D A V A N T I  A  U N  M U N U M E N T'  M U D E R N'

 

Al munumènt' d' l'A.V.I.S. al dev' ammétt'...

            più  al' guard' più m'par' n'accendisigarett';

            l'scultur' mudern', p'r quant' espr'ssiv',

            guasi sempr’ enn’ incumpr’nsiv’,

 

            Un giorn' davanti a un quadr' bianc', senza nient'...

            c'era incuriusita un sacc' d'gent';

            al cic'ron' spiegava a tutti, s'dill' poss',

            ch' rappr's'ntava al passagg' dal mar' Ross'.

 

            A la dumanda: i Ebrei in du' ènn' andati?...

            rispos' tost': ch'èr'n' passati...

            ... e dal mar' ch'nun s'véd' nient'?...

            rispos': ch's'era apèrt' in cul mumènt';

 

             un' dumandò: i Filistei e i suoi armati?...

            rispos': che ancò' n'èr’n' rivati...

            p'r quest' al quadr' è bianc' sulament';

            la storia s'svolg' sol' nt'la curnig', cara gent'.

 

            Ogg' nun è impurtant' la rappr's'ntazion'...

            impurtant' è, invec', la spiegazion'...

            po', p'r da' valor' a la scena raffigurata,

            basta guardà' dietr' da chi è firmata.

 

            Questa è l'art' muderna... è la cultura...

            che sa do' parol' t' dà 'na fr'gatura.

            Tutt' t' spieg'n' sa do' semplic' parol'...

             anch' l' cos' ch'nun s’ ved’n’  sa l’occhj  sol'.

 

Hosted by www.Geocities.ws

1