L A F R A T’L L A N Z A
Quattr' ossi t'nuti insiem' da la pèll';
un teschi', in cerca d' mammèll'
e mammèll' tant' sfruttat'
da paré' d' l' carobb' già s'ccat'.
Enn' l' scèn' che l' Africa pr'senta
e che spess' volt', dicem'c'l'... ç'
spaventa!
Lì p'r lì parén' disposti a fa'
nicò',
po' l' cos' ç' l' scurdan'... che iu
so.
I fioli intant', seguit'n' a murì'
giurnalment'...
senza ch' ç' vienga in mènt' d'
fa'mai nient',
ç' burbuttan' sopra sol' do'o tre
parol',
senza smov' un dét' p'r calch'
fiol'.
Ch' sén' cristiani invec', l'
aff'rmann' ogni giorn',
critigand' spess' chi ç' èn'
d'intorn'
p'rché part'cipan' pog', guasi nient'
a l' pr'ghièr' vèrs' " Diu,
padr' unniputènt'.
Ma Diu... ch' è al Padr' d' chi
fioli
ch' hai scurdat' e lassat' soli;
che oltr' tutt' t' èr'n' fratelli
e ch' viv'n'mumenti brutti cum'
quelli,
cusa pènsi ch' t' dirà quann',
grass' impaccat',
i t' pr's'ntarai davanti mustranduj
al passat'?
Sa cull' man' pièn' d' ipucrisia
strabuccant',
accumulata, strada facènn', a ogni
istant'?
Pènsi ch' t' dirà, guardand't' nt'
al vis' :
bocca!... bocca!... f'lic' in
Paradis'!...
o nun t' dirà invec' al Padr'etern'
:
pussa via cristianu!... va' all'Infèrn'!!!...