguito alcuni sonetti in dialetto civitese scritti dal Prof. Domenico Colasanto.

U sonittu do pane


Eranu quattro 'e qualità do pane:

prima ce stea ello biancu fatto 'ncasa,

ch'era de illu che so potea fane

perchè de ranu ne tenèa 'na spasa;

-

appressu se troèa o pane crumpu

pe illi che poteanu fasse a spesa

e na bottega ce ieano co un zumpu.

Pe cchi 'a fatica non aèa mai resa

-

e non tenèa mai un sordu pe fa 'a lira

ce stèa o pane nfrascu o ello 'e turcu

summu e più duru 'e un sassu che se tira.

-

Mo de pane doùnque ce sse gira

ce ne sta tantu da alleàcce u porcu

ma 'ncè sta unu che ce sse reggira. 


'A piazza 'e Cieta


Era 'a cosa più bella che ce stava

'a cosa che tenemo 'nmente tutti:

'a piazza coi giardini e l'aleritti

ddo ognunu che potea se ce fermava;

-

d'estate sotto l'ombra s'assettava

dei rami dei ligustri fitti fitti

 confonnemo cou versu dei cillitti

'e chiacchere e i discursi che 'nventava.

-

L'inquernu pone i bussi e l'antre piante,

bene affiliati 'nturno ai giardinetti,

'nquistu spaziu de verde bellu 'npianu,

-

rallegravanu l'occhiu de la gente.

Mo u sindacu saputu e l'architetti

hau leàtu tuttu 'nse sà co cche pianu. 


 

E scalette d'a stazione


E scalette che calanu a stazione,

dai tempi che recordo fin'a mone,

so n'antra qualità de stu paese

che te' mmente u romanu o u milanese,

-

se c'è salitu un'ote passu passu

coa valiggia pe collu a capu bassu,

mormorenno ogni tantu que biastima

pe chi ce 'e fece pe salì su 'ncima.

-

Mo se 'e guardi da sotto so sparite,

no 'e vidi più, so tutte recoperte

de rami de sammuci e de crognali

-

che a passacce te sbattu nell'occhiali

e t'accorgi c'ancora so roperte

solu quanno arii sun'e so finite

Hosted by www.Geocities.ws

1