 |
| De tempelbeek Ik lach op tijd Ik speel het spel Hoe gaat het? Goed. Het gaat goed ik red me wel ik speel het spel zoals iedereen dat doet. Ik speel het spel verbazend goed Maar zonder decor en toneel alleen gelaten word het me vaak teveel en weet ik niet waar ik het zoeken moet. Ik heb stad en landen afgelopen ik kon alles kopen werd gezegd alles wat ik nodig had kom, neem, eet, drink maak je geen zorgen betaal morgen en alles wat ik houden kon heb ik gretig ingedronken Maar, mijn dorst is dieper steeds dieper in mij weggezonken gedaald tot aan de angsten van m'n jonge jaren verlangens, die bijna vergeten waren en stille wanhoop van zeker weten: ik heb het niet gehaald ik heb gefaald ik heb geput uit eigen bron totdat ik uitgeput niet verder kon Mijn dorst is dieper weggezonken tot U, die in de diepte wat dor en droog is, ziet mij zei: Kom bij Mij en rust en drink Kom op verhaal en les je dorst hier, aan Mijn rivier. (God antwoordt): "Mijn rivier is geen grens geen waterscheiding van moeten en niet mogen die jou de pas afsnijdt Mijn rivier is geen afstand tussen Mij en jou het is Mijn hart wat overstroomt en wegen zoekt zich in bochten wringen moet met pijn en moeite rotsen splijt en lijdt aan de woestijn om bij jou te kunnen zijn". Schoorvoetend ben ik gekomen en buig aan Uw sterke stromen en drink ik drink U in en begin weer op te leven Dit is wat ik zocht en zoek Iemand die Zichzelf aan mij kan geven. Ik ga er in het begin nog maar tot mijn enkels in Pootjebaden? U vindt het goed Het is niet dat ik dieper moet. Uw stroming zet met zachte hand mij aan tot verder, dieper blauw Tot waar ik niet langer zou kunnen blijven staan. Maar zover ben ik niet Nog niet Dat Uw water mij zou willen dragen op Uw stroom van lief'lijkheid Dat zou mij overvragen Geef me de tijd de tijd van Uw geduld. Maar nu al voert U in Uw stromen mee: mijn smerigheid en schuld spoelt verbeten zout uit oude wonden en wat van zonden mij vastgebonden houdt wordt in Uw beek losgeweekt U neemt het mee U voert het af naar zee. Nieuw is wat Uw Geest inbrengt in wat vroeger is geweest: De pijn verzacht een wond geneest ik leef op en groei ik leef op en kom aan U tot bloei. schrijver; Michiel Gouman |
| Op de christenvrouwen pagina |
 |
|
 |
 |