L ' B I Z Z'
L' Bizz', che i "capricci" sarien' in
dialètt',
ènn' invec' tre surell' un po'
antighett'.
Vann' sempr' insiem' o insiem'
stann'
a critigà tutti e tutt’, tutt'
l'ann'.
L' pòi truvà' o véd' ogni mattina
A sed’ spess' sopra 'na panchina,
ch' discorr'n' o cumment'n'
giurnalment’
l' macchin' ch' pass'n' oppur' la
gent'.
S' s' pudess'r' r'gistrà' l'
parol' d' lora,
chissà quant’ nuvità scapparìan’ fòra!...
Chissà
quant' cos', brutt’ o bell’
cunusc'risci dai p'nsieri d' st' tre
surell'.
P'r al paés' ènn' urmai... '
un'istituzion',
cum' un munument', 'na via, un rion';
fann' cuscì part' dal t'ssut'
sucial'
ch' a nun incuntrall' ç' pòi rimané'
mal'.
P'r quest' i ho vulut' d'dicà'
quattr' parol'
p'rché, nunustant' tutt', fann'
part' dal fulclor'
d' stu paés' ch'è e che sempr' è stat'
pog' amat' e molt' schiacchiarat'.
A me, m'arcord'n' l’ tre grazj ch’ho
studiat’
Talia, Eufrosine e Aglaia, dal
passat...
Quell' pr’ò, èr'n' spiritos’ e
bell';
tutt’ al cuntrarj d’ s’ tre surell’
nun’er’n’, cred’… nuppur p’rmalos’
quest’ invec’ enn’ un po’ rissos’,
tant' ch', s' sapess'r' ch' l' ho
mést' in puisia,
da 'stu paés' sarìa custrett' a
fugg' via.