LA CINTURA D’ CASTITA’
Tanti anni fa, n’tal’
passat’
Quann’ un’ marit’ partiva a fa al suldat’
Alla moj’ i m’tteva
‘na cintura
Sa tre bugi p’r piscià e un’ p’r s’rratura.
Chiudiva
al lucc’hett’, e dop’ avella salutata,
partiva
cunvint’ che nisciun’ lavria viulata.
Valtri
m’ dirè: ch’era un malfidat’,
un
tirann’, un barbar’, un disgraziat;
ma era, e la cosa nun’è cert’ ‘na bugia,
luniç’ mod’ d’evità’ ch’ fla dacess’ via.
Chiusil’ sal’ lucchett’ la s’rratura
Ni prudeva dai più nisciuna fr’gatura.
Quann’
arturnava, se salvat’ avea la vita,
riapriva
la s’rratura ‘rug’nita.
S’
muriva, valtri v’ saret’ dumandat’,
Cusa
facev’n’ cull’ por’ disgaziat?
Andav’n’ dal fabbr’, che sa un martell’
I riapriva la porta dal cancell’,
ridand’ sfogh’e aria finalment’
a tant’ voj’ suffucat’ n’t’
la ment’.
Quelli er’n’
barbari, amm’tem’l’ pur’,
sal’
luchett’ s’ m’ttev’n’ al scigur’;
non
invec’ ogg’ ch’ sen’ emancipati,
tutti nudi andan’ cumm’ sen’ nati.
Culla parola chiamata castità,
sol’ sul’vucabularj adè’ la poi truvà.
Al sess’ è lib’r’ e lib’ra è luppinion’
Ch’ possi fidanzatt’ p’r’fin’ sa un r’cchion’.
Tutt’
è lecit’ nun c’ scandalizza più nient’
tutti
i tabù enn’ cascati ‘n’tun’ mument’,
se i soldi po’ nun bast’n’ e al Signor’ nun t’aiuta,
c’è sempr’ tu moj ch’ p’o fa’ la prostituta.
P’n’san’ a chi ‘om’ni cum’ ‘om’ni d’pravati,
mentr’,ogg’
viulant’n’’ i fioli appena nati,
aff’rman’: spess’ c’hann’ fatt’ ‘na pazzia,
mentr’ c’r’can’ su Internett’ al sit’ p’dofilia,
e
quann’ l’enn’ truvat’, val cunfess’
finalment’ c’ guden’ l’erus’ dal sess’.
P’rfin’
al v’cchiett’, sal’ viagra n’tal’ c’rvell’
Artorna
a scupà cum’ quann’ era giuvincell’.
La donna utt’nut’ “quel’ ch’ c’cava”, la parità
È lib’ra d’ndà sa chì vòl ‘ndà.
A chi tempi invec’, la cosa m’ s’ cunsenta,
bazzigava sultant’ calca f’rramenta.
Al
prugress’ dirè’… va avanti nun s’ tocca,
ma s’
m’tessimi la cintura n’t’ la bocca
a
tanta vulgarità e a tanta ipucrisia,
c’ p’nsè… che prugress’ finalment’ c’ saria!