A L M A R M U T T O N'
Che diff'renza
passa tra al tont’ e al marmutton?
M' la sapé' da' v' altri 'na
spiegazion'?
No d' cèrt'!... eppur', facil' è a dill':
al tont’ è quell' ch' al difficil'
n' i riesc' d' capill',
ma spiegatil' uppurtunament',
i arman' p'r sempr' imprèss' nt' la
ment';
sal marmutton' invec, anch' si l'
hai spiegat',
nun uttièni... nisciunissim'
risultat',
arman' sempr' dal m'desim' parer'
senza sp'ranza d' faj gambià' al
p'nsier'
ch' è sua e sulament' p'rsunal' e
che d' altronn'
è fòra d' ogni logica d' stu monn'.
V' altri m' diré': p'rché ç' fai
'stu rif'riment'
senza sèns' e fòra d' ogni
ragiunament'?
Semplic'!... nun serv'n' tant'
spiegazion',
s' nal' capì'... capit'n'
al paragon'.
Al tont’ è spess' un' ch' n' ha studiat',
ma cerca d' capì’ cos' d' cui n' i
hann' mai parlat'
e s' n' int'ressa, l' apprufundisc'
e spess'
riesc' a immagazzinall' drenta se
stess'.
Al marmutton' invec' cr’dend’s’
int’ligent'
D’ l’upinion’ d’i altri nun
l’importa nient',
fissat’ n’tal c’rvell’, dess’ ‘na
t’stulina,
ragiona propri' cum' 'na pov'ra
gallina;
al guai' è ch' n’al' capisc' d' èss'
ignurant'
facend'c'n' pagà' l' spés'... a
volt' a tutti quant'.
Guardé' la pulitiga... fat'v'n' 'na
cunstatazion'
e po' dit'm' sinc'rament' s' nun ç'
ho ragion'.
Al marmutton', la cosa infatti s'è
evid’n’ziata,
è un' ch' ç' ha la testa pog’
sviluppata.
Al tont’, invec' è un' ch' nun ç' ha
cultura
ma, a la prima uccasion', s'
preoccupa e s' n' cura;
p'r quest' v’ rif'risc', tant' p'r
favv' un paragon',
p'rché a tanti Dunzelli, li
chiamava: marmutton'!