Ok�, het is niet mijn muziek, ik ben misschien een beetje te oud of te intellectueel voor de simpele tekst en de, laten we het toegeven, jeugdige aanblik van de groepsleden. Maar ik heb persoonlijk nooit de drang ervaren alles te verbrijzelen wat niet bij me in de smaak valt. Allez, ik zeg nu maar iets, als ik een lampje zie staan dat niet in mijn kamer zou passen, zou ik het niet in mijn hoofd halen het op de grond te gooien "DIT IS VIES MEVROUW" aan de kassa van de Blokker. Nee, dat is geen stijl.
Waarom doen mensen als Dominiek dat dan wel?
Groepen als Tokio Hotel zijn volgens mij een voorspelbaar verschijnsel, voortkomend uit de drang van jongeren om zich verenigd te voelen rond ��n adoratie. Zo had je het hele punkgebeuren dat plotseling weer aantrekkelijk was voor welpjes, en de gothic/barok-fascinatie, en daarvoor had je dingen als de Spice Girls en de Backstreet Boys en zo. Is dat verkeerd? Nee.
De muziekwereld, die intussen een echte industrie is geworden, wil geld binnenrijven en de gemakkelijkste manier om dat te doen is door groepjes te creeren in functie van de algemene tendens, in plaats van geduldig te wachten tot er nog eens een groepje aan de top geraakt dankzij oprechte appreciatie van het publiek. Time is money, en als je money wil maken, moet je zuinig zijn met time.
Aan alle driftige haters kan ik alvast de geruststellende boodschap meegeven dat het succes van een groepje als Tokio Hotel snel opgebrand zal zijn, en dat de opgroeiende tienertjes die er nu omheen dartelen, de Vegeta-achtige zanger ooit wel beugezien zullen zijn.
Maar diezelfde driftige haters wil ik nu eens eventjes aanpakken zoals het hoort, omdat niemand hen op hun plaats schijnt te zetten. En ik vind dat eigenlijk toch wel nodig.
Ik heb wat sitejes afgestruind, op zoek naar profielen, bloggen e.a. die Tokio Hotel willen brandstapelen. Zo kwam ik tot de conclusie dat de gemiddelde vlamhaaractivist 19 en mannelijk is. Dat is nog niet zo volwassen, om jongere mensen al zo vurig tot de orde te roepen.
Waar halen jullie het recht vandaan jullie zelf tot zieners van het Juiste uit te roepen, en te besluiten dat Tokio Hotel het Verkeerde is? Ik zie liever een onschadelijk hoopje tieners aan de top dan een kaalgeschoren skinhead die nazistische ideeen verspreidt onder jongelingen. Ze zien er misschien een beetje belachelijk uit, vind jij, maar dat lijkt mij geen reden om hen aan te vallen.
Wat me tevens stoort in het anti-tokio-poehaa van het moment, is dat het zo makkelijk is, het is bijna een manier geworden om zich te profileren. Hoge bomen vangen veel wind dus het lijdt geen twijfel dat een blogpost tegen de band, sowieso wel veel reacties zal krijgen en dat "men" de post zal toejuichen. Maar jullie vergissen jullie als jullie geloven hiermee vooruit te geraken in sociale kringen -jullie schijnen in de overtuiging te vertoeven dat het haten van Tokio Hotel een instrument is tot populariteit- of dat wij, 'volwassenen', jullie profieltje zullen passeren en zullen denken "oh, kijk! een tiener die Tokio Hotel niet goed vindt, wat schitterend toch, dat er toch nog tenminste eentje neuronen onder z'n deksel heeft zitten", en dat wij jullie dan ineens heel erg leuk gaan vinden of zo.
Bovendien doen jullie op die manier precies hetzelfde als de TH-fans; je vastpinnen op iets, hetzij door te haten, hetzij door te adoreren, in de hoop dat het je zal verenigen met leeftijdsgenoten, om zo je eigen identiteit te zoeken, je rol binnenin een groep. En het niet eens doorhebben!
Ik zou zo zeggen, hou jullie in vrede bezig met ruige pogo's en pessimistische wereldbeelden, omschreven in krioelerige, chaotische teksten van Billy The Kid en Funeral For A Friend, omdat dat heel erg ok� schijnt te zijn. Maar hou het dan ook daarop, en maak het allemaal niet nog absurder door ook nog eens een ander aan te vallen, want de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet.