Dop' l'ultim' giron' d' l'Infern',
scurdat' da Dante e dal Padr'etern',
c'è... nun p'nsé' ch'sia esag'rat',
una Città M’rcat’!
Su la facciata davanti, sopra dal
purton',
c'è scritt' un nom' : M'RCATON'!
Se su Dite c'era scritt', cum'
avv'rtiment':
" Lassé' ogni sp'ranza o brava
gent' "...
chi bisugnarìa scriv'ç'
s'mplic'ment':
" Ogni prumessa fatta, nun dà
sp'ranza a nient' ".
Caronte, l'Ulissi d'l'Uffic' d'
Cullucament',
ç' sbarca gent' cutidianament'
e la d'posita lì, su la porta d'
l'ntrata,
cum' Caronte sbarcava l'anima
dannata.
Li, tutti in fila... sa'l librett'
dal lavor'...
aspett'n' l'òr'... p'r parlà' sa'l
Dir'ttor';
p'rché, p'r parlà' sa'l Dir'ttor',
guasi s'arriva
a fatt' pagà' al tichet o
l'imp'gnativa;
po', dop' un culloqui' ch'nun sèrv'
a nient',
s' riesci a èss' un nov' dip'ndent',
t'accorgi sub't', appena entrat',
ch'ormai fai part' d' l'anim'
dannat'.
L'aria ch' s' r'spira è
suffucant'...
c'è un cald' inf'rnal' e ogni istan
anch' s' cérchi sol' d' fa' al
duver' tua,
t'accorgi ch' c'è chi tira l'acqua
da la sua.
Nun t' possi mai cunfidà'... dietr'
la porta
c'è
sempr' “l’amich” pront' ch' t'ascolta.
T' prumett'n' mari e monti ma, in v'rità,
l'unica cosa ch' t' dànn' ... è al fadigà'.
Nun ç'hai più un'ora lib'ra e, quann' è sera,
manc' la forza ç'hai più p'r 'na pr'ghiera.
Cumann'n' tutti, ma ugnun' fa cum' i par';
tutti t' rog'n' o t 'fann' fa' al sumar,'
ogni giurnata ch' passa... t' par’ eterna,
vissuta drenta a 'sta Babel' muderna.
Vedi gent' ch' va avanti e indiètr' sa un carèll'
cum' s' fuss' uscita d' ç'rvèll';
o chì strilla, chì lucca, chì dà avv'rtimenti
ai clienti oppur' ai dip'ndenti.
S 'c 'cerchi 'na logica, a la fin' d' la giurnata
t'accorgi ch'ancora quella s'è imbuscata
ed è logic' d'altronn'... se un' è san' d' c'rvell',
cum' pò viv' drenta a
stu burdèll'?
Iu m'al' dumann' spess'... ogni m'nut'...
p'r che cavul' ç'sarò v'nut'?...
C'avev' un lavor'... èr' lib'r'... era appr'zzat'...
cum' mai cuscì in bass' so' cascat'?..
Scì m'al' dumann' spess', ma la risposta
è lì pronta, manc' a fall' a posta:
ç'so' v'nut'... è l'unica spiegazion'...
p'r ç'rcà' d' migliuramm' la p'nsion'.
Ma v'altri giov'ni, sp'ranza dal dumani,
anch' s' nun ç'avevi
nient' nt' l' mani,
cum' s' pò acc'ttà' un lavor' che unicament'
t' schiav'tizza e t' rènd' d'ficent'!
Al lavor', l'ggèr' o p'sant' ch' pò èss',
dév' aiutat’ a
valurizzà' te stess';
dev’ dàtt' un scop' nt'la vita
e nun fàtt' s'ntì' sol’ na p’rsona f’nita;
dév' umanizzatt', dàtt' la maniera
d' dimustrà' d'èss' 'na p'rsona vera
e nùn sol' un num'r' sopra 'na
cartella
ch' val' men' d'un vòt' nt'la pagella.
Dév'
fatt' crèsc', maturà' m’ntalment’
e nun dimustratt' ch'nun conti nient'...
tant' più che chi conta v'rament',
spéss' è sol' un desputa
incuscient'.
Cuscì facènn', tutt' divènta
innatural';
al lavor' stess' nun è un lavor'
nurmal'...
S' tira avanti... l'unich' pr'tés'...
è al rivà al stipendi' a fine més'.
Al disint'rèss' pertant’,, è guasi giustificat'
drenta 'sta bolgia d' città m'rcat';
tutt' o guasi t' diventa
indiff'rènt'
e nun c'è da m'ravigliass' più d’
nient’
neppur se ogni tant’….cosa
strana..
calcòsa manca o va a puttana;
in fonn', s m' s' cunsènt' la
battuta,
nun è chi nùn al vòl'... ch' l'ha vuluta?