ve uzaktaki adalar
ilk baki$ta güzel bir manzara…
Sonra birden, durup dururken,
bir firtina kopar aniden,
ve her$ey kapkara…
Yollarda insan artiklari, kan gölleri,
içi dı$ına çikmi$
gülümseyen bir kadavra…
Her kafada bir ses,
her adimda kulak tirmalayan bir çiglik,
sonu olmayan gereksiz bir yaygara…
Gözler kara…
eller kara…
insanlar kara…
Toprakta kurumu$ otlar toplanmayi bekliyor,
onlar da en az bizim kadar hasret
bir damla yaamura…
Gökyüzüyse sevgilisi denizi
orospu bulutlarla aldatan
adi bir zampara…
Derken foyasi ortaya çikar gökyüzünün,
çoluk çocuun dilinde,
ve tabii ki elaleme maskara…
Ardindan herkes yollara dü$er,
siyahı benimsemi$ bedenler yine karanlikta
bir de gökyüzünün uydurduu
bir sürü palavra…
Gözler kara,
eller kara,
insanlar kara…
Gökyüzü utancindan kapkara.
Zaten sirf bu yüzden
geceleri bürünür siyahlara…
14.03.99 chengelli iine