LA CINTURA D’ CASTITA’

 

Tanti anni fa, n’tal’ passat’

Quann’ un’ marit’ partiva a fa al suldat’

Alla moj’ i m’tteva  ‘na cintura

Sa tre bugi p’r piscià e un’ p’r s’rratura.

 

            Chiudiva al lucc’hett’, e dop’ avella salutata,

            partiva cunvint’ che nisciun’ lavria viulata.

            Valtri m’ dirè: ch’era un malfidat’,

            un tirann’, un barbar’, un disgraziat;

 

ma era, e la cosa nun’è cert’ ‘na bugia,

luniç’ mod’ d’evità’ ch’ fla dacess’ via.

Chiusil’ sal’ lucchett’ la s’rratura

Ni prudeva dai più nisciuna fr’gatura.

 

            Quann’ arturnava, se salvat’ avea la vita,

            riapriva la s’rratura  ‘rug’nita.

            S’ muriva, valtri v’ saret’ dumandat’,

            Cusa facev’n’ cull’ por’ disgaziat?

 

Andav’n’ dal fabbr’, che sa un martell’

I riapriva la porta dal cancell’,

ridand’ sfogh’e aria finalment’

a tant’ voj’ suffucat’ n’t’ la ment’.

 

            Quelli er’n’ barbari, amm’tem’l’ pur’,

            sal’ luchett’ s’ m’ttev’n’ al scigur’;

            non invec’ ogg’ ch’ sen’ emancipati,

tutti nudi andan’ cumm’ sen’ nati.

 

 

Culla parola chiamata castità,

sol’ sul’vucabularj adè’ la poi truvà.

Al sess’ è lib’r’ e lib’ra è luppinion’

Ch’ possi fidanzatt’ p’r’fin’ sa un r’cchion’.

 

            Tutt’ è lecit’ nun c’ scandalizza più nient’

            tutti i tabù enn’ cascati ‘n’tun’ mument’,

se i soldi po’ nun bast’n’ e al Signor’ nun  t’aiuta,

c’è sempr’ tu moj ch’ p’o fa’ la prostituta.

 

P’n’san’ a chi ‘om’ni cum’ ‘om’ni d’pravati,

mentr’,ogg’  viulant’n’’ i fioli appena nati,

aff’rman’: spess’ c’hann’ fatt’ ‘na pazzia,

mentr’ c’r’can’ su Internett’ al sit’ p’dofilia,

 

            e quann’ l’enn’ truvat’, val cunfess’

finalment’ c’ guden’ l’erus’ dal sess’.

            P’rfin’ al v’cchiett’, sal’ viagra n’tal’ c’rvell’

            Artorna a scupà cum’ quann’ era giuvincell’.

 

La donna utt’nut’ “quel’ ch’ c’cava”, la parità

È lib’ra d’ndà sa chì vòl ‘ndà.

A chi tempi invec’, la cosa m’ s’ cunsenta,

bazzigava sultant’ calca f’rramenta.

 

            Al prugress’ dirè’… va avanti nun s’ tocca,

            ma s’ m’tessimi la cintura n’t’ la bocca

            a tanta vulgarità e a tanta ipucrisia,

c’ p’nsè… che prugress’ finalment’ c’ saria!  

 

Hosted by www.Geocities.ws

1