G I U D I T T A

 

            Giuditta, d'la Bibbia l' eruina,

            dop' avé' fatt' sa Olofèrn' la sgualdrina

            un giorn' intèr' - da mattina a sera -

            i tajò la testa p'r fa' in maniera

 

            d' dimustrà' a cul popul' giudeo

            cum' s' dév' eliminà' un desputa reo

            d' ingiustizi' cumméss', cum' sapé',

            sopra al popul' elett’, i fioli d' Javè.

 

            Ma la testa che Giuditta al popul’ mustrava,

            dop’ dess’n’ stata p’r’ amor’ schiava

            d ‘Olfermn’, p’r scielta e non costretta,

            Dit’m: fu giustizia o fu v’ndetta?

 

            La storia ç' al' dimostra ap'rtament' :

            guardé' Israele... è 'na realtà evidènt'.

            Giuditta alora... che cavul' ha lib'rat'?

            Ha sol' 'na nott' d' amor' giustificat',

 

            In olucaust’ c’ s’ cunced’ lib’rament’

            p’r ‘na fed’ ch’ nun va suttumessa a nient’?

            O c’ s’ cunced’ cum’ ‘n’avv’ntura

            sa la scusa d’eliminà un’impustura?

 

            Chi... nun so risponn', anzi nun voj'...

            fatt' sta che la storia ch' è v'nuta poi

            ç' ha mustrat' - e l' ha fatt' un Diu in p'rsona -

            ch' nun ç' s' vèndica... ma ç' s' p'rdona.

 

            St' cuntraddizion'  m' hann' sempr’ méss' in imbarazz',

            sia ogg'... sia quann' èr' più ragazz'.

            La Bibbia, ho sempr’ saput’, nun è 'na cosa inv'ntata...

            ma è Diu stess' ch' a l'om' l' ha d'ttata.

 

            Se quest' è ver'... e spèr' ch' nal' sia,

            c'è 'na diff'renza enorm'... 'na fullìa

            tra cul Diu giudeo, che in me guasi mai m' artrov'

            e cul Crist' invec' ch' ç' ha apert' un ciel' nov'.

 

Hosted by www.Geocities.ws

1