A L L A H A C H B A R
( D I O
E ' G R A N D E )
S' vulé' buccà' nt ' na chiesa mussulmana
cum' ho fatt' iu l'altra s'ttimana
e vulé' cuntà' l' tèst' lì pr'sent',
v' accurgé' ch' p'rdé' al temp'
inutilment'.
Tutt' al più pudré' cuntà' i fondi
d' la schina,
vist' ch' stann' tutti chini a
p'gurina.
'Sta cosa, dév' di', m' ha fatt' un
cèrt' effètt'...
nun m' l' asp'ttav' ch' cuscì
fuss'... v' l' ammett'.
Ma m' dic'n': quest' è al mod' d'
pr'gà' d' lora;
s' nun t' sta ben', vatt'n' d' fòra...
P'r carità!... nun ç' ho nient' da ubiettà',
se quest' pò fa' piacer' al Diu
Allah.
Quann' un' prega, la pusizion' nun
ç' ha impurtanza
s' è la féd' ch' t' guida e la
sp'ranza;
magari, ç' v'dess'mi anch' i
Cristiani dumattina
a pr'gà' sinceri, uniti e tutti a
p'gurina!
“Allah Ach Bar” sia p'r al
mussulmano
che p'r al prut'stant' o al
cristiano,
nun guarda l' pos' d' chi sfila in
passarella,
ma a l'amor' che cum' om'ni ç'
affratella.