L' I L L U S I O N'

 

            Quann' un' mòr', vòl' la moj' lì v'cin',

            p'nsand' ch' possa faj cumpagnia

            e compra un locul' sa sopra do' lumin'

            dicend': chi starén' in armunia.

 

            Spess' m' dumann' e al' mett' in evidenza,

            l'om' è stranu ma stranu v'rament',

            dop' 'na vita d' incumpr'nsion', abbi  pazienza,

            n' era mej' chi stavi da long' un'stament'?

 

            Cu' p'nsavi, dop' ch' nt' al locul' eri buccat',

            d' lungà' la gamba p'r dài 'na tuccatina?...

            cum' facevi quann' eri incavulat',

            p'r fa' la pac' sa lia a la mattina?...

 

            Vòi un cunsigli'?... cerca d'staj distant',

            s' c'è un post' v'cin', dij ch' era v'ndut',

            l'amor' s' è esistit' ed è durat' tant',

            è p'rché stavi assiem' sol' calch' m'nut'.

 

            P'rciò véd' d' nun romp'... st' armunia, ragiona...

            te sta' chi... lia d' front', ma d' travèrs'...

            ugnun' cuscì ç' avrà la  sua curona

            e l' eternità nun sarà un temp' pèrs'

 

            p'r capiss' dop' morti sulament'.

            Era in vita ch' ç'  s' duveva vulé' ben'!...

            èss' d' esmpi' p'r tutti in cul mument'!

            Adessa, cred'm'... adessa nun cunvièn'!

 

            Te, sta' lì!... iu, ècc'm'... so' chi!...

            tra d' nòn, c'è Pepp' e c'è Giuà...

            s'  ç' vulén' di' quell' ch' ç' én' da di',

            cum' sempr' én' fatt', al' duvén' luccà';

 

            alora scì, che p'r nun rènd's' ridiculi da morti

            starén' zitti finalment', ç' guardarén' sultant',

            in fonn' p’nsarai: nun ç' avevi tutt' i torti

            quann' m' dicevi: p'r capicc', stam'c' distant'!

Hosted by www.Geocities.ws

1