A L   G I U R N A L I N U

 

'Stu giurnalinu, al' digg' ap'rtament',

            è stat' scritt' p'r cula gent'

            ch' è bona sol' a critigà'

            senza mai l'int'rèss' d' part'cipà'.

 

            Siccom' ç' sén' ditti:

            da ogg' i fatti nostri vien'n' scritti

            e purtati a ogni famiglia puntualment',

            vulemi véd' ancora se la gent'

 

            dirà, cum' sempr' ha mugugnat',

            nòn nun sapén' nient'... nun sén' infurmat'!...

            Part'cipà' po'!!!... ç' én' tant' da fadigà',

            ch' nun ç' avén' al temp' da spr'gà'!...

 

            'Sta volta v' én' fr'gati, ècc'n' la prova...

            Facènd' 'stu giurnalinu - cosa nova -

            ch' v'infurmarà d' tutt' l' cos' dal paés'

            e - piànn' att' – sarà  semplic' e palés'.

 

            Nun parla d' pulitiga ma sol' d' r'ligion'...

            facènd' anch' cultura... passémm' st' upinion'!

            Po', se un' al' pìa e al' butta nt' un c'stin',

            n' è cèrt' colpa nostra se quell' è " picculin' ".

 

            Pudrà anch' di', cum' giustificazion',

            iu so' ateu... nun ç' ho nisciuna r'ligion'.

            P'rò sai un om' e vivi nt' al sucial'...

            l' infurmass' è un fatt' cultural'.

 

            Arman' pur', s' vòi, disint'r'ssat'...

            ogni p'nsier' va sempr' risp'ttat';

            ugnun' è lib'r' d' p'nsalla lib'rament'...

            p'rò, s' critighi, t' poss' di': nun sai int'lligent'.

 

Hosted by www.Geocities.ws

1