AL BUCCIODUM’
C’è un post’ a Camburan’, v’cin’ al camp’sant’
‘n’du vagg’ a pssà al temp’,d’ tant’ in tant’.
E’ pien’ d’ p’nsiunati e d’ giugatori,
sia d’ cart’ ch’ d’ incalliti bucciatori,
ch’s’ diver’t’n’ a fa ‘na partitina,
o a cur’ dietr’ a ‘na boccia ch’ par’ ch’ nun camina.
‘Nt un’ Paes’ in du propri nun c’è nient’
ancò quest’ po’ ess’ un d’v’rtiment’!”
Al post’ è cald’ e appena sai buccat’,
possi, s’ voj’, pià un caffè oppur’ un bel’ g’lat’.
Dop’…. P’r passà al rest’ d’ la giurnata,
a chi gioga, possi da’ ‘n’ucchiata.
S’ guardi quelli ch’ a bocc’ st’ann’ giugann’,
più che giugà par ch’ st’ann’ pass’ggiann’.
Ogni boccia ch’ accost’n’ al pallin’
la cumpagn’n’ cum fuss’n’ fiulin’,
sa i occhi la carezz’n’, guasi a incuragialla,
p’r’ucupati d’ duvè’ tirà ancora ‘n’altra palla,
se po’ fa al pont’! L’av’r’sarj s’ scatena,
piata la rincorsa, o costa, o mena!
Dic’n’… ma nalzò s’ sian’ bugij,
ch’ s’ perd’n’ giugand,un casin’ d’ calurij,
ma s’ dai ‘n’ucchiata intorn’, senza fretta,
taccorgi ch ciann’ guasi tutti la panzetta.
Cumunqu, al sport’ è da sempr’ risaput’,
ch’ fagga ben’, s’ dic’, a la salut’:
p’rlumenu, a chi da anzianu n’ fa tant’,
serv’ a t’nej l’uspij più distant’!