A l'ultim' pranz' d'la Cassa Rural'
al Sind'c' ç'ha fatt' 'stu r'gal':
d' chiamacc'... (dop' v'spièg' la
ragion'...)
a tutti quanti... marmutton'!...
ch' tradott' italianament'
vòl' di': Om' mèzz' d'ficent'!!!...
Giust' mod' d'chiamà'
chi p’r lu’ vòl' vutà'.
Cert' sarò stat' un marmutton'...
nun c'è altra spiegazion';
ma anch' al' stupid'... l'avét' mai
p'nsat'...
pò avecc' un mument' illuminat'.
Vist' ch' p'r vent'anni.. ho vutat'
p'r un Sind'c' din’…. sbajat',
p'r nun arpassà' da marmutton',
stavolta gambiarò... la vutazion'!
Vutarò, m'sia cuncèss',
p'r dimustrà' ch'so' me stess',
p'r cull' p'rson' unestament'
men' scem' e più int'lligent'.
al car sind’c’ p’rciò
al vot’ mia ni al darò
s’nunaltr’ p’r dimustrà
l’int’ligenza dal gambià.