L E T T'R A A P E R T A
Vurrìa scriv' 'na lett'ra a chi sapé'...
i vurrìa di' : Te ch' cumanni più d'
me
e T' vanti d'èss' al vertic' dal
Paés'
ç' vòi spiegà' p'r chi ç' hai prés'?
Pènsi fors' ch' sén' stupidi e
ignuranti
o mezzi d'ficienti tutti quanti?
O, pènsi ch' sén' ceghi e sordi
e che quell' ch' v'dén', sa' l temp'
ç' s' scordi?
S' pènsi tutt' quest'... s' è questa
l' upinion'
d' t'nétt' ancora lì, nun véd' la
ragion'...
anch’ s’c'è al partit' ch' ancora t'
sustièn'
sa' l vòt' dal cristianu da ben'
al qual', p'r paura d' tradì' la
fed’
cum’ sempr’ s’ fida e cred...
a un ipocrita che, aparent’ment',
s' n' frega d' i prublemi d'la gent'
e tira avanti la baracca dal paés'
p'nsann' a quant' i bocca a la fin’
dal més'.
Iu i vurrìa dumannà' a 'stu
baccalan'
s' ha mai guardat'... Camburan!
Nun c'è 'na strada nè un
marciapiedi,
nè 'na sala d' ritrov', s' m'al'
cuncedi,
in do' do' o più p'rson',
culturalment',
poss'n' riuniss' p'r un mument'.
Nun c'è un ur'logg' ch' funziona,
nè un pisciator' in do' 'na p'rsona
possa scarigà', cum' prutesta,
tutt' quell' ch' n' i scappa da la
testa.
P'rò iu ç' ho 'na penna, e ogg' voj'
dimustratt' ch' s' pò scriv' sopra
un foj'
e anch' se al pr'sent', nisciun' al
l'gg'rà,
la v’rità scritta p’r sempr’
r’st’rà...
Fra trent'anni fors', sotta la luc'
dal sol',
s' artruvarann' ancò' scritt'
st ' parol' :
c'era un
pueta ch' nun cuntava nient'
ma p'rò capiva i prublemi d' la
gent'
e c'era, al temp' stess' invec' chi
cuntava...
che, colm' d' aruganza, nun badava
ch' pudéss' fa' più mal' 'na penna
sulament'
che tant' chiacchier' fatt'
giurnalment',
p'rché l' parol' pass'n' e s'
pèrd'n' nt'al vènt'
ma al scritt' riman' ed è sempr'
pr'sènt'...
è cum' un det'.. puntat' su 'na
piaga
che a la fin' t' giudica e t' paga.