AL PR’SEPJ D’ ‘NA VO’
Al
pr’sepj ch’ m’ sogn’ ancora:
è,
quattr’ pupi d’ malta sopra ‘na spinatora,
do
sassi p’r capanna e sopra al tett’
d’gess’
a spindulon’, n’angiulett’.
‘Na
stella fatta sa ‘na carta gialla
ch’
svulazzava l’ggera cum ‘na farfalla.
Un
specchi’ rott’, p’r furmà’ un laghett’
‘n’du
sguazzan’och’ e pap’rett’
un
sumarell’ e un bò ‘nt’ la paia sdraiat’
e
un bambinell’tutt’ nud appena nat’.
‘Na
carta roscia d’ ‘na caramella
che
sotta la paia, faceva da fiammella.
Maria
e Giusepp’ in att’ d’ pr’ghiera
V’cin’
alla culla, ‘n’tal fredd’ d’ la sera.
Quest’
era al pr’sepj ch’ s’ faceva a casa mia,
che
m’arcord’ anco‘sa tanta d’nustalgia.
Ogg
invec, la casa, è piena d’ culori,
d’
luc,’ d’ piant’, d’alb’ri e d’ fiori,
al
pr’sepj ai piedi d’ labet’,
è
un prat’ verd’ tra l’angul’ e la paret’.
P’rfin’
G’su banbinu, par’ cabbia sup’rat’
la
miseria buzzarona dal passat’.
Al
sumar’. pora bestia, è mazz’ scumparit’,
mentr’
al bò, m’hann’ ditt’, s’è smatit’.
la
Madonna, tutta linda e prufumata
su
la porta. sa ‘na donna fa ‘na cumarata,
Giusepp!!!
Buttati i v’stiti sporchi dal lavor’
è
v’stit’ d’ linu, cum un’ gran’ signor’.
L’angiulett’
stà dietr’ a ‘na v’trina,
ch’
dirig’ in cuncert’ ‘n’urch’strina;
la
stella cometa sal’ laser fatta,
sfreccia
quà e in là cum’ ‘na matta,
mentr’al
giorn’s’ succed’ a la nott’,
e
l’acqua d’un turrent scor’ a flott.
Al
d’sert’, ch’ nurmalment’è disabitat’
più
d ‘na città muderna è pupulat’,
pien’
d’erba, e d’ogni tip’ d’animal,
p’fin’
quelli estinti in epuca glacial’.
Quest’
è al pr’sepj’ d’ogg’! ‘Na purch’ria,
fatt’
d’ tecnica, ma senza fantasia,
fatt’
‘nt’un’ angul’o lung’’na paret’,
insiem’
al simbul’ paganu d’ l’abet’.