CAMBURANEIDE
PEPP: Spess' m' so' ditt':
voj' ripurtà anedduti
p’r scritt’;
anedduti ch' riguard'n'
sultant'
al paes' mia ch’ m’
piac’ tant'...
ma siccom' nun sapev' cum' fa',
cum' dialughi l'ho messi
sa Giuà.
M' truvav',dinn'... 'na
mattina,
cum' sempr' su la solita
panchina
sa Giuà che, candid' e
distes',
guardava l'urizzont'
dal paes'.
Era primavera e un sol'
bell'
ç' riscaldava l'anima e
al c'rvell'
e m'ispirava, d’
raccuntà a Giuà,
cos’ vecchi d’ calc’
ann’ fà’
che dop’ avell’ lett’ e
ricurett’
l’ t’nev’ salvat’ ‘nt’un
cassett’.
E incuminciai cuscì...
te Giuà,
t’ capita mai durant’ al
giorn’ d’arcurdà,
oppur’ t’ vien’n’ mai in
ment’,
l’ cos’ vecchi’ o i
fatti dal pr’sent?
Iu, nun poss’ fa a men
d’ p’sà,
p’ciò t’ dig’ quest’
car’ Giuà:
ho vulut’ mett’ tutt’
n’tun’ diar’,
Te stamm’ a s’tì’ e
dimm’ cu’ t’ par.
Prima d’andà avanti car’
Pè’ stamm’ a s’tì
prchè ancora iu ciò
calcò da vul’et’ dì
e vist’
che d’ tant’ cos’ duven’ parlà,
m’ttem’l’ cum’: diari’ d’ Pepp’ e d’
Giuà
DAL DIARI’ D’ PEPP’ E D’ GIUA’
GIUA' : Ogg' so' stat' tutt' al giorn' a moll'
sa l'acqua ch' m' rivava
nt'al b'lig'
e, ch'al sol' m'abbia
cott' tutt' al coll',
pèns' ch'sia inutil'
ch'al' digg'
Mi' fiola m' luccava:
babbu.... scappa fora,
nun vedi ch'sai rosc'
cum' un gall'?
Ma iu dicev': cu' c' fagg' lì d'fora...
po' n'antr' bagn' quann'
mar'capita d' fall'?
al sai, m' rip'teva,
ch'sai t'stard' più d'un mul'!
Dop' a mamma chi la vo'
s'ntì'...
Quella, i rispunnev', s'
la vagga a pià' nt'al sacc'...
e nun insist', tant'
fora nun c’ scapp!
Anzi, s' possi, port'm'
n'umbrella...
P’r riparamm’ 'sta zucca
p'lata
ch'dév' avécc' al culor'
d' la murtatella
dat’ che , in vita sua,
nun s'è mai sp'llata
Mi' fiola m'ha b'dit'; tutta stizzata
m'ha tirat' n'umbrella tutta nera...
po' s' n'è andata mezza
incavulata,
mentr'iu so' armast' lì
fin' ch’ n’èra sera.
Adessa ecc'm' chi, par'
ch' ç'abbia al torcicoll';
m' frigg' tutt' fin' sotta
la pancera....
p'rò ho scialat', finch'
stav’ a moll'...
e nun m'importa nient'
s' tribul' stasera.
P'r me sarà stat'
scigurament' l'ultim' bagn'
ch'avrò fatt' 'nt'sta vita,
anch' s' d'la salut' nun
m' lagn'
e nun m'sènt' ancò' 'na
p'rsona f'nita.
P'rò, dop', l' facc'
ch'ho vist' drenta casa...
E' mej' ch'al mar' al'
metta nt'un cassett'...
sarà stat' cum sul dolc'
la c'rasa,
un attim' d' gioia...
p'r un v'cchiett'.
PEPP' : Sta sera ho vist' Giuà, dop' un mès.
m'ha fatt' v'rament'
impr'ssion'!
era rosc' rosc'...
camminava dritt', tés'
cum' un stuccafiss' dop'
l'essicazion'.
Cu' ç'hai Giuà,
l'artrosi i ho dumannat'?
Lu' s'è girat' appena e,
m'ha guardat'...
E ma ditt’: o Pè, sarà
un cas’…
Ma sai sempr’ al solit’
ficcanas’!
GIUA' Stav' giù For' d' Porta 'na mattina
r'spirand'
la prima aria s'tt'mbrin
quann'
un giuv'nott', rivulgend'm' la parola,
m'ha ditt' : Nonnu, avé'
vist' che bella fiola
quella ch’è passat’ su e
v’ rideva
avé'
vist' che p’ttural’' ch’ ç’aveva?
L'ho
vista, l'ho vista... ma dev’ ammett’
Che a volt' c'è d' mej' s’ mal’ p’rmett’…
anch' d' pègg'! T’hò! Guarda questa p’r’ la scalinata!
m'ha rispost' : la v'drò
ch'è brutta... l'ho spusata!.
Adè'
ho capit', i ho rispost’, brutt' marmutton'...
la fr'gatura l'hai
presa... ora tien't'la cujon'!
PEPP' Ogg' Giuà era tutt' stizzat',
sa
chi c'l'hai i ho ditt'?... sa''l curat'
!...
Cu' t'ha fatt' Giuà... è
tant'bon!...
Bon'!...
Cu' di' dj !... E' un pulitigon'!...
P'rché
la pensi cuscì?... Cus'è success'?...
M'ha
rispost' : ma pres’ propri' p'r un'
féss'...
M’a
scritt' p'r dumannacc' un milion'!
Iu
nun l'accètt'... nun so' miga un stupidon'!
Cu'
c'entra èss' stupidi, te nun j al' da'
e prest'm'l' a me, s'
c'l'hai Giuà! ...
A te... a te!.... Sai cu'
t' digg' amichevulment’ :
a
te Pè'… t' prest’ sol' n'accident'...
s'al pret ' nun j al' dagg', in Paradis' nun m' c'
manna
ma s'al'dagg' a
te, l’arved’ quann'arvien' la manna !..
GIUA': Ogg'.... diec' s'ttembr'... s' sposa
mi' fiola,
la più piccula,
adè', ch'è uscita dal crin',
m'ha ditt' : babbu, ogg'
regul't' quann' di' 'na parola...
nun t' mett' in
ridicul', nun fa' sempr’ al burattin.
Sta zitta!!... i ho
rispost ! Chi t' dà al diritt' d'
parlà'?
So' sempr' bab't...
arcord't'l' carina!...
Anch' s'adè' ç'hai la
maggior' età,
nun m'possi
n'gà' d' di' 'na parulina.
Iu digg' quell' ch' voj'
... ç' n'ho al diritt' ...
so' al padr' d' la sposa
e maggiurenn'!!!...
Mi' moj' m'ha guardat'
cum' p'r dimm : ma sta' zitt'!!..
e sbrig't' a
f'nimm' 'st' do' faccènn'!
PEPP : Stasera
so' stat' a s'ntì' p'r l'manif'stazion' estiv'
su'n piazza, la musiga
dal viv',
'Na musiga che, s' nun
m'al' spiegav'n' a l'entrata,
dava l’impr’ssion’ d’
'na bomba appena scuppiata,
cus'è 'sta robba! - ho
dumannat' a un' sp'ttator' -
E' musiga muderna, caru signor'!...
Musiga muderna!... ch'
m' vienga n'accident',
m' pareva un roit' d' chi s'è cavat' un dent'!
Cosa dice - m'ha
rispost' l'int'rl'cutor' -
Lei bestemmia, egregiu
signor'!...
Questo è un
rock...un rock pur'...
non ci si può confondere
d' scigur'!
lo faceva Bobby Marlin a
l'isola di Man...
ora, finalmente, al'
fann' a Camburan'.
Ho capit', scusémm'
tant’, so' ignurant'...
ma custù' p'rché nal’ lassat' nt'cull'isula distant'?
GIUA' : Ogg' so' andat' a San Marinu
cull'Est'r' ch' ç' sta
chi v'cinu...
in du' è ch'è pièn' d'
torr' e merli,
no quelli neri... ma quelli
d'i castelli.
A Pepp' i ho mannat' 'na cartulina,
i l'ho sp'dita propri'
stamattina...
i ç'ho scritt' : car'
Pè', so' Giuà'...
t'mann'
un' salut’... Cum' va?...
Spèr'
ben'... iu scial' un malpò...
nun t' voj' fa'
invidia... çal' saprò
ch'
invidios' nun sai d’ cert’'!...
ma m’ fa piacer' fatt’ sapè ch’ m’ divert’.
Starò
via circa tutt' al giorn'...
te, nun sta' in
p'nsier'... v'drai ch'artorn'.
Adè'
t' lass'... Ciau da Giuà tua...
s' nun ç'arv'den’, fa'
ch' sia p'r colpa tua.
PEPP' : Quattr'
d' sera... giurnata nera!...
A mi' moj' i s'è rotta
la d'ntiera;
i è armasta seria -
mentr' m' rideva -
s' véd' che cula mossa
nun la pr'v'deva.
GIUA' : La
surella d' mi' moj' nun è att'mpatella,
p'rò è armasta purtropp'
'na zitella.
Da un po' d' temp' s'
lagna chi dol' tutt'...
Iu dév' avécc' - dic' -
un mal' brutt',
Car' cugnat' - m'ha ditt' - dumattina
m'
porti a la Mutua a fa' 'na visitina?
Vul'ntieri,
i ho rispost'... Finalment'
capiren' s' sai malata
v'rament'.
Na
dutturessa dop’ 'na visita molt' scrupulosa,
ha prés' 'na ricetta scrivend'c' qualcosa;
mi' cugnata i ha ditt' :
m' raccumann' m'ttet'c' nicò'...
so' disposta a spènn'
tutt' quell' ch' ç'ho.
La
dutturessa, cavand's' i ucchiali l'ntament',
l'ha guardata,
tutta surrident';
purtroppo, veda.. al
marit', m' s' p'rmetta,
ancò' nun i al'
poss' mett' n't' la ricetta.
PEPP' : Mi'
nipot', d'andà' al mar', è stuffa;
dic' : cu' ç' vagg' a
fa', è pièn' d' buffa!
Nun possi mett' a moll'
nemmen' un pièd'
e nun c'è un post' manc'
p'r sta' a séd',
hann' ruvinat' tutt',
prutesta. E' v'rgugnos'...
al mar’ è d'v'ntat' un
post' schifos'
ed è colpa d' v'altri,
nonnu, m'ha ditt' t'stualment',
ch'avé' p'rméss' tutt',
senza fa' mai nient
colpa mia - i ho
rispost' - manch' a p'nsall'!
e quell', anch' se a
ogni pass' la spanneva,
era eculogica, miga
rimaneva!...
GIUA': Era un pezz' ch'nun
andav' sa mi' moj',
quann' un duttor' m'ha
ditt' : cusa vòi...
ur'mai ç'hai 'na certa
età
e cert' cos' rest'n'
difficil' da fa'.
Magn't', s'ancò' l'arvòi
véd' tost’,
molt' pan' sa la muliga
e crost.
Ogg' n'ho cumprat'
dod'c' pagnott';
la cummessa m'ha ditt' :
o ciambott',
cu' ç' n' fai, duman’ t' d'v'nt'rà dur'!...
I ho rispost' : è quell'
ch' voj'... t'al' giur'!
PEPP' : Sarà Giuà quell' ch' ho vist'
stamattina,
ch' v'niva fora,
zigzagand', da la cantina?
Boh!... m'so' ditt'
nt'al p'nsier',
Sarìa propri’ mej' ch’
nun sia ver'.
Purtropp' nun m'
sbajav,'la moj' sa n'umbrella
l'ha cumpagnat' fin' giù
p’r’ Pisciarella.
A la sera, quann' l'ho
arv'dut',
i ho ditt' : o Giuà, cu'
hai fatt' ogg'.. hai but'?
A te Pè', t' cunsigli'... brutt’ ficanas’…
ai corni ch’ ciai n’t’
la testa d’ fa cas’!
Iu, bév' sol' p'rché m' piac’ e m’ n’ n' va...
te, invec' manc' n’tal’
specchi' t' pòi guardà'!
Discor'... discor
pur!... al' saprai ch' t' cunosc'...
te bevi Giuà p'rché
ç'hai l’arnes' mosc'.
GIUA' : Ho
incuntrat' Nenu d'Migmanelli stamattina,
davanti a l'ex-spacc' d'
Scialina.
Cu' fai, i ho dumannat',
fadigon'?...
So' v'nut' a fa' calca
cummission'...
Tutti m' cumann'n'... o
Nè', te ch' nun fai nient',
p'rché nun m'vai a pià'
' n'appuntament'?
Oppur' , vist' ch'al
temp' nun sai cum' passà',
'sta lett'ra, p'r
favor', vamm'la a imbugà'.
Tutt' al giorn' è la
solita pruc'ssion'...
fagg' sempr' la spola
tra Camburan' e al M'rcaton';
p'rfin' la mon'ca,
'st'arpìa,
la munnezza m'ha dat' da
buttà' via.
P'rò , mentr' parlava
'stu bruntulon',
m' dava cuntinuament'
dei spatascion'.
Intant' s'guitava
dicénn' : te nun ç' cr'd'rai...
ma a la sera so' stracc'
mort' più che mai.
E' ver' i ho rispost'...
unestament’
nun c'è nient' d' più
p'sant' d' nun fa' nient';
te nun’ c’ cr’d’rai,
nemmen' quann' ho scasat'
m' so' cuscì tant'
straccat'!..
Statt' a s'ntì' è 'na fadigata mal'detta,
visti i stratton' ch' m' hai dat' nt'la giacchetta.
GIUA' : La sai l'ultima barz'lletta Pè'?...
No, Giuà, ma lassa
pèrd'... n'i fa niè.
E'
quella su i carabinieri... stamm' a s'ntì'.
T'ho
ditt' : lassa pèrd'... p'rché m' vòi fa' suffrì'!...
Cu'
ciai ogg', sai n’r’vos’!....
oppur' sai un tantin'
p'rmalos'!...
Vist' che tra i parenti
tua, d' r'cent',
ç'hai anch' un carabinier' p'r parent'.
P'rmalos'!...
questa è propri' 'na sciapata,
cum' hai fatt' ad avécc'
'sta p'nsata!...
T'
cunfèss' ed è la pura v'rità,
che ogg' propri' nun m'
n' va ;
in quant' al
carabinier', cerca d' nun scurdall',
a me m' fa rid' già sol'
nt'al p'nsall'.
PEPP' : Al'
sai Giuà che un pueta so div'ntat'!...
Chi... te, Pè' !... ma
nun dì’ tant’ cazzat’.
Stamm' a s'ntì' questa
ch'ho scritt' stamattina.
Dimm'la... dimm'la, ch'voj'
fa' 'na risatina !
Guard't' sa i occhi dal
futur'
o om' ch' t' senti già
matur'...
nient' pudrà più èss'
cum' prima...
sarìa cum' truvà' dal
feg't' la rima,
p'rciò accètt't' cun
filusufia...
ogni vita ç'ha la sua puisia.
L'hai scritta te Pè' o
l'hai cupiata?...
Te Giuà ç'hai 'na faccia
spudurata...
Pensi fors' ch'iu d'
scriv' nun sia a l'altezza?
No, Pè'... pèns' sol'
ch'è la penna ch' n'è vezza!
GIUA: Marì'... i ho luccat'... t'ho d'asp'ttà' tutta la vita!...
Devi avé' pazienza
finché nun m'so' manita...
miga ç' poss' v'nì'
tutta sciamannata...
ç'al' saprai ch'nun m'
piac' d'èss' trasannata.
D'accord'... va ben'!...
ma è da più d'un'ora
ch' t' stagg' ad
asp'ttà' chi d' fora!..
O Giuà - m'ha rispost' -
lassa pèrd'... nun t' par'!...
al' saprò ch' sai lì p'r
véd' d’ nascost’ la cumar!..
S'èri men' curios' m'
lacciavi la pancera
invec' d' burbuttà'
nt'sta maniera...
Chi
parla più - m' so' ditt' - s' tacév',
m' sapé' di' cusa cavul’
ç'arm''ttév'?
PEPP' : Al
marches' Mancinfort'... Francé'...
un giorn' ma ditt':
vien' sa me...
t' voj' fa' véd' da
v'cin',
a te ch' sai stat' e resti un cuntadin',
l' cultur' ch'al
m'zzadr' m'ha piantat' :
sia d' girasol' ch' d'
piant' d' patat' ,
in maniera ch' possi
damm' un'upinion'...
s'è stat' unèst' oppur' un mascalzon'.
Cumincian' dai girasol',
diss', indicand'm' sa'l dét'
quell' che invec' dal
gran'turc' era un cannét'.
Accidenti !... che
padron' ç'ha 'stu cuntadin'!
Sarà un marchés'... ma è
anch' un gnurantin'
E' bell'?... è ver' - i
ho rispost' - è alt' assai...
iu, cuscì bell', nun
l'ho vist' mai ;
alora bisogna fidass'
dal m'zzadr'
che fors' è un’om’
unèst' e no’ un ladr'.
Hai ragion'e t’
ringrazi’ car’ Pè,
s'hai bisogn' d'un
piacer'... vien' da me.
Un giorn' ç' so' andat'… ,er' un po' mosc'.
M’ha ditt’ : chi sai?.. miga t’ cunosc' ?
GIUA' : Ogg'
m'ha prés' un buccuncin' d' nustalgia
e ho vulut' scriv' nt'al
diari' 'sta puisia
cunvint’ che l’ cos’ ch’
fann’ part’ dal passat’
nun’è giust’ ch’ veng’n’
scurdat’.
Ho cuminciat' cuscì : giù p'r al borg',
s' la m'moria nun
m'inganna e s' m'arcord',
tra
la casa d' B'ducci e la chiès'...
dop' chi do' vecchi
viguli dal paés',
al temp' d' Don Cirillu
- quarant'anni fa -
c' stava la
Sant'Infanzia cullucata là,
in du'è ch'adessa ç'hann' fatt' un bar
d' l' A.C.L.I. chiamat'
o cuscì m'par'.
La Sant'Infanzia, quanti
ricordi, quant’ s’nsazion’
ènn' v'nut’ fora da cul
purton'!
M'arcord', alora èr' un
ragazzin',
d' Simu Arnoldo ch'
distribuiva i furmaggin'
D. C. A. mannat'ci, cum'
r'gal',
dal Pianu Marscial -
adè' Babbu Natal' -
Armandin' d' l' past'...
era un dirigent',
i Don R'canatini èr'n'
student' ;
iu ç' bazzigav' pog',
èr' un suvv'rsiv' ,
purtav' dal Front'
Pupular' al distintiv' .
Sa quelli d' la
Sant'Infanzia c' facemi a sassat' :
sotta l' Mur', giù
al Garag' o dietr' ai Frat'
Parémi i ragazzi d' la
Via Pall'....
o ç'rcami, vul'ntieri,
d' dimustrall'.
Iu m' s'ntiv' Nemcek in
p'rsona...
caminavami scalzi e
v'stiti un po' a la bona,
custruimi capann' tra i
sambughi e i tamaricci,
drenta casa - nun facemi
mai i capricci.
Acc'ttami tutt'...
Quell' ch'nun c'era s' rubava
e a scola, rarament' ç'
s'andava.
er'mi ribelli?... Er'mi sol' d'i
ragazzini
supravissuti ai Fasci d'
B'nitu Mussulini.
La miseria, su la pèll',
la rogna la cupriva,
ç' lavavami la
faccia spéss' sol’ sa la saliva.
Al moccul’ ch’ dal nas’ c’ calava
N’ti polsi d’ la camicia s’ strisciava.
S’ cemi na f’rita, c’ s’ sputava,
calca volta invec,’ c’ s’ pisciava.
L'acqua la truvami giù la Funtanina,
sannava a pialla,
prest', a la mattina
p'rché a la sera, calat'
al sol' a l'urizzont',
nun c'era nisciuna luc'
a illuminà' la font'.
Davanti al fog'
ragiunavami, pièni d'paur',
d' fatti strani, d'
diavuli o fattur';
a la mattina èr'mi
pronti d' nov' a fa' a cagnara;
al pum'rigg', a la
Sant'Infanzia s'arturnava
La Sant'Infanzia!... che
ricord' bèll',
anch' s'al post' mia nun
era quell' !...
P'rò m' piaceva...
Adessa, v' l'ammett',
i amici più cari ènn'
usciti da cul ghétt'.
V'ènn' usciti pur'
sac'rdoti a prufusion'...
la Sant'Infanzia è stata
'na vera vucazion'.
P'ccat' ch' anch'
lì ç' sian' buccat'
p'rson', diciamu, p'rsunalment' int'r'ssat'.
Ma d' l'pulemich' adè'
nun t'ném'n' cont'
e arturnan' invec'
indietr' nt'al raccont'.
A Port'nov', ogno ann’
al campégg' s'faceva
sotta 'na tenda, ch'a
stent' s' r'ggeva.
Da Milia s' magnava : musciuli e spaghetti
e al mar' ç'
s'andava a piedi... da puretti.
P'rfin' Don Viniciu,
alora giuvincell',
faceva al bagn' in
canuttiera e sa'l cappell'
Dal Furtinu a la Tora, dai Feri all' Scuiett',
dall' Stronz'Vergin'
al Trav' oppur' nt'al laghett',
nun s' v'deva un'
stracc' d' p'rsona;
l'acqua era pulita e
l'aria era bona.
Al rusari' s' r'citava s'duti su la riva
e, in fonn' al cor',
ugnun' nun v'deva l'ra ch'f'niva.
Spess' s'intunava
la " Pegura nt'al bosc' "
o la " Muntanara
" i unici canti ch'ancò' cunosc'.
A la sera, accés' un
fog' sa nòn tutti intorn',
ç' s' cuceva al
gran'turc' - ogg' pop corn - .
La
Sant'Infanzia!...c'arpèns' rarament'...
ma è stata 'na cosa
v'rament' surpr'ndent'.
Ha furmat' caratt'ri,
ç'ha mést' l'òr' in bocca
anch' s' n'è uscita
calca mela tocca;
è stata, p'r un mument',
un'oasi nt'al d'sèrt'...
un lamp' d' luci a ciel'
apert'.
Calchidun', strada
facènn', s'è ruvinat';
chi è div'ntat'
Sind'c'... chi Curat'...
i altri, cumunqu' v'
l'ammétt',
ènn' div'ntati p'rson'
d'rispètt'.
Sol' iu, so' ancò' a
m'tà strada e ind'cis'
anch' se chi ricordi
m'illumin'n' al surris';
adè’ nun fag’ più part’
dal Front' d' la Giuv'ntù...
ma
la Sant'Infanzia... purtropp’… nun c'è più!!
PEPP': Chi è Diu?... c' dumannava Riella
a la duttrina...
e iu, rip'tènd' quell' ch'avev' studiat' a la mattina,
dicev' : Diu è l'èss'r' p'rf'ttissim' e d' tutt' è al
Creator';
ma s'era ver' al sapeva
sol al signor'.
P'r qual' mutiv' Diu
ç'ha creat'?...
ç'nt'rrugava spess'
anch' al Curat'...
p'r cunosc'l', amall' e
s'rvill'...
senza p'nsà' p'rò,
minimament', d' capill'.
Un giorn' un amic' mia n'era andat' a
scola
p'rché duveva cuns'gnà' al
garbon' sa la cariola.
Al Curat' incuntrand'l'
- tutt' incavulat' -
in du' vai - i dumannò -
o sciagurat'?
P'rché nun sai a la duttrina, brutt' marmutton'?...
P'rché ç'ho da fa' p'r
babbu 'na cummission'.
Va' sub't' a la duttrina - i diss' - senza manc' 'na parola;
ma lu' rispos' : sor
Curat' e la cariola?...
C'è Diu ch' t' la
guarda, nun t' preuccupà' ...
fa' al duver' tua e
lass'la sta' qua.
Cul giorn', quann' C'cilia i dumannò : Diu in du' era,
invec' d' risponn' in
ciel' e in tera
rispos' sudisfatt’,
pr'ndend' la parola :
è lì d 'fora ch' m 'sta attenti la cariola.
GIUA': Ogg', m'tà d'agost', è già circa
un més',
che la PRO
LOCO prupon' iniziativ';
voj' dumannà' a Pepp',
che suttintés' ,
è larg' d’ v’dut’ e d'
nov’ prusp'ttiv'.
O Pè'... te, t'
n'intendi d' latinu?
Latinu!... cus'è Giuà,
roba ch' s' magna?...
Quant' sai ignurant'...
quant' sai cr'tinu!
Al' saprai... ch'èr'
sempr' dietr' a la lavagna
p'rché nun al' studiav'
stu latin'...
ma p'rché
m'hai fatt' sta dumanna?
P'rché PRO
LOCO , r’fl’ttend’c’ un mum’ntin’
e la m'moria nun
m'inganna,
nun vuleva miga di' :
sol' nt'cul post' lì..
o lì, esclusivament' nt'cul post'.
Cu' ç'hai Giuà t' manca
qualch' v'nardì?
A cu' t' rif'risci
quann' di' : nt'cul post'?
A l' s'rat' ch' s' fann'
pubblicament'
lassù in Piazza davanti a un bar.
C' sarà calcò' almen'
p'r la gent'
ch'è sempr' mej' d'
nient', nun t' par'?
Sarà ver' Pè'... ma nun
è giust'
ch' ç'abbin' lora sol'
l'esclusiva...
f''nisc' p'r creatt'
dal disgust'
e nun d'venta 'na cosa
pusitiva.
C' manca pog' ch'
pass'n' sa'l b'rett',
cum' p'r ditt' : dat'c'
calcò'...
fat'c' un'ufferta e v'
prumett'
ch'ç'rcaren'
d'urganizzà' nicò'.
A te, accidenti, nun t' va ben' mai nient'...
Quantì sai p'ttegul',
car' Giuà!...
Po', d' che bar
parli?... spieg't' chiarament'...
Nun t'al' digg'!!!...
nun voj' fa' pubblicità!...
C' mancarìa ancò'
quest'!... fussi matt'!...
Nal' digg'...
ripèt'... manc' s' m' scann'n',
sarò
un om', din' un po' distratt',
ma ai post'ri 'stu nom'
n'i al' tramann' !
PEPP' : Cum' al solit' anch' stamattina
sa Giuà èr' a séd' sopra
la solita panchina;
stami rilassati,
parland' all'grament',
quann' m'è v'nut' 'stu p'nsièr' nt'la mènt'.
Te pensa - i ho ditt'
- e prest'm' att'nzion'
a quell' ch'digg' e s'è
giusta st'uss'rvazion'.
A 'stu monn'... se
ugnun' fuss' purétt',
nullat'nent', senza
campi e senza tett';
e nisciun' ç'avess' pog'
o nient' da magnà'
nun ç' sarìa più chi
dumannarìa la carità;
nemmen’ç' sarìan' più i
mutivi p'r' la guerra
s' nun ç' fuss'r'
ricchezz' su la terra.
Sarisc'mi un monn'
in pac' finalment',
vòt' d'eguismi, senza
odi, senza nient'.
S' ç' pèns'... m' rilass'...
è unest' ch' l'ammetta;
fors'
sarà quest' al Paradis' ch' ç' aspetta?
So d'avecc' ragion' Giuà, nun m’ vurrìa
d'lud'...
Ma al Signor' n'è v'nut'
al monn' nud' e crud'?
P'rò ragiunava propri'
giust' cum' te
ed è p'r quest' ch'
l'hann' més' in croc', car' Pè'!
P'rciò lassa pèrd'... in
du'è che un Diu s'è arrés',
pò riuscicc' al filosuf'
più cujon' dal paés'?
Ma m' piac'rìa viv'
nt'un monn' cum' quell'.
GIUA' : Tutt' al paés' al mar' o ai monti è
andat'...
Camburan' m' par'
un centr' evacuat'.
Te Pè', ch'ç'hai circa
al temp' mia e s' sa,
cum' l' passavi l'
feri'?... Cerca d'arcurdà'.
Quann' èr' fiol',
m'arcord', m'hann' mannat'
dai i zii a passà'
l'istat'.
Abitav'n' nt'un paés marinar'
e purtat' m 'ç'hann'
sa'l carett' e sa'l sumar'.
I zii m'accols'r' tutti
cuntenti
(cula volta i parenti
ancò' èr'n' parenti).
Siccom' p'rò nun ç'avev'
app'tit', magnav' pog'
p'rché nun m' cunf'riva
l'aria d' cul log'.
'Na mattina, al mar',
m'hann' purtat' d' bun'ora...
p'r tutt' al giorn',
cum' facev'n' lora.
M'hann' spuiat' tutt'
nud' e lassat' sott'al sol',
mentr' mi' zia m'
diceva st'parol' :
Cerca d' nun
scuttatt'... sta' attenti,
s'nò t' d' v'ent'n' i
ovi pénti.
A me Pè' m' pareva un
cumpliment'...
pènsa quant'èr'
d'ficènt'!
Cumumqu' l'app'tit' m'è
arturnat'...
un chil' e mezz' m'èr' già ingrassat'
e zia era tutta
suddisfatta,
tant' ch' diss' al
marit' : ancò' questa è fatta.
Da la madr' arsp'dimm'l' dumattina,
prima ch'ç'artorni a
p'sà' cum'era prima.
Quest' èr'n' l' feri' al temp' mia.
Beat' te Giuà, a me
l'app'tit' m' purtava via
Fors'
l'aria m' cunf'riva tropp', anzi assai...
p'r quest' da Camburan'
nun m' so' moss' mai.
Ma nun m' lament', anzi
t' dirò :
nun ç'ho rimpianti...
propri' nun ç' n'ho.
tutt' è bell' e
nient' va p'rdut';
nun serv'n' i viaggi ch' t' port'n' distant'...
basta chiud' i occhi e
già ç'hai tutt' quant'.
PEPP' : La sera d' San Lurenz' Giuà m'ha
t'l'funat' :
s' vòi v'nì' sa nòn Pè', trov't' pr'parat'...
ç'ho dei ospiti e annan'
a véd' l' stell' cadent'
sul mont' Con'r' sott'al
firmament'.
En' d'cis' d'andacc'
sub't' dop' cena...
cerca d' v'nicc'... v'drai, n'val' la pena!
Va ben' i ho rispost', t'aspett' fora
dal purton'...
basta ch' nun sia al
solit' scherz' da minchion'.
Sta'
tranquill' ché stavolta è tutt' ver'.
Va ben', t'aspett'...
ç'ho un cert' d'sidèr'!
Sén' partiti f'lici, sa
i brividi nt'la pèll'...
èr'mi cunvinti d' véd'
la pioggia d' l' stell'.
Fin' a l'tre nun n'è
cascata nisciuna...
Digg': sarà Pè'
quistion' d', sfurtuna!...
I astronumi ç'avev'n'
annunciat' - m' dicev' -
ch' n' v'niv'n' giù
tant' cum' quann' fa la név',
invec', guarda, s'è
fatt' guasi giorn'
ma d' stell' cadent' nun
n'aven' vist' un corn'.
Sén' arturnati a casa
d'lusi e stracchi,
pieni d' sonn', d'
lividi e d'acciacchi.
Al d'sideri' ch' vulev'
esprim' e nun v'dév' l'ora
sarà p'r al
prossim' ann', s' camp' ancora.
P'rò 'sti astronumi, p’r
quell’ ch’ c’ prupon’n’,
ènn' seri o pinn' p'r al
cul' l’ p’rson'!....
GIUA' : T'arcordi Pè' i gioghi ch' s'
facev'n' da fiol?...
calzoni corti d' sera o
sott'al sol'?...
" Oh quant' bell'
fiol', madama Dorè,
oh quant' bell' fiol'!
Cusa n' vòi fa' madama
Dorè
cusa n' vòi fa!
L' vòj' marità', madama
Dorè,
l' vòj' marità-à!...
Oppur' : So' andat' nt'l'ort' e ho pèrs' do'
cucuzz'...
E p'rché do' cucuzz'?
E quant' alora?
Quattr' cucuzz'...
E p'rché quattr'
cucuzz'?
E quant' alora?
Tutt' al cucuzzar'.
E p'rché tutt' al
cucuzzar'?
E quant' alora?...
Calca volta s' giugava
a " Giru ,giru ,tonn',
casca al monn',
casca la tera,
tutti giù p'r tera.
"
ch' nun vòl' mai giugà'
e p'r prima p'nitenza
in g'nocchi' duvrà
sta'... "
Dimm' la v'rità, t'
l'arcordi Pè' ?...
S' m'l'arcord'!... ç'
l'ho sempr' nt'al p'nsier'...
al brutt' è ch' nun m'
par' ver'!
PEPP' : Te Giuà a la messa ç' vai mai?
P'rché m' fai 'sta
dumanna Pè'... ç'al' saprai
che a la dumenica so'
sempr' puntual'!...
cuscì dicev' Giuà... p'r
un capricc' p'rsunal'.
Vist' che Camburan',
cum' preti è un'istituzion',
nun c'è un paés' ch' ç'
n'abbia avuti più d' nòn;
t' n' vòj' fa' 'na lista
Giuà... te sta' a s'ntì'
e dimm' s'ènn' tutti
quelli ch'ènn' stati chi.
C'è stat' : Don Nicumèd', Don G'rvasiu, Don Giuliu,
Don Attiliu,
Don Sandru, Don
Burattini, Don Claudiu, Don Duiliu,
Don
Ces'r', Don Riccardu, Don Francescu, Don Mariu
Don Eliu, Don Gabriel', Don
B'rnardu, Don Brunu
Don Paci, Don F'rdinandu, Don Viniciu R'canatini,
Don Nicola, Don Giostra,
Don Vittoriu Ballarini,
Don Carlu, Don Ces'r' e
Don Antoniu R'canatini,
Don Uttaviu, Don
Cirillu, Don Russini,
Don Geniu, Don Sergiu,
Don Paulu Rabini,
Don Ces'r' Taccaliti,
Don Pierinu, Don Viulini,
Don Giusepp' Marani, Don
Silvanu e Don... Dun....
M' par' d'avé' f'nit'... Te t'arcordi d' calchidun'?
Cum' no ... pèns'c'!...
S' ç' ragioni
l'ultim' è Don Daniele e Don Aldu Pieroni;
l'ultim' p'r mod' d'
di', p'r al mument',
s'al Vescuvu n'i vièn' calch'altr' in mènt'.
M' par'n' già tanti... sai scigur' d' nun avé'
esag'rat'?
Pèns' d' no... p'rò m'
scus' se calchidun' l'ho scurdat'.
hai ragion'... ènn'
tanti v'rament'!...
A Camburan' ç'ènn' più
preti che frati nt'un cunvent'.
e vist' ch'ognun' a mod' sua ragiona,
quanti p'nsieri diversi
avrann' inculcati a ogni p'rsona?
Anch' s'al Vangel' d' Diu è sempr' quell',
quanta indelma cuntraria ç'avrann' mést' nt'al
c'rvell'!
Pènsa
a quanta cunfusion', mudestament',
ç'avrann' mést' a ugnun'
nt'la mènt'.
E'
p'r quest',ch' pèns', ch'ogni prèt' ch'
vien' gambiat'
ç'ha un grupp' ch'al'
segu' e n'antr' ch' va via incavulat'
GIUA' : Hai
nutat' Pè' , se l'INDELMA hai lètt',
quant'è difficil' a
legg'l' al dialett'?...
L'avrò nutat'!... E'
difficil' daver'!...
è più facil' parlall',
t'so' sincer',
Ma p'rché custù'
scriveva puisie in camburanés'?...
duman' s'pudrìa dumannà'
un post'r' dal paés'.
P'rciò l'anticip' nel
dàj' 'na spiegazion'
ch'al temp' stess' è al
p'nsier' d' Mazzon'.
Al fa p'r arcurdacc'
cus’è stata la nostra vita...
un dimustrà' che anch'
Troia è esistita;
nt'stu monn', in du'è
che tutt' vièn' scurdat',
nun ç' pò èss' futur'
senza un passat'.
P'r quest', da pònt'
urguglios', s' prupon'
tra'l vecchi' e al nov'
ch'al prugrèss' impon'.
Al monn' è vecchi'... ç'
al' sai quann' è nat'?...
ma te nun ç' sarisci s'
nun ç' fuss' 'stu passat'.
PEPP' : A te Giuà t' piac' 'sta vita?...
t' dirò Pè'...
malpò!!!...
Anch' s'è semplic' e
str'm'nzita?...
Sempr' Pè'... sempr' un
malpò!...
Anch' quann' t' fa
suffrì' o t' d'lud',
quann' t'inganna e nun
t' dà sp'ranza?...
Sempr'!... anch' quann',
nun l'esclud',
m'rènd' priv' d'ogni
esub'ranza.
La vita è tutt'... E' al
dòn' più bell' dal Signor'!
Altr' al monn', cred'm',
nun sussist';
nun c'è nient' ch'
ç'abbia più valor',
anch' s' c'è chi viv' e
c'è chi esist'.
P'rciò l'accètt' ch' sia
brutta o bella,
ch' sia infamant' oppur'
signuril';
l'accètt' p'rché ç'ho
sol' quella,
sa la c'rtezza ch'nun è
un prim' d'april'.
GIUA' : Marì, pr'par'm' un bel vuricchi'
abbundant'
ch' vagg' a fa' la
fronna giù p'r al foss';
cum' sai, d'app'tit' ç'
n'ho tant'...
e d' saltà' al past' iu
nun poss'.
Mi' moj' m'ha pr'parat' un guluppétt'
da fa' invidia p'rfin'
al più ricchett'...
so' partit' p'r fa' la
fronna e vèrs' l'una
l'ho svuricchiat' s'dut'
su 'na duna...
C'era
un fig' secc' tutt' mosc'...
'na puzza ch'è roba ch'
m' svienga;
un pumidor' matur',
tutt' rosc'
e do' fétt' d' pan'
strisciat' nt'na rénga.
P'r furtuna ch' so' d'
bocca bona assai
e l'app'tit' - cum'
sempr' - nun m'ha lassat' mai...
ma s'èr' cum' v'altri
d'ogg' " raffinatell' "
cusa m’ magnav'?...
" 'stu pistell' !"
PEPP' : M'arcord' quann' mi' padr',
p'r sfugass', diceva :
guvern' ladr'!
Sia ch' piuvess' o
tirass' al vènt'
al guvern' ladr’ sempr'
era pr'sent'.
Iu èr' fiol' e nun
capiv' al significat'
p'rché al guvern'
v'niss' sempr' m'nziunat';
ma ogg', che d'anni ç'
n'ho abbastanza,
finalment' ho capit'
l'impurtanza.
M' ç' n'è vulut' p'r
capì' e andà' al cuncret'...
Ma chi usava alora métt'
al dét'
sul fog' e di' a tutti
apertrament’
ch'al guvern' era ladr'
v'rament'?
GIUA' : Ogg' Pè' i suprannomi d'i Camburanesi
ho lètt',
p'rò n'ènn' tutti m'so'
détt'...
p'rciò ho vulut' dàj 'na
riguardata
e sènt' che lista nova
n'è scappata.
Angiula, al Pruf'ssor',
Balò, Altin',
Batì, Battistrada,
Beccacec', Canalin',
Beghella, Banchett',
Bèna, Alzina,
Bigian', Bigiona,
Bissinu, Bambulina,
Bocca d'porc', Bossula,
Buginu, Antunon',
Bossula nera, Céc',
Cent'pall', Bidon',
B'zzicch'ra, Canapicc',
Cintura, B'chicchia,
Brancion',
Cacciaman', Iatafèff', Cuicchia,
Casina,
Casin', Chicchian', Gigiola,
Donga, Galuzz',
Iesudonca, Imbruiola,
L' Fattori,
Magnasembula, Marisa, Dinaia,
Mencia, Mezzanott',
Milcana, Finaia,
L' Giardin', Nena nera,
Nena storta, Guardianell',
Nespula, Pacchiana, Pan'
bianc', Mattarell',
Paris, Piagn'l'ua,
Pilonza, Sbirettu,
Pompa, B'sciga, Chiacchiarin',
Cardinalettu,
Inf'rnin', Porcapuciona,
Puzza, Marzan',
R'missi, Roni, Sasi,
Muntiran',
Longhin', Marucchinu,
Malin', Furnarett',
Mogiu, Taccatell',
Schiavon', Giuvagnett',
Buccia d'fava, Candiés',
Carulaccia, Bibina,
Buccuccia d' rosa,
Buccunata, Clarinu, Cagnulina,
Garibaldi, Ghionna, Guai
a loro, Boccin',
I Gobbi, Guizza, La
Babea, Canapin',
La Chema, La Moretta,
Lassa fa' fra', Fasulon',
La Zabajona, Lengua
longa, Lèsc', Giuvagnon',
Milioni, Minciott', Miru
schioppa, Ciancianina,
Mosca, M'scià, La
Muresa, La Faina,
Sasola, Scioli, Sett'
cocchie, Cilin',
Fulgenziu, Spacc',
Tajavènt', Cinin',
Paesan', Tobia, Terz'
canal', La Guazzina,
Ch'necchia, Puntefic',
Gunfion', La Lillina,
Giuliottu, Gr'ghin', Migliarina,
Lupidion',
G'rvasin', Pieron',
Pran', Magna sapon',
Procopio, T'stina,
Nazza, Quadrell',
Ciarellu, Rutulon',
Moru, Santarell',
Paccapelu, Mich'lin',
Limuneru, Navacchia,
Tritell', Ricciolu,
Surg'nton', Trocchia,
Misarin', Scatulon', Sinceru,
Cunfin',
Pelu, Mistichin', Al
Soc', Fiurin',
Pampanin', S'ranu,
Tavulon', Puchina,
Traboccu, Pèllin',
Zavanzan', Sum'ntina,
Trub'don', P'll'grin',
Limon', Favett',
Ranfin', Tresca,
Zichignacca, Pallett',
Lassa fa' ma me,
Chicchin', La B'llona, Margariton',
Accidenti al troppo
capire, Chiurlu, La Zena, Burcion',
Gina Pacca, Rasoterra,
Cianca, Ciancétt',
Babanu, Tega nera, La
Ciabrina, Ciaccétt'.
Adè' ènn' tutti Giuà....
n' manca più nisciun'?
Pèns' d'no Pè'... te t'
n'arcordi calchidun'?...
Un' m' n'arcord'... un'
ch' m' sta sul nas'...
Chi è.... dimm'l'!!!...
Sai te Giuà, ficcanas'!
PEPP' : Al Sind'c' vecchi', ciuè B'rtin',
al gen’r’ dal vic’
sind’c’ Rundulin',
dic'n' : ch’ sta mal',
nun vòl' véd' più nisciun';
viv' in dispart', s' la
fa sol' sa calchidun'.
Nun partecipa più a l'
pubblich' s'dut',
s'ha da curà', dic'n', e
sta sol' e dispiaciut';
p'rò ha apert'
un'ag'nzia immubiliar'
insiem' a n'antr' farfucchion' p'culiar'.
Sti do' ènn' stati la
ruvina dal paés'...
E' giust' ch' la
faccenna sia palés'.
Guardé' Camburan'!...
par' ch'i anni s' sian' f'rmati
da quann' 'sti do' in Cumun' ènn' buccati.
Guardév' intorn'!...
dat' 'na smicciatina!...
Dit'm' : cusa c'è ch'
nun va in ruvina?...
Fev’ ‘sta dumanna, al
paes’ d’e ‘n’ucchiata
E po’ dit’m’ se la cosa
è esag’rata!
Non, nal sapemi, quann’
len’ vutat’
che sti ‘do er’n person’
cuscì trasandat’
neppur’ ch’èr’n’ cuscì
mìnìfr’ghisti,
p’rqust’ lavemi
pr’f’riti ai comunisti.
Adè c’ n’ sen’ accorti,
ma è tardi urmai,
p’r riparà purtropp’ a
tanti guai
l’ scelt’ ch’ aven’
fatt’ e l’ cappell’
adessa l’ pagan’ su la
nostra pell’.
GIUA' : Stanott' ho sugnat'
ch'na vesp'ra m'aveva
pizzigat',
anzi sarìa mej' di' un sgardafon',
tant' è stata grossa
l'impr'ssion',
D' soprassalt' m' so'
sv'gghiat',
moll' d' sudor' e tutt'
agitat',
Giuà cu' c'è.... cu'
succèd'?...
m'ha luccat' mi'
moj' in bona féd';
nient' i ho rispost'...
ho sugnat' mal'...
sta' tranquilla, dorm', è
tutt' nurmal'.
Nurmal' un accidènt',
m'ha rispost' risuluta...
cr'dév' ch'vulevi fa' a
l'amor'!... sarà stata 'na battuta?..
PEPP' : Sènti ch' sona al t'lef'n'!... va' a
risponn'!...
Sai sord' cum' un banc'
car' Pè'!...
anch' s' t’ casca a
doss’ tutt' al monn',
cum' sempr' Pe, te nun
sènti niè.
Pronto?... Chi parla?...
Chi?... Maria!...
Nun c'è, è andata fora.
Quann'?... duman'!....
scì scì signora mia,
rif'rirò... cert'... scì
signora.
Chi era?... Nisciun'!...
Hai rispost',
calchidun' c'rtament'
sarà stat'.
Era un' d' fora... i ho
nascost'...
facènn' fénta ch'avev'n'
sbajat';
invec' era d' Camillu la
moj'
ch' vuleva sgambià'
quattr' parol'.
Da quann' c'è div'ntata
amica, cusa vòi...
nun c'è più pac' sott'al
sol'.
inv'nta tutt', p'r lia è
'na manìa
e, p'r fass' créd' ch'
nun mènt',
spess' dic' : s' digg' 'na bugìa...
a
Camillu i v'niss' n'accident'!
GIUA' M' vien' spess' nt'la ment'
nt'i mumenti d'eufurìa,
'na vecchia puisia
ch'm'arcord' vagament'
" Quanta bella
giuvinezza
ch' ç' fugg' tuttavia,
chi vòl' èss' liét' sia,
dal duman' nun c'è
c'rtezza ",
Ser Lurenzu la cantava
anni a dietr' nt'al
quattr'cent',
ma a chi tempi nun
p'nsava
a 'stu monn' dal mument'
in du'è che tutt' par'
ch'sia
sulament' 'na baldoria
e che al viv' in armunia
sia 'na cosa da
preistoria
La baldoria è sol' al
viv'
tra tangent', bomb' e
guerra,
in du'è difficil'
supravviv'
senza odi' su 'sta
terra.
Nun è nemmen' giuvinezza
quella ch' passa e fugg'
via
senza d'un post' la
c'rtezza
ch'è d'vrntata 'na
manìa.
La baldoria è
gagigoria...
è sol' casin' e
cunfusion';
nun ç'ha post' nt'la
storia
e nun t' dà
suddisfazion'.
S' vòi viv' e... in giuvinezza,
ama tutti e sta' cuntent';
in du' c'è gioia, c'è
b'llezza
e c'è Diu sempr'
pr'sent'.
PEPP' : Ogg' ho lett' un ' scritt' d'un
partit'
dal qual' m' so'
v'rament' diss'nti
" Assassinio
"... dic', rif'rend's' a 'na pianta
ch'par' ch' s' sia
s'ccata tutta quanta.
A part' al vucabul', ch'
nun ç'ha alcun' rif'riment'
p'r l' piant', iu
ç'avrìa scritt' unestament'
Chi giac' un alb'r', che
da quann' è nat',
nisciun eculugista ha
mai dacquat'.
Ogg' è mort'... un manifest' i ç'hann' 'taccat' :
" Assassini
"... guardé' cusa avét' cumbinat'!
P'r quant' m' risulta
p'rsunalment',
ogni pianta nasc'
lib'rament'...
- Prend'n' cura finché
cresc' e va avanti -
è 'na cosa ch' riguarda
tutti quanti.
"
Assassini " alora a chi è rif'rit'
se non a cul lib'r' partit'
ch' s'è presa la briga e
anch' la cura
d' risp'ttà' unicament'
tutta la natura?
GIUA' : C'ènn'
cos' nt'la vita d' la gent'
ch' nun pass'n' mai...
eternament'.
Ess' vien'n' r'gistrat'
in fonn' al cor'
tra i ricordi ch'
ç'hann' più culor'.
Lì drenta, cum' nt'un
scrign' d'un t'sor'
ç' stann' l' voc' e i affetti d' valor'.
C'stann'
i volti d' p'rson' car' e d'i parenti
e i mumenti ch'ç'hann'
rés' più cuntenti;
cum' ç'ènn' pur' l' cos'
semplic' e pueril',
ch'ç'hann' rall'grat' nt'al
temp' giuvanil'.
Tra quest'… ç' n'ho una
ch' nun ho mai scurdat';
l'rlogg' d' piazza sopra
dal teatr'.
Ogg' nt'al guardall' m'
so' accort'
ch'è cum' nt'al ricurdà'
un om' mort'...
tant' m'è car' e tant' m'
dispiac',
nt'al v'déll' lì fèrm' e in santa pac'.
Na volta a sunà' al'
s'ntimi ogni mument',
ç' faceva
cumpagniagiurnalment’;
ç' sén' cr'sciuti sa cul
sonu nt' l' recchi'
fin' a d'v'ntà' granni e
calchidun vecchi'
sa cui rintocchi ç'
sv'gghiami ogni mattina
e a l' quattr' ç'
diceva: cumincia la duttrina...
Po', se mentr' passava
un mort', lu' sunava...
pareva un bag' cul
sonu...l'ultim' chi dava.
Adessa ècc'l' lì sott'al
sol' fèrm' e rott'.
Da quant' temp'?...
(fors' sarà dal quarant'ott').
Avrà s'ntit'... l'aria
ch' tirava...
e s'è f'rmat'...
dumannan's' p'r chi sunava.
Cumunqu', sia p'r
incuria o p'r n'gligenza,
è sempr' fèrm' e segna
un'ora... d'jncuscenza.
D' chi sia la colpa, ç'
n'ha poga d'impurtanza...
al dann' ch'è stat' fatt' è già abbastanza.
Iu digg' sol' che l'
cos' brutt' nun l' scordi...
sp'cialment', quann' t'
tocc'n'... i ricordi.
PEPP': Tutt' l' sér' vèrs' l' sètt'
ç'ènn' d'i gruppetti
chiacchiaroni,
che pass'ggiand', cum'
fuss'r' a braccétt',
ènn' presi da mill' discussioni.
Cert' volt' fann'
n'ammucchiata
sotta l'urlogg' o
davanti a Rinaldin',
critigann' ogni p'rsona
chi è passata
sott'a i occhi oppur' lì
v'cin'.
Par' ch'al paés' sia d'
lora...
cunosc'n' d' tutti ogni
situazion';
tant'è ver' che da la
bocca i scapp'n' fora
giudizi... d'unanimi
upinion'.
S' p'rò n'incontri
calchidun' dop' magnat',
quann' è pièn' e ben
satoll',
t' racconta che lu' n'ha
mai fadigat'
e che calch'un altr' a l'up'rai i ha tirat' al
coll'.
Nt'sti gruppetti c'è un
po' d' tutt' :
impr'nditori, preti,
p'nsiunati,
ass'ssori,
cass'int'grati... ma quell' chè brutt',
è ch' custora ç'hann'
urmai... i anta passati.
Duvrìan' èss' più seri e
più pusati,
sp'cialment' quann'
us'n' cert' parol'...
più maturi, più
cuscienti e men' ins'nsati...
ma s' véd' che da
vecchi s'artorna fiol'!
GIUA' La vita Pè', è cum' 'na diapusitiva,
la vedi sol' s' c'è la
luc'...
altrimenti è tutta nera
cum' la nott' dop' d' la
sera.
La vita!... spess' m'al'
dumann',
a
volt' è un giorn' long' più d'un ann'
e un ann', spess' è
risaput',
è long'.. men' d'un
m'nut'
La vita!... la vita è un fior'
in mezz' a un prat'
che spess' vien'
calp'stat'.
P'rò... s' c' fe
cas'...
basta
un attim' d' luc'
che sub't' tutt' arluc'.
P'r quest' m' par 'na
diapusitiva...
da sola è 'na p'llicula passiva;
ma s' l'illumini sa la
luc' d'l'amor',
t'
pruietta un'immagin' d' culor'.
P'rò... è d' luc' ch'ha
bisogn' p'r v'déss'...
e quest' purtropp' nun
succèd' spess'.
Un s'grét' c'è e nun è
'na cosa esag'rata,
p'r véd' la vita
v'rament' culurata...
Bastarìa , anch' s' nun
è molt' appariscent'.
avécc' ... un'anima
innucent'.
P'rò nòn c'l'avénn' st'anima innucent'?...
oppur' ç'n'avén'.... una ch'è incuscent'?...
PEPP' : Ogg', uttobr' dal cal'ndari' ho
strappat'.
Quant' vit', sa cul
gèst', ho canc'llat'?
Ogni més' ch' strappan'
e buttan' via,
è un p'zzett' d' la vita
ch'va via.
Al' sai Pè' ch'nun
ç'avév' mai p'nsat',
ch' bastass' un gèst'
p'r èss' già " passat' ! "
Un
gèst' sol'... 'na pagina
strappata,
p'rché d'vèntass'
passat' ogni cosa sugnata!
S' pèns' ch' la gènt'
cur' dietr' al futur',
cum' se la cosa stass'
dietr' al mur',
mentr'invec' i d'vènta
passat'
un s'gond' dop' ch' c'è
rivat';
m' vièn' da dumannam', è
evident',
se nòn sén' p'rson'
v'rament' int'lligent'...,
a cu' sèrv' cur' dietr' a utupie tutta 'na vita,
se
quann' ç'arivi a nient ' t'è s'rvita !
GIUA' : Al ' sai Pè' ch' sai tignos' cum' un
sumar',
vòi sempr'
ragion'... A me po' m' par'
che spess' l'idee tua
ènn' sulament'
p'tt'gulezzi a l' spall'
d' la gent'.
Cum' sarìa a di'?...
cus'è 'st' carugnat'?...
Chi t' l'ha sugg'rit'
Giuà.... al Curat'?...
Cu' c'entra al
Curat'!... ragiona Pè', s' sa,
cert' cos' fann' part' d'
l'età.
Te ragioni a mod' tua, a s'ssant'anni,
cum' pòi pr'tènn' d'
capì' chi ç'ha vent'anni?
T'imponti e t'incazzi,
s' m'è p'rméss',
t'stardament' sopra ogni
semplic' insuccess',
cum' se i altri fuss'r'
tutti 'gnuranti,
o matti o d'ficienti
tutti quanti.
Iu nun t' vòi da' 'na
rumanzina,
ragiona Pè'... e
p'rmett'm' stamattina
d' ditt' p'r un mument'
tant' cos' taciut'
tacitament'!
Ho capit' Giuà... ho
capit', ç'hai ragion',
ogni c'rvell' - è ver' -
ç'ha la sua upinion';
s' ragiunass'mi
ugualment' tutti quanti,
sarisc'mi d'i rubot insignificanti,
ma nòn sén' om'ni Giuà e
quest' è ver',
ç'aven' ugnun' un lib'r'
p'nsièr',
p'r quest' t'
rispètt'... se amici sén'...
anch' se spess' nun ç'
cumpr'nden';
p'rché impurtant' nun è
avé' ragion',
su ogni idea o su ogni
situazion'.
Nt'la vita, l'unica cosa
impurtant' v'rament',
nun ènn' l'idee ma al
sapé' capì' la gent'
e, quann' ç' riesci...
anch' s' t'costa,
a la vita dai un valor'
e 'na risposta;
tutt'
al rèst', abbi pazienza,
è sultant' dimustrazion'
d' poga intlligenza,
Su quest' Giuà m'
ç'intign' v'rament'
a cost' d' passà' da
pr'putent'!
In
quant' a te -s' s'gond' Froid ragioni -
cerca, da ogg', d' nun
romp'm' i cojoni!
PEPP': Ultimament' a Muroni ho pr's'ntat'
l'ultim' puisie ch'ho
scribacchiat'.
( A pruposit' Murroni s'
chiama, è 'na cunferma )
anch' se Muroni ho
scritt' su l'INDELMA;
è stat' un lapsus
dial'ttal'
- scusat'm' - pò
succèd'... è nurmal'.
Ma
arturnan' a nòn... la puisia
è cum' la fèbbr' ch't'dà
'na malattia,
che sia ch' t' dà
trent'ott' oppur' quaranta,
t' la sènti drenta tutta
quanta.
Alora
ragioni nt'un mod' guasi d'lirand',
vivi nt'un monn'
giruvagand'
sa idee senza sèns' e
cumprumessi
senza èss' drenta mai a
se stessi;
a la fin' arivi -
scusemm' l'èrr' mancata -
al termin' d'ogni
p'nsata.
Lì...
s'artorna bambini
cum' nt'i film' d'
F'llini,
indò' p'r capì' la
v'rità,
bisogna ugnun' la
propria favula arguardà'.
PEPP' : Ancò'
iu Giuà, senza èss' esag'rat',
cum' al bon' ladron', al
ciel ho rubat'
a 'sta vita, indò', d'
nòn nun resta nient',
nemmen' al ricord'
pietos' d' la gent';
p'rché
la gent' passa pur' lia,
purtand's' dietr' ogni
simpatia,
arman' sol', s' sai
stat' int'lligent',
quell' ch'hai scritt',
anch' semplic'ment'.
Resta
ner' su bianc' - quest'è l'usanza -
anch' se vòt' e priv'
d'impurtanza;
p'rfin' l'dedich'
rest'n' p'r arcurdà'
un amor', un d'sideri',
'na lib'rtà,
Un libr' scritt', al più
semplic' ch'sia,
arman'rà cum' document'
- n'è utupia -
arman'rà al nom' d' chi
l'ha scritt' p'renn'ment'.
tra i ricordi colti,
d'p'rson' diff'rent'.
GIUA' : Ogg' ho vist' Biunnin'... cus'è
div'ntat'!!!...
ç'aveva 'na faccia, cum'
un' ch’ s'è purgat'.
Secc', muff', picculin'
picculin'...
tutt' gricc', tant'
ch'm'so' ditt' : por' Rundulin'!
Era tant' ch' n'al' v'dév', nun l'avrìa
ricunusciut',
s' nun fuss' stat' lu' a famm' un cénn' d'salut'.
Eh... eh...!... i anni pass'n' p'r tutti, s' sa...
al brutt' è, che tutt'
prima o dop' duvén' lassà'
e più ç'n'én'... e più
gross' è al dispiacer',
m' so' ditt' tra d' me nt'al p'nsièr...
mentr' al' salutav'
dicenduj : d'avétt' vist' so' cuntent',
t' trov' ben'!... nun
sai gambiat' minimament'!
GIUA': Invec' d' sta' sempr' chi, sa l' man'
nt'l'man',
datt' 'na mossa e vamm' a cumprà' al pan'.
M'ha strillat' mi' moj'
stamattina,
sa la solita grazia
g'nuina.
Al sai quant' era mej',
quann' la conca ç'stava
e al pan' in casa s'
sm'nava!!!...
La conca!... s' ç'
pèns'... l'arved' puggiata
taccata al mur' e tutta infarinata,
sempr' pronta p'r ricev'
lievit' e farina,
p'r pr'paracc' al pan' fresc' a la mattina.
Calca volta, ç' s' faceva
i dolci o al buzz'lat',
l'unic' dolc' che da fiol' m'ha
stufat'.
Sopra ç' s' puggiava la spinatora
p'r fa' l' tajatell'
cum' s' fann' tuttora.
Sotta...
ç'aveva do' spurtelli sol',
in du' ç' s' m'ttev'n'
l' pign' e lasagnol',
oppur' la staccia,
ch'era l'unic' mezz' allor',
ch' s'parava la sembula
dal fior'.
La
conca!... nun è r'torica sultant',
era al centr' d' la
famiglia, ogni istant'.
Da
lia s' capiva l'abbundanza
e, s' s' riusciva a rimpì' la panza,
era la cassafort', era
la vita, era al futur'...
d' nòn fioli e p'r i
g'nitori d' scigur'.
P'r quest' m' l'arvéd'
nt'la ment :
cum' un t'sor' o un libr' apert' giurnalment',
int'un temp'... in du'
nun c'era l'abbundanza...
la conca cunt'neva... la
sp'ranza!
PEPP' : Amore,
ti devo parlare, prestami attenzione...
ti attendo in salotto,
dopo colazione.
Cu' succèd'!... m' so'
dumannat'... sarò mort'!...
s' véd' ch'so' partit' e
nun m'n'so' accort'.
M' dicév', mentr' m'
tastav' cuntinuament',
sa cul p'nsièr' sempr'
fiss' nt'la ment'.
Invec' no!... era mi'
moj' ch' p'r casa girava
sa 'na cassetta in cui
al lessico studiava.
Alzat'm'... m' so'
salvat' dietr' 'na porta,
mentr' mi' moj' rip'teva
n'antra volta :
caro... abbi pazienza,
ti debbo parlare,
sii sollecito, non farmi
aspettare.
Ecc'm'!... i ho ditt'
buccann' nt'la stanza...
cu' vòi?... m'ha
rispost' piena d'arruganza.
M'hai chiamat'!... so'
v'nut'!... ecc'm' chi!
Ma chi t'vòl'!!!... m'ha
ditt'::: ma va' a durmì'!...
Ho
intès' ch' dicevi: caro... t'ho da parlà'!...
p'r quest' " cara
" so' v'nut' ecc'm' qua!
Stav' studiand'
l'italianu, m'ha ditt' lia,
adè' m'hai
int'rrott'!... p'r favor' pus't' via!
Vagg'... vagg'!...
L'italianu!... questa è bella!...
cu' vurrà fa'... calca
scappatella?...
Boh!... staren' a
véd'!... ho p'nsat' nt'cul m'nut',
mentr' lia, al teatr'
d'Euripide s' dava, ho saput'.
Era ora m' so' ditt'!...
Dop' 'na vita da cummedia,
era ora digg' ch'
passass' a la tragedia!...
Spèr' sol' p'rò ch'n'i vienga
in ment' l'idea
d'vulé' fa'... la part'
irr'spunsabil' d' M'dea.
GIUA' : Iu ç'ho la s'nsazion' Pè' e m'succed'
spess',
che tanti a me m'pinn'
p'r un' fess'
cr'dend' ch'abbia
scritt' o scriva sultant'
cavulat' inutil' e
spess' insignificant'.
" La gent' ",
al' mett' tra virgulett',
vòl' sol' rid'... vòl'
sol' barz'llett';
nun va mai s'riament' a la font' d'un discors',
al' scansa cum' s' fuss'
un inciamp' d' p'rcors';
ha paura d'capill'... la
vita... s' sa,
nun fa rid' s' t' tocca
in du nun t'ha da tuccà'.
Alora s' n'astièn',è
natural'...
p'r quest' al monn'
andrà sempr' mal'.
Nun avend'c' al curagg'
d'esprim's' pubblicament',
pèns'n' - e la cosa è
poga intlligent' -
che se un ç'rcass' d'
capì', ammess' ch' ç' sia
da capì' calcò' nt'na
puisia,
a cu' i s'rvirìa?...
dicem'c'l' ap'rtament'!...
p'r quest' rid'n' e
rest'n' indiff'rent'.
Quest' è al mod' d'
ragiunà' , din' pupular'.
S' nun c'è guadagn', nè int'rèss'... nun v' par'?...
Sa quest' ho ditt'
tutt'!... nun digg' n'antra parola,
guardé' la pulitiga...
fa scola!...
p'rfin' Crist' diceva e
l'amm'tteva cuntinuament',
ogni p'rsona è scom'da
anch' al parent'
ed è malvista anch' dal
paés',
quann' cerca d' fa'
capì' ciò ch'è logic' e palés'.
L'upinion' p'rò pass'n',
anch' quell' ch' nun so.
Quann' tutt' sarà
chiar', iu nun ç' sarò.
P'rciò era mej'
ch'm'dicess'r', finché èr' viv',
al Mazzoni...scì l'ho lètt'.... p'rò nun al'
capiv'!
PEPP' : T' piac' la musiga Giuà?... Iu n' so'
estasiat'!
Cu' hai fatt' Pè'....
dal lètt' sai cascat'
Bach, Betoven,
Ciacoschi, Russini,
Verdi, Maler, Bizzé,
Puccini....
quann' li sènt', vagg' in estasi Giuà....
p'rò calchidun' ç'ha
calcò' ch'nun m'va.
Bach so' cunvint' ch'sia
stat' un purcaccion'!...
Scusa Pè'... p'rché t’
sai fatta st'upinion'?
Semplic' : basta guardà'
quell' ch' faceva!...
p'r quell' ch' m'
risulta Pè'... cumpuneva.
Scì, ma a chi
s'ispirava... l'hai mai p'nsat'?...
a Tuccata e Fuga... 'stu
d'pravat'.
PEPP' : La tassa su la salut' l'hai pagata
mai ?
no Pe.. ma se te la
paghi, m'sai di' cu' ç'hai?
Nient'!.... sol' un
garag' e un piccul' ort'...
ma siccom' l'ho
affittat' ho da pagà' 'stu tort'.
Tort'!... è 'na
giustizia, è un duver'!...
E' inutil' ch' t' lagni
Pè', famm' al piacer',
se cum' me nun ç'avessi
nient',
nun starisci chi a
parlan'n' inutilment';
p'rché, cum' dic' un
pruverbi', p'r nòn puretti,
anch'
se te Pè' purtropp' nun l'ammetti:
quann' ç'hai da magnà' e
bev' e ,al cul' rènd',
t'inculi
l' tass', l' m'd'cin' e chi l' vènd'.
GIUA' : Ogg' Pè' nt'la sala din, Cunsiliar',
ch 's' trova nt'al
Palazz' Cumunal',
s'ènn' riuniti insiem'
quattr' gatti
p'r parlà' d'
cultura, quatti quatti.
Vurinn' fa' un quadern',
m'hann' ditt',
su quell' che Pizz'ghini
ha fatt' e scritt'.
Adè' ch'è mort'?... d'
dill', m'sia cuncèss',
fors' c' farann' su
anch' un cungèss'.
Finché era viv', n'i
hann' mai dat' pés',
adè' ch'è mort'... era
al Geniu dal paés'.
Finché era viv', nt'l'uspizi'
l'hann' scurdat',
adè' ch'è mort' s'
vant'n' d'avéll' risutt'rrat'.
Bel mod' d' ricunosc' un
om' che culturalment'
è stat' un simbul' p'r
tutti cuntinuament'.
Bel mod' m' digg'!....
altr' di' iu nun vò'.
Se p'rò te possi...
p'rdon'li Vittò'.
Enn' sol'... om'ni
pulitici... purini!
Miga ènn': Vittoriu Pizz'ghini!
N'ènn' nemmen', salv'
calca ecc'zzion',
nemanc'... Rulandu
d'Mazzon
al qual' nun pènsa d'èss' chicch'ssia,
ma sol' d' nun rènd't'
p'r i post'ri un'utupia;
cum' nun créd' d'èss' un
megalom'n' sultant'
p'rché Vittò'.... a mod'
mia... t' cant'.
PEPP' : Ogg' Giuà è mort' Pepp', ditt' "
al terz' canal' ".
Un amic' p'r me... un
om' nurmal'....
un soc' d' l'A.V.I.S., un dunator'
e anch' un vecchi cullega
d' lavor'.
Pepp', da giov'n'
m'aveva raccuntat',
ch'era stat' un
paracadutista sp’riculat',
tant'è ver' ch'fu f'rit'
grav' e seriament',
p'rò evitava d'
raccuntall' ma a la gent'.
Viveva la sua vita, 'na
vita nurmal'
tra l'vecchi' cas'
cumunal'.
Al bucciodr'm' faceva
ogni tant' 'na scaletta,
tra amici vecchi o novi
d'bulletta.
Sempr' surrident' e
pront' a la battuta,
mustrava 'na faccia
seria e mezza dispiaciuta.
Era ganz'!.... p'r dilla
in Camburanés',
anch' s' nun era un
nativ' dal Paés'.
Adè' è mort'....in
silenzi' s' n'è andat',
senza nemmen' avémm'
salutat';
è uscit' da 'sta scena ch'è la vita, umilment';
p'rò a me m'è 'rmast'
sempr' viv' nt'la ment'.
Adiu Pè'.... p'rdon'm'
se calca volta t'ho minchiunat'...
e nun m' di' cum' sempr'
: ma va' a murì' mazzat'!
Se sén' stati amici e
cumpagni d' lavor',
Camburanesi veri, anch'
sa qualch' dissapor',
s'nun altr' p'r l' mult'
ch' m' m'ttevi puntualment'
p'rché so ch'al' facevi
, p'r amicizia, sulament';
p'r quest' d' ricurdatt'
m' so' p'rméss'.... al' vedi,
t' so' sempr' amic'
anch' s' nun m' credi.
Purtropp' p'rò ...
incunsciament'....
cul va' a murì' mazzat'
m'artorna sempr' in ment'...
nun ç'ho rancor', t'ho
sempr' risp'ttat',
ma nun t' par' d'èss'
stat' un tantin' esag'rat'?
GIUA' : Stamattina giù For'd'Porta, ben' in
vista,
ç' stava un'urna e gent'
pronta a l'int'rvista.
T' dav'n' do' pagin',
ch'a l'inizi' parev'n' int'r'ssant'
ma po' in pulitiga,
f'niv'n' tutt' quant'.
P'rciò a te Pè', che su
tutt' sai sempr' attent',
t'vòj' fa' 'na dumanna int'lligent'.
- Di' pur'.... di' pur',
car' Giuà....
finalment' hai capit' sa
chi ç'hai da fa'!....
S'gond'
te Pè', ma al fatt' è p'rsunal',
è mej' la D.C. o al
Partit' Pupular'?...
S' t'ho da risponn'
din', in cuscenza,
nun ç' véd' Giuà 'na
grossa diff'renza.
Al prublema, anzi la
prubl'matica d' fonn',
nun è 'ntal nom', che
gambiat' cerca sol' d' cunfonn',
l' p'rson' unest',
spustand' i poli d'l'g'munia
'nt'un mod' ch'è guasi
'na vigliacch'rìa.
P'r fatt' n'esempi' o
n'analugia,
è cum' s' gambiassi al
nom' mia,
vist' che a rubà'
m'hann' scupert' ap'rtament',
in Giuà... invec' che
Pepp' spuduratament'.
Ho capit'.... ho
capit'!.... car' Pè'!....
p'rò certi paragon', s'
possi tient'li p'r te.
PEPP' : O Giuà, nun s' pò andà' avanti
cuscì.... Cum' s'fa?....
Ogni tre mesi ç' tocca
andà' a vutà'....
C' costa più l' scarp' a
risulall'
ch'al vantagg' ch' ç n'
vien' nt'andà' a fall'.
A pruposit', vist' ch'
stai parlann' d' vutazion',
t'vòj' di' Pè'... cerca
d' nun èss' al solit' minchion',
p'rché spess' s' v'rific'n' cert' situazion',
in du' rid'n' l' pegur'
invec' d'i lion'.
S' vulén' r'stà' ancò'
chi For'd' Porta,
a pià' p'r al cul' la
gent' n'antra volta,
fam'c' un " segn' d' croc' " dapp'rtutt'
nt'al vutalli
in mod' ch' s' scann'n'
tra d' lora 'sti sciacalli.
GIUA' : A pruposit', hai s'ntit' l'ultima
nutizia car' Pè'!...
No Giuà... n'ho s'ntit'
niè.
Sai al solit' ignurant'...
'gnuranton'!...
furtuna ch' ç' so' iu a
datt' 'na l'zion'..
anch'
l' vacch' ... hann' scritt' e t'al' cunfèss',
hann' scupert'
ch'ç'hann' l'Aidièss'.
E' succèss' in
Inghilterra o Gran'Br'tagna
tra cul popul' in cul
paés' d'cuccagna.
Se Cullodi al Pinocchiu r'scrivéss'...
al' cullucarìa nt'cul
paés' stess',
vist' ch' sa Lucignulu
da dietr' la lavagna,
sugnav'n' spess' un
paés' d' cuccagna.
L'Aidièss
nt'l'vacch'?... ma al tor' cu' faceva?...
ancò lu' d' sera usciva
e n'al' diceva,
p'r andà' sa cert'
vacch' prustitut'
a c'rcà' avv'ntur'
ch'nun aveva cunusciut'?
Cum' al solit' Pè' te
n'hai capit' nient'...
l'Aidièss è un virus
sulament'
ch' cerca sempr' al
mod', sta' scigur',
s' nun ç' stai attenti,
d' mett't'l' nt'al cul'.
PEPP' : La storia d'Italia, Giuà la véd'
molt' cupa...
m' par' d'èss' arturnat'
ai fioli d' la lupa
in
mezz' a 'sti candidati ch' fann' a chi più strilla
cum' faceva la bun'anima
ai tempi d'i Balilla.
Fra pog' ars'ntirén'
ancò' a cantà'
cula canzunetta ch'
faceva : eja, eja, a-là-là!...
T' dirò Pè'... e nun è
'na bugia...
arturnà' a chi tempi nun
m' dispiac'rìa.
Già m'véd' in divisa :
stivali e pantaloni,
a luccà' su'n piazza:
vita vita a B'rlusconi!
M' fai rid'!... cusa vòi
luccà' più Giuà,
s' nun ç'hai più manc'
al fiat' p'r parlà.
Hai ragion Pè'... po',
ditt' fra d' nòn,
cu' ç' n' frega....
basta ch' nun ç' lèv'n' la p'nsion'.
Lassam'li ch' s'
scann'n' tra d' lora
e stan'
a véd' che cacchiu scappa fora:
d'
Forza Italia, d'Alleanza Naziunal' o d' la Lega,
a nòn Pè' urmai.... che
cazz' ç n' frega?...
Al futur' i giov'ni,
vist' ch'hann' studiat',
s'al' fagg'n' da
soli.... basta ch' n'artorn'n' nt'al passat'.
PEPP' : Camburan' mia
da la prima puisia
ch' t'ho d'dicat'
quant' temp' è passat'!
Urmai ç'ho qualch'
annett'
e nun ç'ho più sogni
nt'al cassett';
viv' la cutidiana
realtà,
senza al prublema d'
sugnà'.
Eppur' sapessi car'
Giuà!...
p'rché pr'f'risc'
l'um'rtà.
Scriv', al' vedi... è
ver'...
us' l' parol'... nun è
un mister'...
ma al' pudé' di' quell'
ch' sent'
fa part' d'un'antr'
s'ntiment'.
S' Nun so' sincer', scusa....
vista la v'rità cum'
s'usa,
pr'f'risc' di' stupidaggin'
a la gent'
ch'almen' rid' e nun
capisc' nient'.
La gent', che strana
parola !...
La gent' nun è la sola..
La gent', cr'det'm', è
avvilent',
arman' sempr'
indiff'rent'.
Ho amat' stu paés' e lia
ç'al' sa
più d' la mia stessa
p'rsunalità;
I ho vulut' ben', nun
l'ho mai tradit';
l'ho capit'... e n' so'
avvilit'...
adè' tir' la ret' in
barca... è la vita...
la puisia a pog' m'è
s'rvita;
C'è chi nun riesc' a
legg'la nemmen',
c'è chi d' rid'c' nun pò
fa' a men'.
C'è chi m' cred' - lassa
ch'al' cred' pur -
ch'iu sia un nustalgic'
immatur',
n'autisticu ch' viv' sol'
in fonn'
fora da la realtà ch'è d' stu monn'.
la realtà p'rò da
t'stimoniu m'fa...
basta legg'm' p'r chi
al' sa fa';
p'r i altri ch'ènn'
sempr' presi da la vita,
la realtà è 'na cosa nun
ancora cunc'pita.
GIUA' : Marì', vagg' a fa' 'na brisculata!...
va'... va' Giuà... ma
datt' 'na cuntrullata,
Cerca d' nun pèrd'
tant'...facc' att'nzion',
quann' gioghi sa
ch'ignavi d'imbrujon'!
mbrujoni!!!... ènn'
amici cara Marì'!
Scì... scì, p'rò ç'al' sai cum' va a f'nì'!...
Va ben', ç' starò
attenti, farò un raminu...
lì conta sol' l' cart' e
al d'stinu.
Fa' quell' ch't'par'
Giuà, ma s' vòi un'upinion',
arcord't' ogni tant' ch'
facevi ancò' al scupon'
PEPP' : M'arcord' Giuà quann' andav' a scola
da ragazzin',
l'Italia m' dicev'n',
che d' l'Europa era al giardin';
chi l'avrìa mai p'nsat',
che a s'ssant'anni netti,
avrìa s'ntit' parlà'
sol' d' f'nocchi e brucculetti?...
MARIA : M ç' vurìa 'na scesciula d' farina
gialla Pè, p'r
stamattina;
vurìa fa' la pulenta su
la spinatora...
cerca d' cumpramm'la
drenta un'ora.
La cerc' sub't'...t' la
port' tra un mument'...
La pulenta!... quant'
so' cuntent'!...
E' 'na vita ch'nun la
magn'....
d'armagnalla propri' m'
sa milagn'.
M'
piac'rìa fatta sa la renga sulament',
cum' s' faceva spess'
antigament';
p'rò chi i al' dic' a cula raffinata?
La ricetta po' s' la
sarà scurdata.
N' i fa nient'... cum' sarà... sarà,
in fonn' è sempr' bona
da magnà'.
Ecc't' la farina....
t'ho da da' 'na smuginata?....
No Pè'.... va' a fa' 'na
pass'ggiata
e artorna tra un'uretta,
cuscì intant'
s'ingiaccia, n'avecc' fretta.
A pruposit' cus'è 'stu
stranu udor' Marì ch' sènt'?
E' la renga Pè'.... nun
sai cuntent'!....
GIUA' : Pè'.... dimm': hai paura d' murì'?
P'rché duvrìa avé'
paura, m'al' sai di'?
S' sa ch' s' mor' sol' p'r 'na volta...
e
p'r tutti, Giuà, è la prima volta!
PEPP' : Iu Giuà nun cred' nt'la reincarnazion',
scus'm' tant' ma questa
è la mia upinion'.
P'rò dev' ammett' che,
cunuscend' certa gent',
pèns' ch'sia pussibil'
sol' m'al s'rpènt'.
GIUA' : Te, fiol' mia, sappi 'na cosa sola
e d' quant' t' digg'
ascolta ogni parola:
nt'la vita cerca sempr'
d'èss' te stess'
e se t' capita d' scènn'
a un cumprumess',
fa' ch'rimanga la
lib'rtà tua risp'ttata
e riserv't' d'urgoglj' sempr' 'na manciata.
Abbassa la testa
sol' davanti a l'amor',
quann' è ver' o quann' è uffert' cum' dulor';
Rispetta tutti, anch'
l'cos' a cui nun credi,
ma nun t'fa' mett' da
nisciun' sott' ai piedi.
Arcord't'
che Diu è in ogni p'rsona,
p'rfin' ntal matt' che
spess' nun ragiona.
Al
ricc' cerca d' nun dài troppa impurtanza,
ma dedich'i ogni tant'
al temp' ch' t'avanza.
Al prèt' cerca d' fajla
sempr' fina,
s' vòi cuns'rvatt' n'anima g'nuina;
Al pulitig' cerca d' faj capì' ch'i vai incontr',
p'rò quann' voti, votij
sempr' contr'.
Sii furb' cum' 'na
faina, ascolta....
fatt' i fatti tua sempr'
e ogni volta;
s' ç' riuscirai, v'drai
e t'l'ammett',
d'v'ntarai 'na p'rsona
d'rispett'.
P'rò... s' s'ntirai 'na voc', 'na voc' drenta,
che a ricunosc't' chi
sai i riesc' a stenta;
abbandona tutt'!.... di'
basta.... e artrov't' tra la gent'
nud' cum' sai nat' e t'
s'ntirai cuntent'.
PEPP' : Fra qualch'ann' Giuà, s'ntirén'
parlà' d' cert',
d' cos' stran' e d' nov'
scupert';
p'rò, la più impurtant'
sarà, è unanim' l'upinion',
la luc' chiamata "
d'sincutron' " .
Cus'è?... t' dumannarai
da bestia ignurant'!...
Cum' t' dicev', è la
scuperta più impurtant',
la luc' d' 'na lampadina
ç' l'hai pr'sent'?...
st'altra è un miliard'
d' volt' più putent'!
Sarà usata in m'dicina e
in chirurgia,
cum' industrialment' o
p'r illuminà' 'na via;
p'rfin' l' città, sa d'
sincutrone 'na lampadina,
sarann' più luminos' dal
sol' a la mattina.
Al bui'
sarà p'r tutti un ricord' evan'scent',
purtarén' i ucchiali
scuri cuntinuament'.
Mah.... l' lucciul'....
l' lucciul'.... purin'....
ch'er'n' tant' simpatigh'
e carin',
mentr' vulav'n' sopra al gran' e lupinella,
sotta la luc' tr'mulant'
d' 'na stella,
facènd'c' nasc' nt'al
cor' esuteric' pr'senz',
risuscitand' antigh'
emuzion' a l' cuscènz'
durant' l' nott' d' giugn',
ai primi d' l'estat',
che fin' farann'?.... in
du' sarann' andat'?...
Cert' brill'rà d' luc'
nova tutta l'umanità,
ma a l'om' tutt'
quest'... quant' i custarà?
GIUA' : L'ggènd' Nostr' Adamus Pè', ho nutat'
ch'ç'ènn' tant' pruf'zie
azz'ccat',
guasi tutt' dirìa, ciò
nunustant'
riman' p'ssimista Pè...
sultant'
su certi punti
ch'riguard'n' l'Anticrist';
su quest', a tutt'ogg'
un segn' nun ç'ho vist'.
Cumumqu' è
impr'ssiunant' p'nsà' che in d'finitiva
all'soje dal domila nun
ç' s'arriva.
Dop' l'ultima ecliss'
(nt'al nuvantanov' ciuè)
al monn' f'nirà caru
Pè'.
Cu' t' n' frega... tira
a campà'...cammina...
nòn nun sapén' manc'
s'arrivan' a dumattina!...
Tira a campà' Giuà... e
lassa pèrd' 'st' fr'gnacc';
gudém'c' stu sol', adè'
ch' nun è giacc'
PEPP' : Ho saput' Giuà che giù l' scol' hann'
rott' nicò'.
Daver'!!!... l'hann'
arfatt' n'antra vo'?...
N'i bastav'n' i danni
dal Palazzett' d' lu Sport,
a 'sti quattr'
mascalzon' da l'idee cort'!...
S' véd' d' no... s'
s' ripèt'n' cuntinuament',
'sta
banda d' lazzaron' e d' d'linquent'.
Sai cu'
t'digg' Pè'... e m'al' ribadisc'n',
ch'ènn' p'rson' ch'nun
capisc'n';
oppur'...
e la cosa è v'rament' d'priment',
ç'hann' d'i g'nitori
troppi incuscient'.
Cu' ç'entr'n' i
g'nitori, car' Giuà...
quell' ch'fann' i fioli,
a vòlt', manc' ç s'al' sa..
C'éntr'n'...
ç'éntr'n' c'rtament' Pè'... ragiona!...
C'è nt'culla famiglia,d'
scigur' calcò' ch'nun funziona.
GIUA' : Pè', se iu fussi Di Pietro, al magistrat',
dumannarìa d' pena p'r
l'imputat'
pulitig', ch'ha rubat'
cuntinuament',
ch' vienga més' a la gogna pubblicament'.
Altr' che a sbatt'l' in
prigion'!...
A la gogna!... tutt'
nud', a cul' munton'!...
pront'... p'r èss' dal
tort' fatt' - ripagat' -
sa l' bragh' d'i calzoni
giù calat'.
Sopra ç' scriv'rìa al
mutiv' dal supplizi',
p'rché sia d'esempi' e
cuscì i levi al vizi'.
Ecc' un pulitig' ch' s'è
'prufittat' ill'galment',
sia d'i soldi che d' la
fiducia d' la gent'.
Ecc'l' éspost'!.... ch'
sia d'esempi' p'r al paés'
e ch'al' ripaghi p'r
tutt' quell' ch'i ha prés'.
Fors' sol' nt'stu mod',
nt'stu mod' manifèst'
s'pudrà creà' un pulitig' più unest';
sol' facenduj capì' che,
abusand' dal puter',
s' f'nisc'
v'rament' p'r piall' nt'al s'der'.
Altr'
che amnistie o colpi d' spugna spudurat',
ch'f'nisc'n' sol' p'r
rènd't' più incazzat'
spec' al p'nsiunat' già
guasi fora d' c'rvell'
lì in fila p'r dei
bullini davanti a un spurtèll',
paragunan's', drenta se
stess', a cul ciprèss'
ch'ogg'
ç' l'ha nt'al cul' e duman' lu stess'.
PEPP' : Giuà... in du' cavul' sai stat'
ch't'véd' tant'
traf'lat'?...
Dal cimiter' so' v'nut' su propri' adè',
so' andat' a cumpagnà'
Anton', car' Pè'.
Al' saprai ch'è mort' e
ch'ha lassat' scritt'
ch'vuleva èss'
sutt'rrat' cum' ha sempr' ditt'?...
Infatti, l'hann'
sutt'rrat' s'duta stant',
mentr' la veduva
piagneva nun s'sa quant'.
Anton'!... Anton'!...
luccava, p'rché m'hai lassat'!
Cu' farò senza te!... p'rché t' n' sai
andat'...
Er'
cuscì scoss' Pè', ch' dév' ammett'
ch' m'è pars' d' véd' Anton' ch' m' faceva
l'ucchiett',
cum' p'r dimm' :
purtella via, fémm' stu piacer'
e lassemm' in pac'
almen' nt'al cimiter'!.
PEPP' : Hai
saput' Giuà ch'al Curat'
nt'n'antr' sit' l'hann'
mannat'?
Dop' più d'vent'anni è
v'nut' al gambiament'
e t' giur' ch' m'è
dispiaciut' imm'nsament'.
Sai cu' t' digg' Pè'...
nun m'importa nient'...
fors', pèns', ch'è stat'
un ben' p'r certa gent'.
E' partit' al Sind'c'
calch'ann' fa!...
Anch' al Curat' lassan'
ch' s' n' va...
P'r quell' ch'hann'
fatt', è palés'...
è giust' ch 'gambin' paés'.
Iu, s' pudessi, ma a
dill' nun s'pò,
dirìa : andev'la a pià'
nt'al sacc' tutti do'
Quant' sai umanu, car'
Giuà!...
So' cuscì Pè', ma te p'rò nun t'la pià'!
GIUA' : Quann' pèns' a la mort', car' Pè',
d' murì' - vedi - nun
m'importa niè';
in
fonn' ç'ho avut' tant' da la vita
ch nun m' dispiaç'rìa...
la dipartita.
A la
fin' ar'p'nsand'c' sopra s'riament',
pudeva andamm' pègg',
cum' a tanta gent'.
Avrò luttat' sa i buffi
e la miseria,
p'rò, ar'p'nsand'c'...
nun era 'na cosa seria...
C'è d' pègg'.... hai
voja s' ç' n'è...
tant' vòlt' pèns' drenta
d' me!
Iu, invec', s'
vòj' sapè' l' mie upinioni,
a s'ntì' cert' prupost',
m' tocc' nt'i cujoni.
GIUA' : Certi v'cchietti Pè' m' fann'
cumpassion'
quann' vièn'n' a cumprà'
la t'l'vision';
la guard'n'... po' t'
dic'n' : la vòj'...
p'rò ç' vieng' dop' sa
mi' moj'....
La vurrìa véd' lia, sa
cum'è,
s'no t' dic' ch'nun
capisc' niè.
T'avrann' dat'
cert' calca fr'gatura...
p'rché ç'hai avut' tutta
'sta pr'mura?....
pudevi sp'ttà'... che
fretta c'era...
miga murivi s' nun
ç'lévi p'r stasera!
Hai ragion' i ho
rispost', m' capita lu stess'
ancò' a me da passà' da
féss',
s' fa sol' p'r mant'né'
un'armunia, è évident',
ch'i v'niss'r', a
st'donn', n'accident'
PEPP' : L' donn' Giuà bisogna cunf'ssall'
ènn' tutt' ugual',
st'vassallì';
ragion'n' sempr' tutt'
quant'
cum' s' fuss'r' scappat'
da n' ut'r' sultant'.
S'è colpa d'i crumusomi,
nun saprìa
p'rò ç'rcann' una
diversa, è 'na pazzia.
L'om' invec',
ugnun' è diff'rènt',
difficil' è truvann' do'
equivalent';
p'r quest' Giuà, scus'm'
l'upinion',
nt'al monn' c'è tanta
cunfusion'.
Cu' vurisci di' : ch'
sén' d'i casinari?...
No Giuà!... ma manch' tanti bravi.
La donna, anch' se sa
l'ut'r' ragiona,
in fonn' è n'unica
p'rsona;
nòn invec', ragiunand'
in tanti,
i sén' sempr' d' dietr',
senza sapé' andà' avanti.
GIUA' : O Pè'... m'presti diec'mila lir'?..
Giuà nun ç'ho un
bòcc'!...
Nun ç'ho manc' al
purtafoj'!..
T' l'avrà l'vat' cula
bona donna d' tu' moj'!...
Macché!... è che calca
volta so' un po' tòcc'...
m' scòrd' d' tutt'
Giuà... chissà cum' sarà!
Avrai paura che
calchidun' t' li possa dumannà'!
O Pè'... quant' sai
smaliziat'!...
Nal' sarìa s'
m'ardacéssi quell' ch't'ho impr'stat'!
Brutt' birbaccion'!...
alora nun vulevi diec'mila lir',
ma dumannamm' sol'
quell' ch' m'avevi dat'!
Noo!... sol' arcurdatt'
quell' ch' t' sai scurdat'.
PEPP' : Culunnelli, marascialli o g'n'rali
Giuà, tutti magn'n' cum'
tanti maiali;
ministri, d'putati o
pr'sidenti,
stann' sempr' a mastigà'
calcò' sott'ai denti
po' dic'n' : bisogna
p'nsà' al n'grett' etiupianu,
studiand' al mod' d'
pudej' da' 'na manu,
p'r quest' sén' disposti
anch' a rinuncià'
p'rfin' a l'impost' in
più ch'al popul' sta a pagà'.
E, p'r mett's' d'accord'
su i aiuti umanitari,
fann' un pranz' da fa'
invidia ai miliardari...
e, mentr' ragion'n' p'r
'na suluzion' edificant',
calchidun'
d' nascost' pìa la tangent' sul spumant'.
GIUA' : T' vòj' prupon' Pè', stamattina
'na dumanna difficil'
cum' l'ov' e la galina.
Pìan' d'esempi' 'na
donna bella e impurtant'
che da la vita ha
utt'nut' tutt' quant',
ch'è stata p'rò brava e
g'n'rosa
r'galand' ai bisugnosi
ogni cosa
e n'antra brutta, zoppa
e handicappata,
che da la vita è stata
sempr' r'l'gata;
p'rò ancò' lia brava e
ubbidient'
facènn' quell' ch'pudeva
p'r la gent'.
Dop' mort' m' dirà un
prèt' sa'l surris':
a tutt' do' i aspetta d' cert' al Paradis'!
sarà ver'?... p'rò che
diff'renza
tra'l succèss' e la suff'renza!!!...
Quant'è divers', divèrs'
v'rament'
tra l'èss' tutt' e al
n'èss' nient'!
In Paradis' scì la
parità sarà ristabilita,
ma quanta diff'renza c'è
stata nt'la vita?
Te Giuà, s' t'ho propri'
da risponn',
ragioni tropp' sa la
testa d' stu monn'...
t' fai tropp' dumann' su
un chissà
e su un paradis' ch' nun
s' sa s' ç' sarà.
La vita è cuscì in ogni
istant':
c'è chi nun ç'ha nient'
e c'è chi ç'ha tant'.
A la fin'... din'... d'
la partita
l'impurtant' è avecc' la
cuscenza pulita.
Po', se Diu esist' o è
un'impustura,
tutti
do' avrann' prés' la stessa fr'gatura....
e a nòn ch'avén' ç'rcat'
d' capì' 'sta diff'renza
ç'arman'rà sempr' 'na
dumanna su la cuscenza.
PEPP' : Nt'la vita Giuà, m' so' accort',
andand' avanti
che i stronzi ch' s'
cunosc'n' ènn' tanti;
ma i più dei più... ho
acc'rtat'
ènn' quelli ch'gir'n'
intorn' al Curat'.
Quelli!... che ipocriti,
sarìan' in italianu,
ènn' i soli stronzi
ch'nun ç'entr'n' sa l'anu;
nunustant' quest', t'al'
ribadisc' chiarament'
ènn' cumumqu' d' l'
mèrd' puzzulènt',
e anch' se s'al cèss' nun
ç'hann' un ness’,
te t'accorgi ch' puzz'n'
lu stess'.
GIUA' : Sai sempr' p'ssimista, ho capit'...
adessa cusa dirai dal
piancìt'
ch'hann' fatt' nov' ma
senza un curirèll'
p'r fa' muntà' d'
l'andicappati, l' caruzzèll'?....
nient' Giua', nun apr'
bocca
voi sol' ved' a chi f'
f’ f'nill' tocca.
Cu' ç'hai Pè'...
t’impitri pur' ntal parlà...
la cosa m’ comincia a
pr’ucupà!...
Te sta' a véd' eh!...
nun l'avrann' ancò' t'rminat'
ch' rifarann' d' l' bug'
p'r calcò' ch'hann' scurdat'.
Hann' sempr' fatt' cuscì
ogni volta puntualment'...
intant' sén' sempr' nòn
a pagà' pora gent'!....
Te, intant, chiam'la
critiga s' t' n' va...
p'rò questa, è la pura e semplic' v'rità.
PEPP' : Iu Giuà so' f'lic' dal temp' in cui
so' nat'
p'rché s' dagg' un
sguard' nt'al passat'
oppur' 'na sbirciatina
nt'al futur',
nun
véd' un temp' mej dal nostr’ d' scigur'!...
'Na
volta, sia i puretti, sia i Re,
nun ç'avev'n' manc' al
cèss' p'r falla, cum' adè';
esistev'n' sol' schiavi
oppur' padroni
ma, tutti do', èr'n' dei
granni spurcaccioni.
Nt'al futur' invec',
senza nascit’ cuntrullat',
ç'sarà tanta gent' da
rimané' incastrat'.
S, c'rcarann' spazi
fors' 'ntra l'stéll'...
ma s' fuss'r' uccupat'
pur' quell'?...
Po' chi ç'andarà... sol'
al solit' riccon'!...
Ma quanti ç' n' sarann'
ancò', d' Pap'ron'?...
Hai voja Giuà a luccà':
al mej' ha da v'nì'...
Iu, s' m'al' p'rmetti,
pr'f'risc' viv' chi!...
Viv'chi?...
nt'st'Italia b'n'detta,
fra tant' tass' ch' t'
mann'n' in bulletta?
Scì... chi!... in du' s'
viv' d'mucraticament'!
In du' pòi di' tutt'...
intant' nisciun' t' sènt'!..
p'rché l'Italia urmai
nun è più cul lid' rinumat'
in do' ç' s' sdraiava al
sol', d' sabbie immaculat'.
L'Italia urmai è
d’v'ntata n'appartament'
in do' s' viv' uniti ma
ognun' è indip'ndènt'.
GIUA' : Iu ç'ho n'angiul' custod' Pè',
mud'stament',
ch'arriva sempr' tardi a
ogni appuntament'.
Dop' m' dic',
trattand'm' da purcaccion' :
t' par' d'avé' fatt' Giuà
'na bona azion'?
No!...no!... i digg'.
Ho sbajat' e m' n' pènt'.
P'rò te in du' eri in
cul mument'?...
Nun m'risponn' più,
pr'f'risc' tacé',
lassann'm' l' rispost'
drenta d'me.
Fors' ç'ha ragion
Giuà... p'r chi t' cunosc' è palés'...
è già tant' s' nun t'manna a cul paés'!...
Quann' sbaj', dumanni a
l'Angiul': in du' sai stat'?..
senza mai arcurdatt' in du'è ch' l'hai mannat'?..
PEPP' : Al
prèt' nov' Giuà è rivat'.
Scì Pè'?... C'hai
parlat'?...
No... nun era al cas',
era circundat' dai
soliti ficcanas'.
C' créd'!... m' l'hai
ditt' propri' adè'!...
S' nun sbaj', ch' ç'eri
pur' te.
Iu scì!!!... din' pur'
ch' so' d'vòt',
ma nun fagg' part' d'
cert' facc' not'.
Oh, Pè'!... cum' t' n'
va...
già cuminci a critigà'!...
Lassa pèrd'.... e nun t'
ç' 'rabbì'...
stan' a véd', più che a
sta' a s'ntì';
tant' al temp' ç'
l'avren' d'asp'ttà'!...
stan' a véd' un pò... prima d' critigà',
dop', cum' sempr' én'
fatt' e fann',
s'al' p'rmetti... ç'
sfugan'!!!.
GIUA' : Quant'è
brutt' inv'cchiass' Pepp' mia
s'nun antr' p'r 'na cosa
che di' nun vurìa
p'rché, anch' s'è 'na
legg' d' natura,
cert' vòlt' t' pò fa fa'
'na brutta figura.
Quann' èr'mi giov'ni,
t'arcordi, al fall'
nun sapémi mai in du'
spustall',
adè', è 'na
furtuna, cred' a me,
s' riuscìn' a sapé' in
du'è ch’é.
A vòlt' capita, a 'na
cert'ora,
ch'è p'rfin' difficil'
tirall' fora,
par' ch' s' v'rgogni
d'uscì', mentr' te
t'int'stardisci d' ç'rcall' in du' nun c'è.
S' passa 'na ragazza i
pudrai da' n'ucchiata,
mentr' la mènt' tua s'
sogna 'na scappata;
ma cu' ç' farisci, ma
al' devi ricunosc',
sa cula cosa ch'
t'arman' sempr' mosc'?
Nient'!...
possi fa' sol' quell' ch' pòi p'nsall'
senza l'int'rvènt' dal
purétt' d' cul fall'.
Te m' dirai... è la vita
car' Giuà...
tutt' quest' fa part' d'
l'età.
Sarà
ver' Pè', la cosa è certa, anzi è scigura...
p'rò p'rché la testa nun
segu' la legg' d'natura?
PEPP' : Sta' a s'ntì' Giuà questa s'è carina.
Di'... di'... Pè'... so'
tutt' recchie stamattina.
Ier' ho ditt' a mi'
moj' :
cara, famm' un piacer'
s' pòi,
a l' quattr' m' duvrisci
sv'gghià' dumattina,
s' possi, e t'arcordi,
damm' 'na sp'ntarina.
Sta' s'renu, abbi féd'
m'ha rispost',
dorm' pur' tranquill',
sarà tutt' a post'.
Invec'!... a m'zzanott'
in punt' m'ha sv'gghiat',
cu' fai i ho ditt' : hai
sbajat'!...
è a l' quattr'
ch'm'duvevi sv'gghià'!...
Scì... scì.... p'rò
intant', t'ho vulut' visà'!!!...
PEPP' : Giuà - stamattina ho saput' - ch'è
cascat' da l' scal'...
So' andat' a truvall',
nun s'era fatt' tant' mal',
prò ragiunava nt'un mod'
stranu, nal' ricuuscev' più...
parlava
sol' d' pulitiga... n'era più lu'.
Appena m'ha vist',
m'ha ditt' : è sbajat' cred' a tutti cum' a nisciun'!...
S'
ç' l'hai sa me - i ho rispost' - iu cred' sol' a un'.
S'ha
fatt' fénta d'nun s'ntì', nun l'ho capit'
ed ha cuminciat' un
cumizi', cum' un om' d'un partit'.
La
cosa più strana e ch' m'ha molt'
m'ravigliat',
è ch'parlava in
italianu... 'stu imp'stat'!...
GIUA' : Io
nella politica non c'ero mai entrato
ma, da quando mi hanno
candidato
ho
fatto un pochino di esperienza
e devo confessarvi, in
tutta coscienza,
ch'è una vergogna, uno
schifo generale
che ti può fare soltanto
vomitare.
Prostitute,
bizzocche, preti, bravissime persone
che si associano insieme
e di cui non faccio il nome,
mi hanno nauseato così
tanto
che mi vergogno di
vivere loro accanto.
Perciò mi ritiro... e mi
ritiro pure
da tante altre cariche e
fregature.
Io lo dichiaro e lo
scrivo apertamente,
sono un uomo serio ed un
credente
e mai avrei pensato che,
in questo mondo,
ci fossero persone
cadute tanto in fondo.
La
sorpresa poi, fra le più crudeli,
me l'hanno data le
persone più fedeli
a quel Dio che dicon di
amare sinceramente,
mentre non sanno amare
proprio niente.
Dio.... Maria... Gesù Cristo sono solo parole
che dalla mente escono e
non dal cuore..
e sono usate soltanto ed
unicamente
per uno scopo -
individualmente -
di bisogno e di ricerca
del potere,
senza fede, ma per il
sogno di piacere.
Sono un ingenuo, lo
ribadisco e lo ripeto,
però sono coerente e non
torno indietro.
Questo
vostro Dio, che tanto reclamizzate
e che poi schifosamente
in politica l'usate,
ve lo
lascio... non è il mio DIO...
il mio è misericordia,
amore, donazione...
non interesse, ruberia e
sopraffazione.
*******************************
PERCHE' SIAMO NATI'...
CHI SIAMO'... COSA VOGLIAMO'...
In verità non siamo nati perché già esistevamo,
siamo rimasti lì -
al centro - come sempre...
mentre altri vagavano, alla ricerca di poltrone.
Coerenti nei nostri
princìpi religiosi,
schivi da ogni forma di
potere,
fedeli alla solidarietà
ed alla democrazia,
ci siamo proposti di far
cessare l'abitudine alla
cospirazione ed
all'imbroglio
impedire
ad altri di arrivare, per procurare un vantaggio
personale a sé o ad un amico;
dove lo scopo di
un'istituzione scompare davanti
alla ricerca personale,
causa di egoismo ad oltranza,
ristrettezza di visione,
perdita del senso dell'onore.
****************************
Egregio Signor Sindaco,
visto che anche Lei ha
indossato maglietta e pantaloni
ed è sceso in campo
assieme a Berlusconi
dopo la partita, a gara
terminata,
al lessico italiano dia
una ripassata.
Se
ci ha definiti " dissidenti " del suo vecchio partito,
Lei
ci scusi tanto... dov'è finito?...
*****************************
Ulisse, tutti lo sanno ed è assodato,
a Itaca - a quei tempi
- " l'astuto " era chiamato.
Troia, con un cavallo ha
distrutto ed incenerito...
oggi qui ci prova, con
la lista d'un partito.
Sta' a voi elettori... a
voi... - ad uno ad uno -
renderlo inoffensivo e
farlo diventar NESSUNO.
COGITO, ERGO SUM.
"
Penso, quindi esisto " .... Cartesio lo proclamava...
anche se, a quei tempi,
ancor non si votava.
Perciò se pensi ed
esisti veramente,
dimostralo, votando questo simbolo nascente.
PEARL DROPS
Sono " Gocce di perla " le nostre parole;
tra millle e mille, sono
le sole
che, l'ipocrisia, non
siano riuscite ad ottenerla
perché...
le nostre parole sono " Gocce di perla " .
Da " LO STIVALE "
“ma il
peggior male me lo ha fatto i preti,
razza maligna e senza
distinzione.”
Canta il Giusti ed avea
ragione.
Non
dei preti arrivati a destinazione,
ma solo
di quelli fermi alla stazione.
Avete mai notato che, prima di una
elezione,
a molti personaggi manca
l'educazione?...
La lotta è giusto che
venga combattuta sino in fondo,
però non vi lamentate se
poi va male il Mondo.
Si raccoglie solo quello
che si è seminato
ed è per questo che il
Nuovo va votato.
***********************************************************
L'ignorante ragiona,
in prima persona,
che un voto negato
sia un voto sbagliato
e purtroppo non sente
che il nemico nascente,
ragionando da fesso,
è dentro se stesso.
Ogni
voto straniero sia il benvenuto!...
Per quanto
incomprensibile sia il futuro,
oltre a ogni più nero
risultato,
il vostro voto non sarà
sbagliato
anche se è
Shakespeare che m'ha ispirato.
***********************************************************
Se di votar P.D.S. avevo qualche idea,
un giorno mi son detto :
Pissea!!!....
Al P.P.I.
allora avrei pensato,
ma pissea è stato lo
stesso risultato.
Forse mi son chiesto -
fuori dal normale -
e se votassi Socialista
o Alleanza Nazionale?...
ma tanto forte in me era
un'altra idea
che mi veniva in bocca
soltanto quel pissea.
***********************************************************
Quando parli o scrivi, mi son detto ultimamente,
rispetta sempre le idee
della tua gente.
Se
vuoi aprire a loro la tua coscienza,
evita la prosopopea, usa
l'intelligenza.
Alle
persone, più non interessano le beghe di partito
e quando votano fanno
una croce sul pulito.
Non è utopistico sperare che un
bonsai, la quercia possa superare.
Se
l'innaffi col tuo voto, a Camerano
un nuovo albero fiorirà
dalla tua mano.
Il
Comune ha bisogno di piantine fresche, giovani e potate;
non di querce vecchie,
secche e ederizzate.
***********************************************************
Hai mai pensato ogni volta che hai
votato
al bambino indifeso o
all'emarginato?...
E' la volta questa che
la coscienza tua risponda
alle voci che ti
arrivano dall'altra sponda.
Stringi, per un attimo,
del tuo bambino le sue mani;
il suo futuro - pensa -
è solo nelle tue mani.
Se credi che l'aborto
oppure l'eutanasia
siano una forma nuova di
democrazia,
non credo che tu ami la
vita più di noi,
però sei libero...
decidi quel che vuoi.
Poi, se un domani gli
affetti ti mancheranno,
ripensa
a chi è il colpevole del danno.
IL LUPO.
Il lupo
perde il pelo e non il vizio.
Per questo non fidarti
di quel Tizio,
che in passato ha sempre
politicato
dichiarando, oggi, ch'è
cambiato;
oppure, all'ultimo
minuto convertito,
cambia amici e simbolo
del partito.
Quello
non è una persona umana...
è un serpente alla
ricerca della tana;
come i vecchi
Farisei - sepolcri imbiancati -
vogliono dimostrare di
essere cambiati...
invece, per trenta
miseri denari,
venderebbero : parenti,
amici e famigliari.
L'elettore poi... che lo
considerano un po' tonto,
lo
svenderebbero di certo, con lo sconto.
LA BANDIERA.
Avete mai fatto caso alla bandiera
che gira a seconda del
vento mattina o sera?
Se
viene dal Nord, a Sud è spiegata;
se c'è il Libeccio,
verso il mare è rigirata;
se invece fa Scirocco o
piov'
guarda verso il monte e
Port'nov'.
Così
è anche il pulitigant'
che ogni giorno ti vive
accant'.
Non
sente l'interesse della gente
e gira, secondo i venti,
continuamente.
Oggi
è bianco, questa sera... verde, a notte ner'...
è un vero camaleonte
d'bandier'...
ma, quando il vento
cessa ed è calato,
al palo vedi solo uno
straccio lì attaccato.
-***********************************************************
LA SCESA IN CAMPO.
Da ragazzo, giocavo spesso a pallone...
ma, da quando sono scesi in campo: Fini, Berlusconi e
Buttiglione;
Va' in panchina - mi son
detto - sta' a guardare!...
rimani tranquillo e lasciali giocare.
Con l'intesa che hanno,
alla prima indecisione,
rischieranno - senza dubbio - l'espulsione!
Forse
è vero - ho pensato - ma se succedesse fra qualche anno
quanti calci, costoro,
negli stinchi ci daranno?
Perciò
rientro!... anche se da soli ci si difende,
il pallone non sempre
va, dove il campo pende...
La
porta non la si può lasciare sguarnita,
se si vuol vincere della
vita la partita.
***********************************************************
I POLITICANTI.
Mandare
via dal Comune certe persone,
di cui - per cautela -
non voglio farvi il nome,
è più difficile del
cancro...debellare
tant'è la manìa ch'essi
hanno di restare.
Sono peggiori
dell'edera... quella vera...
la voglia di stare
attaccati alla carriera.
Carriera poi, alla quale
- si fa per dire - modestamente
ci tengono solo per
l'interesse della gente
Sono sempre immischiati
dappertutto - detto senz'offesa -
manca solo di trovarli nei KINDER
sorpresa.
Però stancano!... anche
la più buona cioccolata
stomaca ogni tanto e
quindi va cambiata.
Poi essa spesso
c'ingrassa ed è dannosa...
perciò non è meglio
cercare qualch'altra cosa
che, anche se è scarsa
di tante calorie,
è genuina e priva di
bugie?
La politica seria, per quelli che la fanno...
non è arrivare ad una
poltrona o ad uno scanno.
Nè
girare tutto il giorno, da mattina a sera,
con una macchina che
strilla, sventolando una bandiera.
Questo
serve solo a procurarsi una poltrona,
se seriamente sopra
ognuno ci ragiona.
La
politica seria, quella vera, che non è arrivista...
si fa solo sulla serietà
dei candidati d'una lista.
Mamme, nonne, carissimi genitori...
non fidatevi delle chiacchiere che oggi escono fuori;
per i vostri figli o nipoti, c'è solo un futuro
e che da voi dipende in questo tempo oscuro,
che è quello di capire
e farlo seriamente
qual è il pensiero che corrisponde alle esigenze della
gente.
La politica, la fanno
sia i belli che i brutti,
ma nessuno è più serio di un Comune che è per tutti.
***********************************************************
Quando voti come noi e non sai chi votare,
soffermati un istante a
respirare...
poi prendi la matita e,
senza fretta,
sul nostro simbolo poni
una crocetta.
Male
che ti vada, entrerai anche tu a governare,
in questo Comune che è
ormai tempo di aggiornare.
***********************************************************
Un partito, che non desidero nominare,
ti consiglia - quando
vai a votare -
di fidarti di chi i
consigli li dà per mestiere,
suggerendoti però una
supposta nel sedere.
Dire che i problemi del Comune non siano tanti, non
v'è ragione...
ma leggete sui programmi se c'è un rigo su
l'immigrazione.
Eppure è un problema che va affrontato ed è urgente,
se non si vuol essere razzisti pubblicamente.
La dimenticanza, rifletti... e siane sicuro,
è fatta da chi non ha visioni del futuro.
***********************************************************
Un partito aperto, per il benessere
comune,
non deve tirare al voto
come al gioco della fune.
Deve soltanto avere
atteggiamenti sani ed evidenti,
mostrare il sorriso al
digrignar dei denti
perché lì sta messo, ne
per dolo ne per vizio,
ma semplicemente per un
pubblico servizio.
Secondo la legge di Archimede, per chi ha studiato,
ogni corpo riceve una
spinta, in base al liquido spostato,
che va dal basso verso
l'alto, come una palla;
ed è per questo che lo
stronzo rimane sempre a galla.
**********************************************************
Molti diranno: non fidatevi di chi in versi oggi
ragiona...
Cosa
si può attendere da una simile persona?...
Un
poeta!!!... Che sciocchezze!!!...
fatemi il favore...
eppure è solo il poeta
l'interprete del cuore.
Se un politico mirasse meno all'egemonia
senza l'interesse -
potrà sembrare una follia -
e senza l'egoismo che in
essa è radicato,
quanto diverso sarebbe
del voto il risultato.
FINALINO.
Da domani tutti zitti!... si ritorna alla serietà;
finiscono le
chiacchiere... inizia la verità.
La
penna l'ho salvata - ma era mia -
il Paese è vostro, non
lo buttate via!!!...
PEPP'
: A la fin' la moj', stuffa d' s'ntì' tant' sciapat',
m'ha ditt': Pè'... quell
ch' fagg' va scusat';
nal' support' più! m'
par' matt'!... è ora d' chiud' al cont'.
E, presa 'na scopa, i
l'ha rotta nt'la front'.
Giuà,
cum' s' s' fuss' sv'gghiat' da un sonn' brutt',
ha apert' i occhi e,
giranduli dapp'rtutt',
ç'ha dumannat': m' sapé'
di' cus'è succèss' ch' m' sènt'
un dulor' nt'la testa
cuntinu' e uppriment'?
Nient'... la moj' i ha
ditt'... è al fèbbr' d' l'influenza!...
Pulitiga - i ho rispost'
- e questa è la cuns'guenza.
Pulitiga!!!... ç'ha
dumannat'... pulitiga v'rament'!...
mentr' riparlava in
dialett' finalment'.
Scì, pulitiga... i ho
luccat', mentr' i surridév'.
Oh Diu!... m'ha ditt'...
quant' so' stat' mal'... nal' sapev'!
M' par' Giuà ch' sai arturnat' guasi nurmal'...
adè' ragioni
finalment'!... al brutt' è passat'!...
Se po' duman' n'antra
idea pulitiga t'assal',
cerca d' nun buccacc'
cun' adessa impr'parat'.
Cumunqu'... s' vòi un
cunsigli' d'amic', guasi da fratell',
ch' t' parla v'rament'
sa'l cor' nt' l' man',
lassa la pulitiga ai giov'ni... sarà più bell'!...
e torna a uccupatt' d'
scriv' su Camburan'.
GIUA' : Iu,
nal' so se i Camburanesi sarann' cuntenti
d'èss'
passati, ai culeott'ri dai s'rpenti;
al
popul' l'ha vulut'... e dal popul' la vuluntà
va
risp'ttata, nun la s' pò gambià'.
Nòn
stan' a véd' e giudicam'li sul lavor',
nun val' la pena d'
piass'la tant' a cor'.
La
bestia, sia ch'striscia oppur' ch' vola,
va giudicata su 'na cosa
sola...
ch'è quella, se dill'
poss',
ch' nun ç' fagga la
cacca sempr' adoss'...
ma ch' s' cumporti, s'
spera, civilment'...
s' nun altr' nt'al
rispett' d' la gent'.
Questa
sarìa già 'na vittoria p'r tutti quanti,
dop' i quarant'anni d'i
rettili striscianti.
***********************************************************
L'ors' rosc' a tutti faceva paura,
p'rciò molti ç'rcav'n'
d' truvà' 'na cura;
ma, mentr' spr'gav'n' al
temp' p'r fall',
c'rcand' un mod' nov'
d'ingabbiall'
senza rimett'c', cum'
sempr', l'int'rèss'...
quell'... zitt'
zitt'...l'ha fatti féss'.
***********************************************************
Adessa ch'ogni lotta è t'rminata,
vurrìa ch'al P.P.I.
dicess': ho fatt' na strunzata!!!...
Ma
fors' iu pr'tènn' tropp' da la gent'...
miga tutti ènn' p'rson'
int'lligent'!!!...
Enn'
f'nit' l' vutazion'... i risultati
ç' l'avén' davanti,
belli e pr'parati.
Nòn
avén' vént'!... al' luccan' ap'rtament';
grazie a la fiducia d'
la gent'.
En'
curs' soli... sa 'na scarpa dissulata,
un calzett' rott' e 'na
maja sbrind'llata.
Ma!…
e chi, nun serv'n' l' prov',
che batosta én' dat' a
quelli sa'l v'stit' nov'...
che, cr'dènd's' signori,
ç' chiamav'n' puv'relli...
st'illusi, pr'putenti d'
picculi Agnelli.
'Sta
volta, se la zocca ç'hann' bona,
capirann' ch' nun ènn' i
soldi ch' conta, ma la p'rsona.
***********************************************************
Erode è arturnat' novament'...
e, anch' s'è vecchi' e i
manca calch'dènt',
nun è ditt' che
l'app'tit' i sia passat'
e calch' fiol' nun
vienga divurat'.
P'rciò,
t'nelli stretti!... iu nun vurrìa
cum' sempr' ha pr'dicat'
la d'mucrazia,
che calchidun' d'
nascost' - vo p'r al Guast' -
li usass' p'r facc'
l'antipast'
oppur', cum' ai tempi d'
Crist', dumattina
i v'niss' in ment' d'
fa' 'na nova carn'ficina.
Iu
stagg' tranquill'... urmai ç'ho 'na certa età...
e Erode nun ç'ha i denti
p'r pudemm' rus'gà';
po', da quann' l'ho
sv'zzati i fioli mia,
hann' sempr' saput'
ch'era sol' demagugia.
***********************************************************
La
cultura, a Camburan', a me m' par'
ch'sia a un livell' d'
prima el'm'ntar'.
Basta
fa' i conti d'i voti pubblicati,
p'r véd' i sbaj'
ch'ç'ènn' già summati.
Chi
l'abbia fatti, v'rament' nun s'sa,
ma già s' capisc' cum'
sarà la cuntabilità
d' st'p'rson', che sa la
filusufia vann' a braccett',
vulend'c' fa' cred' che
tre più tre fa sètt'.
Figurév' po'... nt'al purtà' avanti
al prugramma elettural'...
s' ç' pèns'...iu...
ç' stagg' mal'!...
Chiusa p'r quattr'anni la porta dal cunvènt',
a gent' che dal
cinquanta era sempr' lì pr'sènt,
ogg'... i s' pòn' al
prublema dal magnà'...
p'r quest' ènn' mogi e
nun li vedi pass'ggià'.
P'rò
iu so' cunvint' ch'al granai' ç'hann' pièn'...
e ch'al piagn' è 'na
cosa ch'i cunvien'.
Cum'
la donna ch' s'offr' e s'apostrufi l'èss',
a di' ch' soffr' ç'ha
sempr' int'rèss'.
PEPP' : Sta' a
s'ntì' Giuà ch' t'raccont' 'na sturiella.
O Pè' cum'è?... almen' è
bella?...
E' un po'spinta s' t'ho
da di'...
N'importa, va ben',
famm'la s'ntì'.
Racconta 'na l'ggenda...
pò paré' strano,
cum'è ch'è nat' al
mott': " Forza Camerano ! "
Temp' fa c'era un' che
F'lic' s' chiamava...
e n'antr' che ogni tant'
l'inculava.
Na sera, che la cosa i piaceva assai,
invec' d' dì cum'
t'chiami, i ha ditt': da du' sai?...
Di Camerano, l'altr'
svélt' sub't' i risponn';
al che F'lic': Forza
Camerano, spégn' a fonn'!..
Ogg'
al mott', ch'è stat' d' F'lic',
un partit' l'ha aduttat'... e chi m' dic'
che, p'r quant' sia
seri' e nun ç'abbia mai p'nsat',
nun f'nisc' ancora iu
p'r èss' inculat'?
P'rciò nal' vòt'!...
steénn' certi d' scigur'!...
ma se a v'altri piac',
andév'la a pià' nt'al cul''!...
Questa Pè' nun è spinta,
ma zozza... sciagurat'!...
sai cum' la pulitiga...
m'hai scandalizzat'!!
PEPP' : Un
giorn' o l'altr,'Farò 'na scappata ch'passa al ségn'!
Cus'è Pè'... n'antra
alzata d'ingégn'?...
So' stuff'!!!... mi'
moj' m' maltratta cuntinuament'!...
Te... sta' zitt'!... Fa'
fénta d' nient'.
Nun s' pò!... è
'na p'rs'cuzion'!...
Ièr',
esempi', stav' a véd' la t'l'vision'
ma m'avrà dumannat' calcò' scigurament'...
iu t'al' cunfèss' n'ho
s'ntit' nient'.
Sol ch' ha ditt': quann' t' parl'
nun m'sta' mai a s'ntì'!...
Va
a fa' n'cul'!!!... anch' se ogg' è v'nardì:
E'
succèss' pur' a me Pè', nun t' la pià',
po' miga è ubbligatori'
ch' ç'hai d'andà'.
E'
un mod' d' di' d'na p'rsona ch' s' sfoga...
s' ç'annnass'mi daver',
ç' sarìa da fa' la coda;
sapessi Pè' ancò' iu
quant' ç' n'ho mannat'!...
Ancora
a me Giuà?... Scì!... ma va' a murì' mazzat'!
PEPP’ : Sai’
giuà cusa ho nutat’?
P’r’
qunt’ in alt’ possa vulà,
F’nisc’
sempr’ p’r’ scuppià.
Parol’
sant’ Pè’, poi dill’ fort’!
Iu,
è da tant’ ch’ m’ n’ so accort’,
La
gent’ guidata dalla boria,
F’nisc’
tutta ‘nt’un’ bott’ senza storia.
GIUA' : Sén'
rivati a luì’ Pè'... al gran' è zall'...
al mallon' hann' già
incuminciat' a infilzall';
fra
pog' batt'rann' p'r al pajar'.
Un ann' s' n' va...
guasi nurmal'!
Stargument’
Giuà’ arpiam’l’ nantra volta,
adessa parlan’ dal
giurnalinu “For’ d’ porta”.
t’
dirò: che al prim’ num’r’ francament’
m’ha lassat’ un tantin’
indif’rent’;
anzi m’ so’ ditt’, sarà
la solita prupaganda,
chì v’niss’ ‘n’accident’
a chì la manda!
Invec’ dev’ ammett’ ciò
nunustant’,
Ch’ c’enn’ cos’ nov’ e int’r’ssant’,
PEPP: Giuà,
cu’ ç’hai ch’ t’ ved’ cummoss’?
Ogg’ Pe’, è morta la
bistecca sa l’oss’!
E a te cu’ t’ n’ frega,
nun l’hai mai cumprata!
Sp’rav’ un giorn’ d’ dai
‘na saggiata.
Sp’rav’, sp’rav’, chi
campa d’ sp’ranza,
cum’ sempr’, nun s’
rimp’ mai la panza.
Dovevi magnalla quann’
ç’avevi i denti
invec’ d’ ‘sp’ttà sti
mumenti,
ma esend’ rosp’, cum’
sai sempr’ stat’
liccavi l’oss’ che i
altri avev’n’ magnat’.
e sai ‘rivat a ogg’, por
Giuà,
sa cu la voja ch’ nun t’
possi più l’và.
Nun poss’ più l’vamm’la!
Al dighi te!
Segum’ senza discor’, e
vien’ sa me.
Ndù dan’, ndù m’ porti, so’ curios’ d’ sapell’!
Sta zitt’, viem’ dietr’,
usa un po’ al c’rvell’.
Sen’ ‘rivati, bocca, da’
‘na sbirciatina,
cusa vedi taccat’ su in
cantina?
‘Na stecca intera d’
bistecc’ alla fiur’ntina!
Ma, n’er’n’ pruibit’ già
da domattina?
Cert’ enn’ pruibit’ da
dumani
ma non miga sen’ Eurupei, sen’
Italiani!
E cum’ in Italia tutti sann’
Fatta ‘na legg’… truvat’ l’ingann’!
Al trov’ più apert’, più …. Mannaggia la m’n’sia!
Nun trov’ la parola
giusta ch’ c’ vuria.
Lassa perd’ Pè’ e nun
famm’ cula faccia,
C’tamen’ vulevi dì calca
f’gnaccia,
P’rciò, se la parola nun
t’ vien’ p’r’ calc’ mutiv’,
Dì’ semplic’ment’, ch’è
istruttiv.
GIUA’ : Nòn sén'
sempr' chi a me m' par'
su la breccia cum'
quell' ch' p’scava in riva al mar'
p'r arcurdà' anedduti e
parol' a la gent’
ch'altrimenti s’
p’r’d’rian’ scigurament.’
Farén' ben'?...
Boh!... chi ç' pò risponn'?
Al' saprén' quann'
sarén' nt'l'altr' monn' ;
cert' la cosa nun
m'divèrt' minimament'
ma s' sa cum' è fatta la
gratitudin' d' la gent'.