A L N
A S '
Iu nt' la vita
ç' ho avut' la sfurtuna
d' avécc' un nas', nun p'r colpa
mia,
gross' cum' quell' d' la luna
anch' s' nun dicev' 'na bugia.
Ciranu, pueta innamurat',
nunustant' sia campat' nt' al
passat'
e nt' cul temp' la vita era balsana,
p'r al nas' ha duvut' rinuncià' a
Russana.
Quest' a me nun è succèss' nt'
l'amor'...
la donna mia, quella ch' vulév',
la donna ch' ç'avév' in fonn' al
cor'
l' ho spusata cum' iu m' pr'figgév'.
Ciranu, invec', è stat' più
sfurtunat'...
Russana sua, purtropp' n' ha
spusat';
è mort' prima che, p'r licenza
sciocca,
a la fin' dal vèrs' dicéss' : Ciranu
tocca.
Iu ho tuccat'!... scì!... Ciranu
mia...
ho tuccat' al fonn', n' so' guasi
p'rsuas';
la vita è 'na strambula puisia
e, p'r viv'la, bisogna avécc' nas'.
Nòn ç' l' avemi, ma a cusa c'è
s'rvit'?...
Te nun sai riuscit' a div'ntà' un
marit';
mentr' iu, invec', più burattin' d'
Pinocchi'
davanti a mi' moj' sto sempr' più in
g'nocchi'.
Tutti e tre p'rò, i nasuti d' la storia,
hann' avut' nt' la vita 'na
vittoria;
Pinocchiu da burattin', om' è
div'ntat'
e nòn én' scritt' parol' ch' nun
sarann' mai scurdat'.
Te hai ditt' : al bag' è n' apostruf' rosa
su l' parol' t' amo d'pusitat',
anch' se Russana n' avevi mai
bagiat'
e nun capivi mat'rialment' cula
cosa;
Iu invec' l' ho bagiata, ma l'
apostruf' l' ho tòlt',
cum' tutti i om'ni... da stolt',
dicènn' : ti amo... prima d'
bagialla
mentr' al nas' m' imp'diva d'
tuccalla.