A L   N A S '

 

Iu nt' la  vita ç' ho avut' la sfurtuna

            d' avécc' un nas', nun p'r colpa mia,

            gross' cum' quell' d' la luna

            anch' s' nun dicev' 'na bugia.

 

            Ciranu, pueta innamurat',

            nunustant' sia campat' nt' al passat'

            e nt' cul temp' la vita era balsana,

            p'r al nas' ha duvut' rinuncià' a Russana.

 

            Quest' a me nun è succèss' nt' l'amor'...

            la donna mia, quella ch' vulév',

            la donna ch' ç'avév' in fonn' al cor'

            l' ho spusata cum' iu m' pr'figgév'.

 

            Ciranu, invec', è stat' più sfurtunat'...

            Russana sua, purtropp' n' ha spusat';

            è mort' prima che, p'r licenza sciocca,

            a la fin' dal vèrs' dicéss' : Ciranu tocca.

 

            Iu ho tuccat'!... scì!... Ciranu mia...

            ho tuccat' al fonn', n' so' guasi p'rsuas';

            la vita è 'na strambula puisia

            e, p'r viv'la, bisogna avécc' nas'.

 

            Nòn ç' l' avemi, ma a cusa c'è s'rvit'?...

            Te nun sai riuscit' a div'ntà' un marit';

            mentr' iu, invec', più burattin' d' Pinocchi'

            davanti a mi' moj' sto sempr' più in g'nocchi'.

 

Tutti e tre p'rò, i nasuti d' la storia,

            hann' avut' nt' la vita 'na vittoria;

            Pinocchiu da burattin', om' è div'ntat'

            e nòn én' scritt' parol' ch' nun sarann' mai scurdat'.

 

            Te hai ditt' :  al bag' è n' apostruf' rosa

            su l' parol' t' amo d'pusitat',

            anch' se Russana n' avevi mai bagiat'

            e nun capivi mat'rialment' cula cosa;

 

            Iu invec' l' ho bagiata, ma l' apostruf' l' ho tòlt',

            cum' tutti i om'ni... da stolt',

            dicènn' : ti amo... prima d' bagialla

            mentr' al nas' m' imp'diva d' tuccalla.

 

Hosted by www.Geocities.ws

1