" หนอย......แก เจ้ามุราคิ " ซึซึกิ ตะโกนว่ามุราคิด้วย ความโมโห " เห...ซึซึกิซัง เร่าร้อนกว่าเก่าเยอะเลยนะ "
สาเหตุที่ทำให้ซึซึกิโมโหก็คือ ขณะที่ซึซึกิ ได้ชำระร่างกายภายในโรงแรม แห่งหนึ่งในโตเกียว
จู่ๆ มุราคิ ( ซึ่งโผล่มาจากไหนก็ไม่รู่ ) เข้ามาสวมกอด ซึซึกิจากด้านหลัง " แก........มุราคิ
มาอยู่ที่นี่ได้งัย " มุราคิ ยิ้มมุมปาก " แล้วตัวนายต้องการฉันรึเปล่าล่ะ ร่างเปลือยเปล่าแบบนี้ ก็
ดูดีไปอีกแบบนะ " คำพูดที่ออกมาจากปาก มุราคิ ทำให้ซึซึกิ รู้สึกทำอะไรไม่ถูก
และเอาแต่เงียบอย่างเดียว " แล้ววันนี้ คู่หู ไม่มาด้วยเหรอ " มุราคิ พูดพลางเอามือเชยคาง
ซึซึกิ " ฉัน......มาที่นี่......คนเดียว แล้วนายล่ะ มาทำอะไรที่นี่ "
" ฉันพักร้อนน่ะ.........อยู่กัน สองต่อสอง แบบนี้ น่าจะหาอะไร สนุกๆทำกันหน่อยนะ
ว่ามั้ยล่ะ ซึซึกิซัง " " พูดอะไรบ้าๆ ไม่มีทางซะล่ะ นายกลับห้องไปได้แล้ว " ซึซึกิ พูดเสร็จแล้ว
รีบเดินออกจากห้องน้ำ พร้อมกับเสื้อคลุมผืนใหญ่ ที่ห่อหุ้มร่างกายตนเองไว้
" ฮึ....น่าเสียดายนะ ที่ห้องฉันอยู่ตรงข้ามกับห้องของนาย แล้วฉันจะมาเยี่ยม อาซาโตะ "
" ใคร...ใคร อนุญาติให้นายเรียกชื่อฉัน........ " พูดยังไม่ทันจบ มุราคิ ก็ปิดปาก ซึซึกิโดยการ จูบ
ริมฝีปากของ ซึซึกิ ที่ถูกบดขยี้ด้วยริมฝีปากของ มุราคิ " อือ.... " ซึซึกิ พยายามขัดขืน มุราคิ
และผลักไสให้ออกห่างจากตน แต่ มุราคิ ได้รั้งแขนเขาเอาไว้ " ปล่อยนะ.......คนอย่างนาย เลวที่สุด "
มุราคิ พูดพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก " ฟังให้ดีนะ อาซาโตะ นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น "
และเดินจากไปอย่างผู้ชนะ " ชิ.......ทำไมนะ อุตส่าห์ อยู่ลำพังแล้ว ทำไมต้องมาเจอเจ้า มุราคิ ด้วย
แถมยังโดนมัน จูบเข้าอีก.......พูดแล้วก็ปวดหัว สงสัยเมื่อกี้ อาบน้ำนานไปหน่อย ก็เพราะเจ้ามุราคิ น่ะแหละ
คอยดูนะ..........ถ้าฉันไม่สบายขึ้นมาเมื่อไหร่แกต้องรับผิดชอบ "
หลายชั่วโมง ผ่านไป................ ( 20.30 pm )
พูดแล้วเรื่องมันก็เป็นจริง ซึซึกิตอนนี้กำลังอยู่ในสภาพที่แย่นอนซมอยู่บนเตียง ขนาด king size
" ทำไม มันซวยอย่างนี้นะ เจอเจ้า มุราคิ แล้วยังจะมาเป็นไข้อีก ปวดหัวจัง "
ขณะที่ ซึซึกิกำลังบ่น อยู่นั้นก็ได้มีเสียงเคาะประตู " ก๊อก....ก๊อก....."
ว่าแล้วประตูก็เปิดออก " ซึซึกิซัง ไปทาน อาหารค่ำ ด้วยกันมั้ย........ซึซึ...อ้าว
ทำไมไปนอนซมอยู่บนเตียงแบบนั้นล่ะ ไม่สบายก็น่าจะบอกกันนะจะได้มาดูอาการ "
" แก......มุราคิ เป็นเพราะแกนั่นแหละ ถึงทำให้ฉันต้องนอนซมแบบนี้ "
" ไหนดูอาการหน่อยซิ " มุราคิได้เอื้อมมือไปสัมผัส หน้าผาก ซึซึกิ " อืม.......ตัวร้อนจี๋เลยแฮะ "
" อย่ามายุ่งกับฉันนะ แกต้องรับผิดชอบที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ แกต้องรับผิดชอบ "
พอพูดเสร็จก็ถูก มุราคิ จูบอีกครั้ง แต่คราวนี้ ซึซึกิไม่มีแรงจะขัดขืนใดๆทั้งสิ้น " ปล่อยนะ......ปล่อยฉัน "
แม้จะไม่มีแรงขัดขืนแต่ ซึซึกิ ก็พยายามผลัก มุราคิ ให้ออกห่างจากตน " งัย คราวนี้ไม่มีแรงขัดขืนแล้วนะ อาซาโตะ "
ซึซึกิ รู้สึกอะไรบางอย่างผ่านช่องปากของตนไป " มุราคิแกให้ฉันกินอะไร เข้าไป "
" แค่ยา นิดหน่อย....ไม่ต้องห่วง อาซาโตะ มันจะทำให้นายรู้สึกดี " พูดพลางจับแขนทั้งสองข้างของ ซึซึกิ
และมัดไว้กับ เตียง king size " เตียงนี่ ถ้าจะใหญ่ไปสำหรับนายนะ ว่ามั้ย "
" แก...มุราคิ......อ๊ะ " จู่ๆ ซึซึกิ ก็รู้สึกแปลกๆ ร่างกายร้อนผ่าวเหมือกำลังหลอมละลาย
ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะ ทำอะไรทั้งสิ้น " ไม่ต้องห่วง นายไม่สบายแบบนี้ ฉันจะรับผิดชอบเอง "
" ยานี่ แรงหน่อย......เพี่ยงชั่วข้าม อาซาโตะ นายก็จะได้รับการถูกปลดปล่อย.......จากฉัน "
มุราคิ ได้เริ่มทำการรุกเร้าปลดเสื้อผ้าของ ซึซึกิ ออกทีละชิ้นจนหมด
ร่างของ ซึซึกิ ที่เปล่าเปลือย ทำให้มุราคิแทบจะทนไม่ไหว มุราคิ พรมจูบ ทั่วเรือนร่างของซึซึกิ
และทำให้อีกฝ่ายเกิดอารมณ์ และมือของ มุราคิเริ่ม ลุกล้ำเข้าไปในเขตหวงห้าม
" จะทำอะไรน่ะ......หยุดนะ" เพราะฤทธิ์ยาทำให้ ซึซึกิ ไม่มีที่จะต่อต้านอีกต่อไป แม้ซึซึกิ จะบอกให้หยุด
แต่มุราคิ ไม่หยุดอยู่แค่นั้น เขาสัมผัส อย่างเบามือ และใช้ ริมฝีปาก สัมผัสอย่างนุ่มนวล
ร่างกายของซึซึกิ ถึงกับสะดุ้ง เฮือก " อ๊ะ........ไม่นะมุราคิ.......อ๊าาาาาา "
เสียงครางของ ซึซึกิ ทำให้มุราค ิดูพอใจเป็นอย่างมาก เขามองใบหน้าซึซึกิ เสียงหายใจที่หอบ น้ำตาที่เอ่อล้นออกมา
มันทำให้อีกฝ่ายแทบจะทนไม่ไหว มุราคิได้ทำการสอดใส่นิ้ว เพื่อเข้าไปสำรวจภายในร่างกายซึซึกิ
" อ๊ะ......เจ็บ ไม่เอา......... " เขาค่อยๆขยับ นิ้วช้าๆและเร็วขึ้น " อ๊ะ มุราคิ อย่า...อา.....อา "
" อาซาโตะ ถ้าแค่นิ้วยังเจ็บ เวลาทำจริงก็ อดทนหน่อยละกัน " ตอนนี้ มุราคิ ยังปลุกอารมณ์ ซึซึกิ ต่อไปเรื่อยๆ
โดยไม่มีการหยุดเลยแม้แต่นิดเดียว ซึซึกิ ส่งเสียงครางออกมาอย่างไม่มีหยุด
" อืม....... อา......หยุด เอา...........นิ้วออก......มุราคิ "
" ทนไม่ไหวแล้วล่ะสิ อาซาโตะ......." นี่เป็นครั้งแรกที่ มุราคิ ทำตามที่ซึซึกิต้องการ
เสร็จสิ้นกับการสำรวจภายใน ตามแบบฉบับ หมอมุราคิ
เขามองหน้า ซึซึกิที่แดงก่ำ เพราะพิษไข้บวกกับ ยาปลุก เขาจับ ซึซึกิ แยกขา
และสอดใส่เข้าหว่างกลางอย่างรวดเร็ว ซึซึกิ ตกใจเขาเกร็งร่าง " อา.........อ๊าาาาาาาาา
ไม่.....มุราคิ อย่า......เจ็บ เจ็บ พอแล้ว " ซึซึกิ ร้องครางทั้งน้ำตาที่รินไหลออกมา
" ไม่นะ.........เจ็บ พอแล้ว......อ๊าาาาาา "
" อย่าเกร็งสิ.......ปล่อยตัวตามสบาย " มุราคิ กระซิบข้างหู ซึซึกิเบาๆ เพื่อผ่อนคลายความเจ็บปวด
จากส่วนหลัง ซึซึกิจึงทำตามที่ มุราคิบอกอย่างว่าง่าย มุราคิกระแทกตัวอย่างรุนแรงโดยที่ไม่มีการผ่อนปรนใดๆ
" อ.......อ๊าา........อ๊าาาาาา " ซึซึกิ ครางออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต
" พอแล้ว......เจ็บ...อ๊าาา พอ " ความเจ็บปวดที่ถูกกระแทกอย่างรุนแรง ทำให้ซึซึกิเกิดอาการเกร็งร่างอีกครั้ง
" อา อา อา.......อุ๊บ " เสียงครางของซึซึกิ หยุดลงเมื่อถูก มุราคิจูบ " อือ...... "
" บอกแล้วงัย......ว่าอย่าเกร็ง คงเจ็บแย่สินะ เลือดเลยออกด้วย " บนผ้าปูเตียงสีขาวสะอาด ขณะนี้ได้มีคราบเลือด
ที่ไม่มากนักเลอะอยู่ มุราคิ ยกตัวซึซึกิให้สูงขึ้นเพื่อที่จะเข้าไปให้สุด และกระแทกอย่างแรงอีกครั้ง
โดยไม่คำนึงว่าอีกฝ่ายจะทรมานเช่นไร " อา....อา.......อ๊าาาาาา "
ซึซึกิส่งเสียงครางออกมาทั้งน้ำตา บริเวณข้อมือทั้งสอง ที่ถูกมัดไว้กับเตียงนั้น มีเลือดไหลซึมออกมาเล็กน้อย
มุราคิเริ่มเร่งจังหวะในการขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ ทำให้อีกฝ่ายส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดและทรมาน
" อ๊าาาาาาา.........ไม่........ " ซึซึกิถูกทำให้สำเร็จ ไปไม่รู้กี่เที่ยว
ความอดทนในความเจ็บปวด มาถึงขีดสุด ร่างกายที่อ่อนเพลีย ไร้เรี่ยวแรง สลบไปตอนรุ่งสาง
มุราคิ แก้มัดเชือกที่ข้อมือของอีกฝ่าย และจูบ บริเวณที่มีเลือดซึมออกมา ( ข้อมือ )
มุราคิ ดึงผ้าห่มมาคลุมร่างที่เปลือยเปล่า และจัดการเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน
........................เวลาได้ผ่านไป 2 วันเต็มๆ.........................
ซึซึกิ กระพริบตาตื่นขึ้นอย่างช้าๆ ผู้ที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ทาซึมิ
" ฟื้นแล้วเหรอ......ซึซึกิซัง รู้สึกเป็นยังไงบ้าง " ซึซึกิกระพริบตา ปริบๆ
" ทาซึ....มิ ที่นี่......." ซึซึกิถามด้วยความอ่อนเพลีย " ที่ห้องฉันเอง.......อยู่ดีๆนายก็มานอนอยู่หน้าห้องของฉัน
แถมยังมีไข้ขึ้นสูงอีก ไม่ปวดหัวใช่มั้ย " ซึซึกิส่ายหัวตอนนี้เขาไม่มีแรงแม้แต่น้อย
" ทาซึมิ.....ฉัน ตอนอยู่ที่โตเกียวเจอกับเจ้า มุราคิ ฉัน....เสร็จมันแล้ว " ได้ยินซึซึกิพูดเช่นนั้น
ทาซึมิ ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ และพูดปัดไปเรื่องอื่น " ซึซึกิซัง......ตอนนี้ร่างกายมีแต่เหงื่อ
จะลงไปแช่ตัวซักหน่อยมั้ย เดี๋ยวฉันจัดการให้ " ว่าแล้วก็อุ้มซึซึกิที่นอนอยู่บนเตียงพาไปชำระร่างกาย
ซึซึกิที่ตอนนี้แช่อยู่ในอ่างที่มีฟองสบู่อยู่เต็มไปหมด " ยกขาขึ้นสิ.....ไม่ต้องกลัวหรอกนะ "
ทาซึมิจัดการใช้ฟองน้ำถูทั่วตัวของซึซึกิ อย่างอ่อนโยน และเหลือบไปเห็นแผลที่ข้อมือ
" ทำไมได้แผลแบบนี้มาล่ะ........ซึซึกิซัง เจ็บรึเปล่า " พูดพร้อมกับยกแขนทั้ง 2 ข้างของอีกฝ่ายขึ้นมา
" ฉัน.....ถูกทำ..........มือทั้งสองถูกมัดไว้กับเตียง.......มันทรมานมาก ทาซึมิ
เจ็บปวดไปหมดทั้งตัว นึกว่าจะตายซะแล้ว " ซึซึกิพูดทั้งน้ำตา ทาซึมิใช้มือของเขาปาดน้ำตาของอีกฝ่ายทิ้งซะ
" แต่ก็ไม่ตายใช่มั้ยล่ะ " พูดไปพลางยิ้มให้อย่างอ่อนโยน " ครั้งหน้า.......จะไปคนเดียวอีกรึเปล่า "
" ไม่แล้ว " ซึซึกิส่ายหัว " เลิกร้องได้แล้วถ้ามีอะไรที่อยากเล่าให้ฉันฟังก็บอก.......ฉันยินดีที่จะฟังทุกเมื่อ
และถ้าเกิดอะไรขึ้นกับซึซึกิซัง.......ฉันจะเป็นคนปกป้องเอง " คำสัญญาที่ ทาซึมิให้ไว้
ทำให้ซึซึกิรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก คำสัญญาที่ทั้งคู่มีให้กัน จะไม่มีวันเลือนหายตลอดกาล
Chapter 1 The end
to be con..........