I   F I O L I

 

I fioli, anch'  s' t' c' rabbisci,

            nun ç' n' è un' ch' vien' cum'  vurrisci;

            s' vòi falli, da duttor', studià'...

            a quattord'c' anni già t 'vann' a fadigà'.

 

 

            S' li vòi fa' fadigà', p'r dàj un m'stier',

            t' dic'n' ch' intènd'n' laureass' da ing'gnèr'.

            Tutta la vita hai sugnat' su d' lora;

            invuricchianduli p'r nun falli andà' fòra...

 

 

            l'hai custuditi e sv'zzati giurnalment'...

            adè' t' sai accort' ch' n’è s’rvit’ a nient’.

            I fioli è ver' ch' sen' nòn ch' li m'tt'én' al monn',

            ma  nun t' fa èss' al padron', s' c' rifletti a fonn'.

 

 

            Ugnun' è lib'r' d' èss' quell' ch' vòl'

            Anch’ se quest’ t’ fa’ mal’ al cor’

            cèrt' d'cision', è ver', poss'n' scuccià'...

            quell' ch' conta p'rò è la lib'rtà.

 

 

            Riflett'c' sopra... anch' s' sai incavulat'...

            te a babb't' l' hai sempr' risp'ttat'?..

            oppur' senza ch' lu' s' n'acurgess'

            facevi quell' ch' piaceva d' più a te stess?

 

Hosted by www.Geocities.ws

1