bu yiıl çok çabuk geçti. bir kadinim vardi belki de ondan... üç ay boyunca kandırmi$tim kendimi, rüyadaydim... göz kapaklarim üç ayligina kapanmıi$ti di$ dünyaya, ve ben mutluydum... bu yüzdendir belki gözlerimi açmak istemeyi$im...
inançlarimi yitirdim... dostlarimi kaybettim... dü$üncelerim kaldi bir tek... birbiri ardina siralanmi$ milyarlarca dü$...tipki bir buçuk saattir taksim’e gidemememin sebebi kahrolasi trafie benziyor... dü$lerin üstünde sek sek oynuyorum... ucu nereye variyor?
“tanri dünyayi yeniden yarataydi, yaratirken de beni yaninda tutaydi. derdim ya benim adimi sil defterden ya da benim dilediimce yarat dünyayi...”
hayyam’i mi dinlesem yoksa? evet en doorusu bu galiba... $arap ve insan... ayrilmaz birbirinden ölüm olmadan... eyvallah hayyam... uyaniyorum sonsuz uykudan...
chengelli iine 25.12.00
