A L   S I N D' C'  

 

Se la cultura fuss' 'na  malattia

            stu sind’c’, sté' certi, nun la piarìa.

            E' avvucat' è ver'... ma, p'r cum' c'è arrivat',

            ringrazià' dév' sol' i soldi dal papat'.

 

            E' anch’ pruf'ssor' ma, d' l'ins'gnament',

            i int'rèssa al' stipendi' sulament'.

            Da oltr' vent'anni, al vertic’ dal paes’

            m' sapé' di' cu' lassa o cu’ cià res’?

 

            M' sapé' spiegà', adessa ch' s' n'è andat',

            cusa d' cuncrèt' ç'ha lassat'?

            D' sindaci ç' n'ènn' stati tanti,nun’è un mistr’,

            calchidun' ha fatt' pog', calchidun' sol' al duver';

 

            calchidun' invec' cum quest’ attual’…

            ha lassat’ tutt’ tal’ e qual’'.

            I altri , ben' o mal'... ultimament’

            hann' fatt' qualcò' d' bon' scigurament'.

 

            Sol' purtropp', al fiol' d' V'ntura,

            p'r al paés' è stat' 'na sciagura;

            dop' oltr' vent'anni, l'incaric' lassat',

            l'ggén' la storia ed ècc' al risultat'.

 

            Rioni vòti, cas' d'cadent,

            centr storic, cumpl'tament' evan'scent;

            Cumun' diruccat' e pruvvisori',

            pruméss' senza sèns' e cuntradditori'.

 

Teatr' e chiès' sacch'ggiat',

            marciapiedi rotti e strad' pog' sfaldat';

            nemmen' l'ombra d'un post' cultural',

            nè un bar, nè un cin'ma parrucchial'.

 

            L'scòl' fann' pena, l'urlogg' segna l'ott'

            che già marcava nt'al quarantott';

            sia quell' el'm'ntar' che quell' d’ l’asil’,

            dànn' un' sp'ttacul' daver' primitiv’,

 

            ç'hann' sol' l' facciat' ch' l' salva e ch' r'sist'n'

            nunustant' l'incuri' e i tempi che su éss' ancò' insist'n';

            l'urlogg' d' piazza, 'na volta vant' dal Paés',

            è fèrm' a l' dièc'... nun ç'ha più pr'tés'

 

            s'è arrés' a l'videnza, a l'incuria, a l'ignuranza

            e, fiss' lì, manc' più d'un m'nut' avanza...

            c’è in tutti l’impr’ssion’ diffusa

            che tutt’ venga fatt’ alla rinfusa.

 

            L' campan', famos' e invidiat' ancò' d'Ancona,

            più nun sòn'n'... nun ç'n'è più una bona;

            al batoccul'... (chi cascass' a chi digg' nt'al c'rvell'),

            è rugg'nit' e fèrm' pur' quell'.

 

            C'è sol', dal Sport , un Palazzett'

            sa'l prugètt' d' f'nill', nt'un cassétt';

            'na Farfisa sv'nduta, un'Imperia fallita,

            qualca fabbrica in salut' da chi fuggita;

 

            dal palazz' d' Ricotti, antiga ruccafort',

            e dal bosc' dal por' marchés' Mancinfort',

            c'è 'rmast', basta guardall'... andand' a spass',

            quattr' piant' e un post' p'r drugass'.

 

            P'rfin' la magnificenza dal Sasson'

            casca a pezzi e rotula a buccon';

            sott'a l' Mur', ch' pènn'n' cuntinuament',

            v'cunsigli'  d' nun passacc' mai p'r nient';

 

nun v'azzardé' po' d' bev' l'acqua d' l' Term',

            ch' cuntièn' sol' cacca e qualch' vèrm';

            nun lassa propri' nient', v'dicev', d' cultura...

            se non al suprannom'... d' V'ntura.

 

            P'rciò, quann' un’  l'gg'rà la storia dal passat',

            nt'chi vent'anni d' vòt' ch'ha lassat',

            la gent' s' dumannarà : chi nun c'è stat' nient'?...

            Niènt' - i rispunn'rén' - c'è stat' sol' al vènt'...

           

            un vènt' ch' sp'ravami ch' purtass'

            un giorn' nòv', ogni volta ch' tirass',

            invec' è passat' cum' unv’nticell’...

            r'ndènd', d’sulat’ al paesell’.

           

            Lu’ s' vanta d'avé' scupert’ al M'rcaton'.

            Iu, pr'f'risc' nun parlann', p’r nun èss' un chiacchiaron'!

            pr'f'risc' sta' zitt'.... e parlav’ ap'rtament'

            d' l' cos' ch'  véd'... nun so' miga un maldicènt'!...

Hosted by www.Geocities.ws

1