L' A M I C I Z I A
L'amicizia è la cosa più bella ch' ç' sia,
p'r quest' ho d'cis' d' spr'gacc'
'na puisia.
Dat' che l'amicizia, pur' difficil'
da farla
spess' cum' i fagioli sol' d' dietr'
parla.
Difatti... ç' avev' n' amic', n'
amic' sincer'
ch' m' l'ggeva guasi tutt' nt' al
p'nsier'
e m' aiutava, anzi m' ha aiutat'
spess',
sempr' p'r amicizia senza mai int'rèss'.
Un giorn' m' so' ditt', giustament',
nun è giust' ch' iu n' i dagga mai
nient';
da duman' i darò, ho p'nsat', 'na
r'gal'rìa
sp'rand' ch' nun s' uffenda e ch' la
pìa.
Ahi voja s' l' ha presa!... da cul
giorn',a fine més',
m' ha pr's'ntat' svélt' al cont' d'
l' spès'
e guai se p'r cas' nal' pag' puntualment'...
p’rché s' incavula e d'venta
pr'putènt'.
Parlava d' suprusi, d' prufitt', d'
sp'culazion',
dand'm' amichevulmènt' dal padron';
tant' che un giorn', stuff' d'
s'ntì' l' solit' pr'tés',
g'ntilmènt' l' ho mannat' a cul
paés'.
D'allora ho pèrs' n' amic' e m'
dispiac';
p'rò ho ritruvat' finalment'... pac',
ch' è la cosa, cr'det'm', più bella
ch' ç' sia
spec' quann' riesc' a fatt'
cumpagnia
cuscì, p'r riuscì p'r sempr' a cuns'rvalla
ho d'cis' sta volta... d' nun
pagalla;
nun cèrt', p'r sp'culazion' o p'r
avarizia...
ma, semplic'ment' sol', p'r mant'nemm' n' amicizia.