L' E R'S I E

 

Fra Dulcinu fu ars' e fu brugiat'

            da Cl'mènt' Quintu, alora al somm' dal Papat'.

            P'rché v' dumannaré' v' altri popul' ignurant'?

            P'rché vuleva l' ricchézz' ugual' p'r tutti quant'.

 

            Eco Umbertu, ç' ha scritt' " In nom’ d’ la Rosa ",

            sopra st' èr'sia allora assai ambiziosa.

            Ma Fra " TURNIELLI " la vita ç' ha lassat',

            p'r dimustrà' n' uguaglianza ch' nun era dal Papat'.

 

            Ogg', ch' al putér' t'mpural' dal Papa è t'rminat',

            fors' bisugnarìa riguardà' l' èr'sie dal passat',

            ma chi al' pò fa'?... chi s'  pò azzardà,

            senza èss' accusat' d’ blasfemità?..

 

            P'rciò, lassan' st' cos' vecchi' dal Papat',

            lassam'l'... tra l' ragnatél' dal passat';

            p'rò ç' rcann' d' cullaburà' sa Diu, che un'stament'

            véd' la gent' nt' un mod' molt' diff'rènt'.

 

            D' la Chiesa è giust' s' guìnn' la duttrina

            finché nun diventa p'rsunal' e birichina;

            i Papi, i Vescuvi s'guiti vann' r'ligiosament',

            finché ç' impar'n' dal Vangèl' l'insegnament';

 

            p'rò, quann' un fatt' diventa cosa mia,

            f'nisc' Diu e incomincia l’anrchia.

            Alora bisogna smètt', bisogna buccà nt' la cuscenza,

            in do', c'è sol' Diu cum' unica pr'senza.

Hosted by www.Geocities.ws

1