D I A L U G H I   T E L'P A T I C I

 

 

Un giorn' un mort' culluquiava al cimiter'

            sa n' antr' mort', cull'gand's' sa' l p'nsier'

 

 

            e i diceva: hai vist' quella ch' cambiava l’acqua nt’ l’ brocc’...

            era cuscì nuda ch' i s' v'dev'n' l' pocc’!...

 

 

            e l' gamb'!!!...  ç'aveva 'na sutanina

            ch' i cupriva appena al fonn' d' la schina...

 

 

            A p'nsà' che 'na volta, prima d' passà' al cancèll',

             sol’ p’r’  rispètt', s' l'vav'n' al cappèll'.

 

 

            P'rò nòn din': nun duvrisc'mi avecc'li 'sti p'nsieri

            p'rché amicu mia, nòn, sén' morti seri!

 

 

            E' ver' quell' ch' m' di'... l'accètt' e nun prutèst';

            ma bisogna ammétt' ch' sén' morti tropp' prèst'.

 

 

            Fors' nun sarà bell' viv' sol’ p'r 'na pruvucant' scullatura,

            p'rò al murì' senza gudella, è 'na doppia fr'gatura.

 

Hosted by www.Geocities.ws

1