Bu prologu okuyan biri olarak, Words of Advice'i okumak üzere olmalısınız. Ama Words of Advice'i okumadan önce, onun arkasındaki, sonelerin içeriğini anlamanızı kolaylaştıracağına inandığım, hikayeyi okumanızı isterim.

    Onaltı yaşımda, lisede İngilizce okurken, değişik konular hakkında istediğim zamanlarda kısa yazılar kaleme alırdım. Bazıları hiç okumaya değmezdi, bazıları da tam tersi. Türk Edebiyatı öğretmenim, Hülya Hanım, yazılarıma gerçekten değer veren az sayıda insandan biriydi. Onunla sonelerimden birini paylaşma fırsatım oldu. Sone İngilizce yazılmış ve sonradan kötü bir şekilde Türkçe'ye çevrilmişti. Kötü çeviriye rağmen, kendisi bu soneyi çok beğendi.

    Bir kaç gün sonra, okumamı rica ederek, bana bir tarafında şiir olan bir kağıt verdi. Okudum. Dil kullanımı benim kendi yazdıklarımla eriştiğimden kat kat iyiyidi. Şiiri kimin yazdığını söylememişti. Bu yüzden okulumdan bir öğrenci tarafından yazıldığını düşündüm. Bu düşünce hem hoş hem de can sıkıcıydı. Hoştu çünkü böylesi bir ustalıkla yazan biri vardı. Can sıkıcıydı çünkü bu kişi daha sadece benim yaşımda olabilirdi. Bu düşünceyi kaldıramazdım; "benden daha iyi yazan biri, benim yaşımda biri". Sonra kimin tarafından yazıldığını söyledi. Şaşırmıştım; yazan Hülya Hanım'ın kendisiydi.

    Şiirini tekrar tekrar okuduktan sonra, kendimi boş zaman sıkıntısına karşın yazmaya devam etmesini destekleyen soneler yazma yükümlülüğünde  hissettim. Bana göre, ne  kendim ne de başka kişiler, Hülya Hanım'ın şiirindeki gibi, parlaklıkla ifade edilmiş düşüncelerden mahrum kalmayı hak ediyor. Words of Advice'la amacım, Hülya Hanım'ın yazılarının, öğrencileri olan bizler, ve kendisi için ne kadar önemli olduğunu göstermekti.

    Bu kısa sone serisinin hikayasi bu kadar. Words of Advice ile neler ifade etmeye çalıştığımı, okuyunca daha iyi anlayacaksınız. Hülya Hanım'ın şiirini de, Türkçe aslı ve İngilizce çevirisiyle ayrıca bulacaksınız.

 

Yazar,

 

Çetin Sert