SONELER ©2001 Çetin Sert [ Türkçe Çevirisi ] [ * Bakınız AÇIKLAMALAR ]

 

Words of Advice - Tavsiye Sözleri

 

Sone 1	Sone 4
Sözlerimde kusurlar mı görüyorsun ? Isteyen* onlar senin kusursuzlukların karşısında Kuşanılan birçok kılıçtan daha keskince bilenmiş Senin sözlerin, ustaların kalemlerine yansımalar vermeyi başarıyor.   Kavgası edilmişin kavgasını eden mi buluyorsun beni ? Kalemlerin bize söylediklerini boşa çıkarmaya çalışan, (hiç söylenmemişler gibi benzerlerini tekrar yazan) Herşeyin rüyasında, her rüyala kendi hiçliğine uyanan, Zamanın* yanlış pusulasını kırmak için zaman harcayan (mı buluyorsun ?)   Çok daha yüksek bir değeri işaret ediyorsun(hak ettiğini belli ediyorsun), Gözlerinin şimdi gördüğü ve kulaklarının duyduğundan (çok daha yüksek) Bu yüzden sonsuzluğa erişmek için bu yalnız dünyadan, Tıkırdayan ölümün(zamanın) güzel sanatını büyülemesine (kendine yakınlaştırmasına) izin verme.   Her dünyalıya bahşet yüzünden daha fazlasını, Fırça yada kalemle, tüm yavan(süssüz) zihinleri süsle.	Bu bir masaldı, ister doğru say, ister yanlış, Çok şey der bu görmeye gözleri olmayıp, Shakespeare'in mısralarını doğrular duymaya gözleri olana. Duymaya bir görev var ve gizlice sana verilmiş.   O yazarın ruhundan büyük bir parçaya sahipsin, Yoksa, başka kim yıldızları denizin üstüne indire- bilir, Ya da, bir yoksul(düşünce bakımından) semtte sanattın güzel kraliçesi olabilir, Unutkan(açıklama: yarattıklarının güzelliğini unutup, yine onların sonu olmaz mı hep zaman ?) zamana karşı böylesi ölümsüz bir istekle (şiir ve resimleriniz) ? Görüyorsun ama bencil zamanın istediği gibi, Sınırın sensin, ne ustalar, ne zamanın kendi, Yayılmaya böylesi tatlı bir zekâyı, engelleyen sensin Yayılmaktan, her bireyde, bir "ben(lik)" uyandırarak.   Üstüne titrenen kelimelerin hep  sana anlatmaya çalıştığı gibi, Ağaçlarını mürekkeple sula, yada çok geçmeden yıkılır hepsi.
Sone 2	Sone 5
Tüm* dünya renklerinin perisi,  bir sus ! Sana bir mahkeme kararını bildireyim bırak. Dünyanın ilk gününden bugüne (gelen)  bir hikayeden, Görenlerin rehberlik ettiği kalemlere verilmiş (onlara önem taşıyan) bir karar.   Önce övgü yapmak için yazan bir yazar vardı, Ve çok övülmeye çok düşkün bir halk. Yazar öldü ve onun aç ruhu dirilmek istedi, Sevdiği ağladı ve "silinmesin, bırakmayın" dedi.   Ölümün büyücüsü* onun o derin yaşlarını  duydu, Kasabanın ortasında bir mahkeme topladı, Akıllı, adil ve korkuya sahipler oradaydı. "Bunu kabul et" dediler "ve o senin olacak.   Yazar asla senin tarafından yönlendirilmemeli günün yıldızı(Güneş), Yoksa o farklılık ve biz övgü ve eşitlikten mahrum kalırız."	Zaman, en deneyimli oyuncusu tüm evrenin, Oynar seninle kelimelerin en zeki büyücüsü. Ne bir ayna yeter, ne benim bu yalın sözlerim, Göstermeye meçhul yaşına rağmen onun gençliğini.   Yemeklerin en tatlısı onun, o tatlı hüner yer, Bundan hiç yaşlı olmaz yüzü, gençtir özlerle. Durumdan(ruh durumu) duruma sürer, benlikler öldürmeye, Ne kimse erebilir ona, ne görebilir gözlerle. (orjinal: Ne kimse erebilir ona, ne gösterebilir haritalarda.( bir düşman olarak düşünüldüğünde zaman, 1. çok hızlı ve bu yüzden erişilmez, 2. buna bağlı olarakta yeri ve ne yaptığı belirsiz. (haritada yeri bilinmeyen bir düşmana karşı ne kadar şansınız olabilir ?)))   Bir yeni topraklara tohumlar taşıyan rüzgarı Oynar, yada bir Mayıs yağmurunu; besleyen Mayıs'ın koncalarını, Bir tüm yaprakları titremede bırakan bir karı Oynar, yada kış rüzgarını; donduran dünyanın çamurlarını.   Iki seçeneğe sahipsin, ve seçme hakkı yalnız senin, Onu dost eyle(zamanı), yada izle(onu); o seni bu Dünyaya mahkum eylesin.
Sone 3	Sone 6
Sevdiği, yazarı sadece bir kez daha görmek isterken, Dermansızca bir çok *adaletsizlik sadeceleri dile getirdi, Sonra durum ne olursa olsun kâr kârdır diye düşündü, Geri haykırdı "O bende hatırlanmayacak !   Öylesine kör edici ateşlerle süslenmiş oklarla, Onun en parlak renklerini, ben onun ellerinde yakacağım (ki), Gözler bundan sonra onu koşar değil topallar gör- ecek, Aşk yolunda sevenden, bir nefret edene dönecek.   Her sözü arındırılmış bir his gölü olacak, Ben hepsinde yokken, hepsi sizle dolacak, Gün ışığımın altında dize çökmüş dururken, Gece kalemi kılıç olup, sanatıyla savrulacak.   Yüzüyle ben derman bulacağım, ama size lanet, Sanatı siyah olacak, bu yüzden eksik bu yüzden daha kötü."	Sen yaratmayasın, çok yarat kendi sanatınla, Hünerli fırçanla anlar çal zamandan. Bilirim; çok ruh yaratmadan önce ayrılmalı, (ayrılmak durumunda(dünyadan)) Ama senin ki ! O, hayatın koşuşturmasına dayanmalı (dayanabilir).   Yada kaleminle, kaleme al kalbindeki koncaları. Simsiyah görünen mürekkebe baktığın anda, Yaratmaya, farklı olmaya, görmeyesin sen unutma! Kanmaya, (kendini) kandırmaya yada değil *renklerden mahrum kalmaya.   Bunlar senden bir yanıt için benim Tavsiyelerim, Düşünebilirsin, ama düşüncelere ilgi gerekir; Bu hoş maddelerini kağıt üzerine yansıtmayınca, Zaman, yemek için, onları aklından soyabilir. (bir meyvanın kabuğunun soyulması gibi(anlam: pek çok şey kabukla yenmez ve kabuğunu kaybedenler yenmeye hazır demektir. Onun için düşüncelerden oluşan zırhı kaybetmemek gereklidir yoksa benliğimiz açık bir hedef olur. Düşünceleri korumanın en iyi yolu, onları kağıda dökmektir.))   Ol! Böylesi tatlı sanatın bir sonla hiç karşılaşmaması için. Ol! Bilgili olmalı ve bu yalnış benliği düzeltmem gerektiği için.

 

Nomad Soul *