A la bacheca appés',
d 'stu b'n'détt' paés'
in vista d' l' vutazion',
c'è 'stu slogan surnion':
vent'anni m'so' dat' da fa'
p'r favv’..... fadigà'.
Nun mett’ al nom’ d’ chi la ditt’,
p'rché cumpiag' chi l'ha scritt!
Nun' ha capìt' 'stu cujon'
Che non vulemi la p'nsion'?
Nun s'è accort' ch'sén' cum' lu'
uguali
e ç' piaceva tant' a sta' a piedi
pari?
Da 'stu mott' adè' s'spiega
e la cosa nun ç' fa 'na piega,
p'rché da om' un po' distratt'
tant' cos' nun ha fatt'.
Nun ha fatt’ i marciapiedi....
tant' ogg' chi va a piedi?...
S' tutti vann' a fadigà',
a chi i vien' voja d' pass'ggià'?
Nun ç'ènn' sàl' d' ritrov'...
tant' in fonn' cum' e dov',
l'avrìnn' mai fr'qu'ntat'
st' p'rson' affadigat'?...
Nun c'è un post', a part' un cèss',
in do' la gent' vagga spess';
ma nun è al Sind'c' attual'
ch'ç'ha fatt' stu r'gal',
è 'na cosa dal passat',
d'un paés' emancipat'.
P'rò
'stu Sind'c', d'adè''...
nun ha fatt' propri' gnè?
Cert' ha fatt' tant' cos':
ha
dipint' l' vie an ròs'...
la miseria ç'ha evitat'!
N'én' capìt' cum' è stat',
dat' ch' l'ditt' più impurtant'
ènn' fallit' tutt' quant'!...
e nun c'è stata 'na parola
p'r la gent' 'armasta fòra.
Cum' ultima suluzion',
ha purtat’ al M'rcaton'
piccula grazia r’galata
da chi sti idea nun la captata.
Tant'è ver' ch' s'è pr's'ntat'
in do' list' già s'gnat'
p'rché, se da 'na part' al piatt'
scènn',
(ma capisca chi cumprènn'...)
da 'na part' al piatt' sal'...
è
'na legg' natural'
e, s'nun sai propri' un féss',
al' cumprèndi da te stess'...
mal' ch' vagga... la bilancia,
nt'un mod' o nt'n'antr', c’...
s'arrancia.
Sol' chi... ingenuament' l'ha
vutat'...
Po’..r’stac’ minchiunat'...
ma ciavrà la suddisfazion'
d'èss' chiamat' marmutton'!!