KAÇIŞ...MA...K

Nedir kaçmak?
Koşmaktır.
Neden kaçarsın?
Kurtulmak istediğinden
Neye kaçarsın?
Kurtarana

Kaçmak, kurtulmak istediğinden kurtarana koşmaktır.
Seninle cumartesi yazıştığımdan beri içimde kaçmakla ilgili değişik duygular oluştu. Ben de en sonun da onların sarmalından, sözlere ve yazıya kaçıyorum.

Kaçmak koşmak mıdır?
Evet; insan kurtulmak istediklerinden bir hızla uzaklaşır.

Bu hızı ne belirler?
Kaçışı yöneten şey. Bu bilinç(istenç), ya da güdü(duygu) olabilir. 

Düşük gerilimde elektrik akımı verilen bir canlının kaçışını, biyolojisi yönetir. Sinirlerden beyine ulaşan ileti hemen işlenir. Gerekli salgılanımlar yapılır, beden hazırlanılır, ve yolalım organları (kol, bacak) kullanılarak akımdan kaçılır.

Bazı inançsızlar hızla inanır hale gelirler. Onların inanca kaçışını inançsızlık ve şüphecilikten en çok etkilenen kısımları, sorular ve yanıtsızlıklardan rahatsız olan akılları ve güven duygusu isteği yönetir.

Benim sabahın saat 7'sinde babama görünmekten kaçışımı, içimde babamı ömrü boyunca görmemiş, onunla hiç yaşamamış, ondan tek bir kızgı bile almak istemeyen, onu tanımayan, bu yüzden ondan çekinen bir çocuk yönetti örneğin dün. Bu kaçış farklıydı. Bu kaçışın farkındaydım ancak sessizliğe, kepenklerin ardına olan bu kaçışa dur diyemedim. Kendi isteğim ona günaydın baba deyip, nasıl diye sormaktı. *İsteğime rağmen* bir kaçış oldu. Bu yavaş bir kaçıştı, değim yerindeyse durdum yalnızca.

-dan kaçılan kadar, -a kaçılann da kaçış hızını etkiler.
(Neyden kaçtığın kadar neye kaçtığın da kaçış hızını etkiler.)

Düşük gerilimde elektrik akımına tutulmuş bir denek için nereye kaçtığı önemli değildir. Yalnızca bir duvarına değildiğinde elektrik akımıyla çarpan bir deney kutusu içerisindeki hamster, o duvar dışında nereye kaçarsa kaçsın kurtulacaktır. Bu örnekte kaçış yönünün kaçış hızına bir etkisi yokmuş gibi gözükse de, hamsterin aslında normaline, çarpılma anına kadarkine, öncekine kaçar. Ki bunu ister.

Benim dün sabah kendi katımda, hiç kıpırdamadan, durarak gerçekleştirdiğim kaçışta da, neye kaçtığımın kaçışın hızına bir etkisi vardı. Bu kaçışı yavaşlatan, ama engelleyemeyen, aslında benim de kendi normalime, bugüne kadarkime, yalnızlığıma, ilişkisizliğime kaçtığımın bilincinde olmamdı. Bu kaçışı istemiyor, ancak buna çekiliyordum. Yalnızlığa kaçıştan da babama kaçabilirdim. Onunla gidip günaydınlaşabilirdim. Ancak burda da neye kaçıyor olacaktım?Tanımadığım, bana kızacağını düşündüğüm birine. Yalnızlıktan babama da kaçmak istemedim. Ama bu yönde de çekiliyordum. Sonuçta, gidip yatmakla, babama günaydın demek arasında bir kapı eşiğinde öylece kala kaldım. Üzerimdeki iki güç birbirine etkisiz kılmıştı.

Hep kaçmakta mıyım?
Hayır. Bazen neye kaçıyorsam ona varıyorum. Koşmam bitiyor.
Yalnızlıktan bir sevgiliye vardığımdaki(ulaştığımdaki) gibi.

Evet. Vardığıma artık koşmasam da, onda kalmakla, ona sığınmakla, onu kullanmakla, kurtulmak istediğimden hala kaçıyorum. Hatta vardığımı da neyden kaçıyorsam ondan kaçırıyorum.
Sevgilimi yalnızlığın parçaladığı ruhuma yama olarak kullanmamdaki gibi. Hatta onu da yalnızlığından ikide birde kaçırmam gibi.

Hayır. Bazen neyden kaçıyorsam onunla yüzleşebiliyorum.
Geçenlerde, ayışığında bir gece, göğe doğru bağrınıp. Tanrı dedikleriyle, evrenle ve yalnızlıkla kendimce hesaplaşmam gibi.

Bu yazıyı sürdürecek miyim?
Evet. Ancak sabah 05:37'sinde bir virgül koyarak. Yazının buraya kadar ki kısmını istersen yazının sürdürülmüş bütününden bir tadımlık olarak al! Ve bil ki... var oluşuma sağlık getirecek, yapmayı ertelediklerimi yeniden ele almamı ve daha yürekli davranmamı sağlayacak bir farkındalığı paylaştın, 'Sürekli bir şeylerden kaçmıyor muyuz?' diyerek.

Sence kaçmak ne?
Sen hep kaçmakta mısın?
En sık neyden kaçıyorsun?

Yukarıdaki sorulara yanıtlarını ve konuyla ilgili yazmak istediklerini ya da önceden yazdıklarını benimle paylaşır mısın?

Bir de yazının bu ilk taslak kısmını, version/sürüm 0.01'ini nasıl bulduğunu yazarsan sevinirim!