Beni burada birakin
Siz gidin korkularim
Bir süre yalniz kalmaliyim
Dinlenmeli gözlerim
Umut etmeli, ya$amali
Ve yeniden sevmeliyim...
Karardi dünya
Gözya$i selinde boguldum
Sarho$ oldum
Hayat oyunum bitti sandim
Ölmeyi bile denedim
beceremedim...
Degerlerini yitirmi$ bireylerdik hepimiz
Çok korktuk
Ama güne$ yine dogdu i$te
Hiç gelmeyecek sandigimiz yarinlar çok yakin
Avuçlarimda aglayan melekler
artik gülüyor
Sokak lambalari yaniyor
Ve o eski sevgi makinesinin sesi
yeniden duyuluyor...
Bugünlerde Istanbul’u çok özlüyorum
Nedendir bilinmez,
Umudum hiç bitmiyor
Her gece rüyamda Istanbul’a gidiyorum
Istanbullu $arkilar söylüyorum
Kiz kulesini, Ortaköy’ü, Moda’yi,
Beyoglu’nu geziyorum
Istiklal’de yürüyorum mesela,
Sokak lambalariyla oynuyorum
Sarho$um, dayak yiyorum polisten...
Sonra bir gün
Damdan dü$er gibi
a$Ik oluyorum bir kiza
Melek gibi bir kiza
Bütün yildizlar sönüyor sanki
onun güzelligiyle
Dolunay saklaniyor bulutlarin ardina...
O sessizce giriyor hayatima
Ve sonu henüz yazılmami$ bir masal ba$liyor...
Ama Istanbul uzak...
Feribotlar ayiriyor beni kötü kokulu Istanbul sahillerinden
Masmavi Güney Ege’ye götürüyor
Agliyorum
Ve hep ayni $arkiyi söylüyor
Resimlerle ya$iyorum...
“Çok istiyorum burada olmani...
Biz bir akvaryumda yüzen iki kayip ruhuz...
Yillar sonra ayni eski yerlerde ko$turdun...
Ne buldun peki?
Yine ayni eski korkular...
Ke$ke burada olsaydin...”(*)
chenqelli iine 06.04.2001
(*)pink floyd