AL PR’SEPJ D’ ‘NA VO’

 

Al pr’sepj ch’ m’ sogn’ ancora:

è, quattr’ pupi d’ malta sopra ‘na spinatora,

do sassi p’r capanna e sopra al tett’

d’gess’ a spindulon’, n’angiulett’.

‘Na stella fatta sa ‘na carta gialla

ch’ svulazzava l’ggera cum ‘na farfalla.

 

Un specchi’ rott’, p’r furmà’ un laghett’

‘n’du sguazzan’och’ e pap’rett’

un sumarell’ e un bò ‘nt’ la paia sdraiat’

e un bambinell’tutt’ nud appena nat’.

‘Na carta roscia d’ ‘na caramella

che sotta la paia, faceva da fiammella.

 

Maria e Giusepp’ in att’ d’ pr’ghiera

V’cin’ alla culla, ‘n’tal fredd’ d’ la sera.

Quest’ era al pr’sepj ch’ s’ faceva a casa mia,

che m’arcord’ anco‘sa tanta d’nustalgia.

 

Ogg invec, la casa, è piena d’ culori,

d’ luc,’ d’ piant’, d’alb’ri e d’ fiori,

al pr’sepj ai piedi d’ labet’,

è un prat’ verd’ tra l’angul’ e la paret’.

P’rfin’ G’su banbinu, par’ cabbia sup’rat’

la miseria buzzarona dal passat’.

 

Al sumar’. pora bestia, è mazz’ scumparit’,

mentr’ al bò, m’hann’ ditt’, s’è smatit’.

la Madonna, tutta linda e prufumata

su la porta. sa ‘na donna fa ‘na cumarata,

Giusepp!!! Buttati i v’stiti sporchi dal lavor’

è v’stit’ d’ linu, cum un’ gran’ signor’.

 

L’angiulett’ stà dietr’ a ‘na v’trina,

ch’ dirig’ in cuncert’ ‘n’urch’strina;

la stella cometa sal’ laser fatta,

sfreccia quà  e in là cum’ ‘na matta,

mentr’al giorn’s’ succed’ a la nott’,

e l’acqua d’un turrent scor’ a flott.

 

Al d’sert’, ch’ nurmalment’è disabitat’

più d ‘na città muderna  è pupulat’,

pien’ d’erba, e d’ogni tip’ d’animal,

p’fin’ quelli estinti in epuca glacial’.

Quest’ è al pr’sepj’ d’ogg’! ‘Na purch’ria,

fatt’ d’ tecnica, ma senza fantasia,

 

fatt’ ‘nt’un’ angul’o lung’’na paret’,

insiem’ al simbul’ paganu d’ l’abet’.

 

Hosted by www.Geocities.ws

1