RIFLET’

 

L’ parol’ ch’ digg’ cialzò

v’ann’ spess’ alla ricerca d’un’ vers’,

valtri dirè’: è temp’ pers’!

Cosa, ch’è da tant’ ch’ sò.

 

Iu p’rò m’ guard’ n’tal’ specchi’

e c’ ved’ riflessi d’o occhi d’ bò’

che fissan’m’ m’ duman’n’: p’rò?

Quant’ sai div’ntat’ più vecchi’!

 

E sent’ intorn’ un turment’ d’ voc’

ch’ m’ dic’n’ d’ divv’: ste’ attenti

gudelli ‘sti anni f’lici e cuntenti

prima ch’ v’arrivi la croc’.

 

P’rché quann’ t’ par’ d’ess’ al più fort’

e vivi … e al p’nsier’ è nurmal’

cum’ s’ fussi eternament’ immurtal’,

è li ch’ t’ frega la mort’.

 

Scopri… vurria che mai fuss’ cèrt’,

dess’ stat’ grann’ e impurtant’, siché,

tutt’ al monn’ dip’ndeva da te

vivend’ in mezz’ a un d’sert’.

 

I lussi, l’ git, i viaggi distant’

ch’ sugnavi ogni giorn’ ogni istant’,

mucchiann’ i soldi p’r l’vatt’ ‘st’ fregn’,

adessa  li dop’ri…  p’r’ ‘na cassa d’ legn’.

Hosted by www.Geocities.ws

1