L' A L I E N U
Ogg' al compiuter, pudrà s'mbrav' strano,
custruit' p'rché a l'om' pudéss' dài
'na mano,
ha f'nit' spess' p'r métt' in
cuncurrenza
i rapporti umani e la cuscenza.
A l' A.V.I.S. è succèss' ultimament'
che la s'gr'taria e al Pr'sident',
p'r colpa d' un cumpiuter... alienu
ch' - s'gond' n'upinion' - s' pudeva
fann' a menu
d' cumprall', vist' che a l' Ent' i
bastava
la testa d' chi già ç' lavurava;
la s'gr'taria, la simpatiga Ev'lina,
sa'l Pr'sident' s'è piccata
stamattina
e ugnun', fèrm' su l' propri'
d'cision',
tutti do' hann' d'cis' d' da' l'
dimission'.
P'ccat'... p'ccat' v'rament'!...
nun duveva succèd' mai st'
incunv'nient'.
Nun ç' s' pò incavulà' e lassà'
tutt'
p'r n'incumpr'nsion' ch' nun dà
frutt';
s' duveva truvà' a tutti i costi
n'accumudament'
e no litigà' p'r un T'ston' ch' nun
capisc' nient'.
Chi nun voj' esprim' o lingua
métt'...
cum' la pèns'... l' ho salvat' nt'
un cassétt';
digg' sol', ma l'upinion' è sol'
mia,
ch' nun s' pò ogni cosa buttà'
via...
Nun ç' s' ritira in esiliu a m'dità'
quann' c'è gent' ch' ha bisogn' e
ch' s' sa
s' sén' int'lligenti e al' sén' più
dal compiuter stess',
s' resta e s' accetta al
cumpruméss'.
Al vecchi' è util' p'rché ç' ha
esp'rienza
ma al nov' serv' p'r avé' più
efficienza
e s' va avanti ad ogni cost'
s'nun ç' stann' altr' cos' più
nascost'
s' nun altr' p'r rispètt' a l' Ent'
ch' è pubblicament'
è umanitari' e a b'n'fic' d' la
gent'.
Po' se p'r calca upinion' duvét'
litigà',
févv' da 'na part' e cuminciat'v' a m'nà'.
Anch' s' è 'na donna la causa dal
dissapor'
vurrà di' po' che dop' i mannarà un
fior'
sa un bigliett' scritt', purtat' d'
p'rsona,
scusand's' d'avé' agit' un po' tropp'
a la carlona
e lia, ric'vènd't' e del fatt'
riv'duta,
v'drai ch' t' darà un bag' cum'
ric'vuta;
cuscì a la fin', a
pac' ristabilita,
s' pudrà riprènd' d' nov' la partita
ch' porta l'om', int'lligent'
alquant',
a èss' sup'rior' al cumpiuter ch’
ç’ha accant’.