Meleklerin lanetledii bu bo$ $ehri
Yalnizligimi köpekler kovaladi
Aci çeken ben deildim
Dünyaydi belki,
belki de bu sokaklar...
Suçlu ben deildim
Bulutlar geçti güne$in önüne
I$iklari onlar söndürdü
Korkulari onlar dourdu...
Ben kirilgan bir çocuktum
Aglamakli konu$urdum
Sevginin pe$inde ko$ar
A$ktan korkardim
Çünkü bilirdim
A$k bir çakmak gibidir
Parmaginin ucundadir ömrü
Sevgi güne$tir oysa...
Ve ben güne$ten kopmu$ bir alevdim
Dünyaya dü$tüm
Senin ruhunu seçtim...
Sinirlarimi çizmeyi unutmu$tu tanri
Okyanus olmu$, gökyüzü olmu$
gece olmu$tum...
$imdi gülümsüyorum sonsuza
Yagmurlar yagiyor,
ben gülümsüyorum
Ölüm aklima gelmiyor bile,
Ya$ama dair $arkilar söylüyorum
Korkularimin üstüne üstüne yürüyorum
En çok da sensizliin
Çünkü en çok ondan korkuyorum
Senden vazgeçmek kolay deil
Tarifi imkansiz günahlar i$liyorum
seni dü$ünmeyince
Ruhuma i$kence ediyorum her sabah
yoksun diye...
Umudumuzun $ehrine döneceim bebeqim;
Dogdugum yere,
A$kin çirkin yüzünü gördüüm caddeye,
Dogrularin yürürlükte olduu eve,
Zamanin olmadii sahile,
Sevi$menin günah olmadii geceye...
Sicakligini özlerken dudaklarinin,
O serin sesini duydum bu gece
Yildizlari saydim, en parlagini seçtim
Ve uzanip avucuma aldim
Sonra da ellerim kanayana kadar sIktIm
Söndü yildiz
Ve gece kapkara oldu o anda
Kollarimi açip yüzümü çevirdim gökyüzüne
Tanrıya yalvardim:
“Meleklerini gönder yanima
Sevgimi kutsaiınlar
Ya$amim son bulmasin
Seni anlayana kadar.
Sonsuzlua kavu$tur beni
Ellerimin teri ol
Topragin rengi,
Suyun serinligi,
Bedenimin sesi ol,
kutsal sularinla yika beni
Cennetini göster
Ama cehennemi de ya$at
Ölümüm kolay olsun
Ama ardimda kalmasın kimse
Kalanlar da aalamasin.
Sana yalvariyorum yaraticim
Günahlarimi bagi$la...”
Sustum...
Bir tomurcuk çikti topraktan
akan gözya$imla...
chengelli iine... eylül 2000
