Ogni p'rsona, nun
ç'n'è una ugual',
ç'ha un caratt'r' unich’ e
p'rsunal';
ch'sia brav' o bon', al riscontr'
va fatt' sol' sa chì ch'ç'ha
d'front'.
Chi scoppia la tragedia, dal mument'
che ognun’ créd' l'altr' più d'ficènt'
pr’ciò cerc'n' l'un l'altr' d'
raggirass'
o al mument' giust' p'r fr'gass';
finché a la fin', dop' tant'
discussion',
artorn’n’ d'la m'desima upinion',
senza avé' cunclus' un accident',
p'rdènd' al temp' cuscì inutilmènt'.
S' fuss'mi più sinceri e, prima d'
parlà'
ç' m'ttess'mi seriament’ ad
ascultà',
rifl'ttènd' quell' ch'è bon' e
quell' ch'è mal'
senza in’s’ricc’l'urgogli' p'rsunal'
ragiunand' senza pr'giudizi,
un'stament',
quant' miglior' sarìa tutta la
gent'!
Gambiarìa tutt', ç'sarìa drenta d'
nòn
un tal' prugrèss', 'na tal'
rivuluzion'
d' scumbinà' la vita, v' cunfèss',
più d'ogni avanzament' d' prugrèss';
ç' sarìa un monn' sulament
pièn' d' gent' unesta .finalment'.