<<yOu ArE sO CutE!!!!>>

<<yOu ArE sO CutE!!!!>>

ParT::1:: By: ZeTsUyA_Ze!RyUu :: ParT 1 ::

-----------------------------------------------------------------------

“เฮ้ย!!!ไอ้sugiเดินให้มันเร็วๆหน่อยได้มั้ยวะ มัวชักช้าอืดอาดอยู่ได้

 เดี๋ยวก้ไปสายพอดี”ชายหนุ่มผมทองพูดอย่างหัวเสีย “เออออออ!!!รู้แล้วโว้ยยยย~ย…แกตาบอดรึไงฟะ

 ไม่เห็นเรอะว่าชั้นก้รีบอยู่เนี่ย!!!”หนุ่มผมแดงพูดอย่างหงุดหงิดไม่แพ้กัน พลางเดิน(วิ่ง)เร็วขึ้นอีก

 จนกระทั่งในที่สุดก้มาถึงหน้ารร.ชายล้วนแห่งหนึ่ง… “ปัง!!!!!………..โทดที่มาสายคร้าบ~บ!!!”

 ประตูห้องเรียนถูกเปิดออกอย่างแรงด้วยความรีบร้อน

 ปรากฎให้เห็นชายหนุ่ม2คนรูปร่างสูงโปร่งที่เพิ่งมาถึง “อ้อ…นึกว่าใคร….Onose_kun กับ Yasuhiro_kun

 นี่เอง …ว่าไง

ทำไมไม่มาพรุ่งนี้ซะเลยล่ะห๊ะ!?!”เมื่อทั้ง2มาถึงก้ได้ยินเสียงประชดประชันมาจากครูหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียน

 “โธ่…’จารย์ก้” “ไม่ต้องพูดมาก…รีบๆไปนั่งซะ ไม่เห็นหรอว่ามีเพื่อนที่มาใหม่น่ะ”

 JและSugizoหันไปมองตามที่Shinyaครูประจำชั้นบอก ก้ได้เห็นนร.ใหม่รูปร่างบอกบางหน้าตาหน้ารัก

 ผิวขาวอมชมพู ยืนก้มหน้าเล็กน้อยด้วยความเขินอาย

 ที่ยังไม่ชินกับการต้องมายืนหน้าชั้นต่อหน้าเพื่อนในห้อง ทำให้ทั้ง 2 ได้แต่อึ้งกับคนที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียน

 ‘นั่นผู้ชายแน่หรอ?!?’ ทั้ง2คิดในใจ

“เอ้าๆ!!!จะจ้องเค้าจนทะลุรึงายยย…ไปนั่งที่ได้แล้ว..เดี๋ยวปั๊ดหักคะแนนซะนี่”ครูหนุ่มเริ่มโวยวายเมื่อเห็นว่า

นร.ทั้ง2คนไม่มีทีท่าว่าจะไปนั่งที่ 

“อะ….ครับๆ ไปนั่งแล้วครับ” “เอาล่ะ…นี่คือเพื่อนใหม่นะ ย้ายมาจากรร.m ชื่อ Kiyonobu Inoran

ยังไงก้ช่วยกันดูแลเค้าด้วยนะ” “สวัสดีครับ…ผม Kiyonobu Inoran เรียก Ino ก้ได้นะ

ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะฮะ”เสียงหวานใสถูกเอ่ยออกมาจากปากริมฝีปากบางสีแดงสวยได้รูปอย่างสุภาพ

ทำให้ได้ใจจากคนในห้องไปหลายดวง(ไรหว่า….?) “อืม…ถ้างั้นKiyonobu_kunก้ไปนั่งตรงที่ว่างตรงนู้นนะ

ข้างๆเจ้าลิงหัวทองเมื่อกี้นี้แหละ”Shinyaบอกร่างบาง แต่ก้ไม่วายไปแขวะ J อีก  -_-“

“ห๋า!!!ว่าไงนะ!!!………ฮึ้ย..ย…” J ต้องสงวนท่าทีไว้ ไม่งั้นอาจจาโดนหักคะแนนเอาได้ 

( เดี๋ยวจาซวยอะดิ..ตูยิ่งคะแนนน้อยๆอยู่ด้วย : J ) “อุบ..คิกๆ……….ฮะ””Inoแอบขำเล็กน้อย

แล้วเดินไปยังที่นั่งของตนซึ่งอยู่ข้างๆเจ้าลิงที่โวยวายเมื่อกี้(?) “ไง…ชั้นOnose Jun แต่คัยๆก้เรียกว่า J

ยินดีที่ได้รู้จัก” J พูดทักทายเมื่ออีกฝ่ายเดินาถึงโต๊ะเรียนแล้ว “ฮะ…ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ ผม

Ino…….”ไม่ทันที่ Inoจะพูดจบก้มีเสียงร่าเริงของใครบางคนพูดแทรกขึ้น “อะแฮ่ม!…กระผม Yasuhiro

Sugihara ครับพ้ม!!!!!แต่เรียก sugizoจะดีกว่านะ..ยินดีที่ได้รู้จักครับ!!!”sugizo

พูดอย่างเบิกบานจนJนึกหมั่นไส้….แล้วพึมพำเบาๆว่า

“ใครเค้าถามแกวะ…เสร่อชิบ..อยู่ข้างหน้าแท้ๆ”แต่ก้ไม่วายอยู่ดีนั่นแหละเจ้าหนุ่มหัวแดง

ได้ยินเข้าก้หันมาด่าทันทีตามประสาคนปากจัด 

เอ้ย!…ปากไว “แกว่าอารายน๊า…ไอ้ถึกเอ้ย!!!” ทันทีที่กำลังจะเกิดสงครามขนาดย่อมขึ้น

ก้มีของบางอย่างลอยมาทางพวกเขา “โป๊ก!!!!!!!” ชอล์กมิสไซล์ของShinyaนั่นเอง

ลอยมาโดนกะบาล(?)ทั้ง 2 อย่างแม่นยำ

“ตรงนั่นน่ะเสียงดังอะไรกันน่ะห๊ะ”Shinyaถามชายหนุ่มทั้ง2ที่ตอนนี้เอามือกุมหัวกันอยู่

“อู้ย…ย…เจ็บ~……….นี่!!!Shin_chan เดี๋ยวนี้เล่นแรงจังนะ หัวโนเลยดูดิ”sugizo บ่นกระปอดกระแปด

“สมน้ำหน้า!!แล้วคัยใช้ให้เรียกครูอย่างนั้นห๊ะ!?!……มันน่านัก”ครูหนุ่มไม่พูดป่าว

หยิบชอร์กใส่มือเตรียมกว้างมาที่ JกับSugizoอีกเป็นชุด

ทำให้sugizoต้องรีบพูดขอโทดครูหนุ่มเป็นการใหญ่…

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

-พักกลางวัน- “เฮ้…Inoไปกินข้าวกันเหอะ” J เอ่ยชวน Ino ที่ยังนั่งเก็บของใส่ใต้โต๊ะ “อื้อ!”

ใบหน้าสวยเงยหน้ามายิ้มหวานตอบรับคำชวน

“โอ้ยโหย่~ยิ้มแล้วน่ารักแฮะ”หนุ่มผมแดงทำเสียงกระซิบกระซาบพูดใส่หู J

ที่ตอนนี้ยังคงจ้องมองร่างบางอย่างไม่ละสายตา Sugizoเห็นดังนั้นก้อดที่จะแซวไม่ได้

“แหม…จ้องตาไม่กระพริบเลยนะ..ติดใจแล้วล่ะซี่…หึหึ”Sugizo พูดพร้อมกับพ่นลมหายใจเบาๆไปที่หูของ J

“ว๊ากกกกกก..!!!ไอ้บ้า!!!เล่นอะไรของแกวะ?!?…ขนลุกหมดเลยเนี่ย” J ร้องเสียงดัง

พร้อมกับทำท่าสยองขวัญสะท้านโลก “หา…ให้มันน้อยๆหน่อยนะแก

ทำท่างั้นหมายความว่าไงห๊ะ!!!”ก่อนที่จะมีมวยยกแรก

ก้มีเสียงเสียงใสๆของใครบางคนแทรกขึ้นเปรียบเสมือนเสียงระฆังตีตอนหมดยก(ง่ะ…?)

“เอ่อ…Onose_kun,Yasuhiro_kun คือว่าพวกเราจะไปกันรึยังฮะ…(แบบว่าเดี๋ยวจาหมดเวลาพักซะก่อน)”

“อะอืม…ไปกันเถอะ” J เลิกเถียงกับsugizoทันทีที่Inoพูดขึ้น แล้วหันมาตอบรับอย่างง่ายดาย

จนเพื่อนที่คบกันมานานอย่าง Sugizo ยังแปลกใจ “อ้อ….มีอีกอย่าง”J พูดขัดขึ้นก่อนที่ทั้ง 3

จะเดินออกจากห้องไปยังโรงอาหาร “นาย…….Ino เรียกชั้นว่า J ก้พอ” “อ้อ!ใช่ๆ…เรียกชั้นว่า Sugizo

จะดีกว่านะ เรียก Yasuhiro แล้วมันจั๊กจี๋อะ…อีกอย่างพวกเราก้เรียกนายว่า Ino เหมือนกันนี่” Sugizo

 ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน แต่นั่นก้ทำให้ J รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ แล้วทั้ง 3

พากันเดินไปรับประทานอาหารที่โรงอาหารที่มีขนาดกว้างขวางพอสำหรับนร.ทั้งรร.

ร้านอาหารมากมายเปิดร้านต้อนรับนร.ชายที่หลั่งไหลกันเข้ามาสั่งอาหารกลางวันมารับประทานกัน

“โอ้โห….กว้างแล้วก้ใหญ่ดีจังเลยเนอะ….แต่ว่าคนเยอะจังนะสงสัยต้องยืนต่อแถวนานแน่เลย” Ino

ที่คอยสอดส่องดูรร.มาตลอดทางพูดด้วยท่าทางทึ่งๆกับความหรูหราของโรงอาหาร

กับเด็กนร.จำนวนมากที่ยืนอออยู่หน้าร้านอาหารแต่ละร้าน

“ช่ายม้า~…..เพราะงั้นเวลาคนเยอะอย่างงี้…ต้องคนนี้เลย…แต่นแต้น~น!!!เพ่  J ของเรานั่นเอ้ง!!!” Sugizo

ผู้มีหัวสมองว่องไว บอกวิธีแก้ปัญหาที่work(?)ที่สุดในเวลานี้ให้Inoฟัง

“เฮ้อ…ชั้นอีกละ…ก้ได้ๆจะกินอะไรกัน” J พูดอย่างเหนื่อยหน่ายกับหน้าที่ที่ต้องทำทุกวัน “ชั้นเอา

สปาเก๊ตตี้เนื้อ!!!!……..แล้ว Ino ล่ะจะเอาอะไร” พอSugizoสั่งอาหารกับ J เสร็จก้หันไปถาม Ino

“อะ...เอ้อ…ผมเอา เทมปุระอุด้งละกัน” Ino ตอบทั้งๆที่สีหน้ายังบ่งบอกถึงความงงว่าทำไม J

ถึงต้องเป็นคนไปซื้อข้าวให้ “หึหึ...งงล่ะซี่ คอยดูแล้วกันเดี๋ยวก้รู้เองแหละ” Sugizo

หัวเราะกับท่าทางงงวยของ Ino ที่ไม่เข้าใจเรื่อง J แต่ Ino ก้ทำตามที่หนุ่มหัวแดงบอกคือคอยดูว่า J

จะทำอะไรที่ตอนนี้กำลังมุ่งตรงไปยังร้านอาหารร้านหนึ่งที่อยู่แถวๆกลางห้องโถงของโรงอาหาร “ตึกๆตึกๆ”

J เดินไปถึงร้านอาหารที่เป็นเป้าหมาย มีเด็กน.ร.ชายมากมายยืนออกันอยู่หน้าร้านอาหาร

บ้างก้ตะโกนสั่งป้าที่อยู่หลังเค้าเตอร์ บ้างก้เบียดแทรกกันเข้าไปเพื่อตัวเองจะได้ได้สั่งอาหารก่อนคนอื่น

“โอ้ย…!”J ร้องขึ้นเมื่อมีใครบางคนที่อยู่ข้างหน้าเดินถอยหลังมาเหยียบเท้าเขาเข้า

“อ๊ะ...ขอโทดฮ-………”เสียงของเด็กหนุ่มหายไปเมื่อเห็นว่าตัวเองเหยียบเท้าของใครเข้า

“หว๋า…………..รุ่นพี่Onase…..ซวยแล้วสิ!” “หา..ว่างัยนะรุ่นพี่ Onose หรอจิงง่ะ?!?!” “เฮ้ย…แม่งไอ้ J มาว่ะ

หลบให้มันเร็ว เดี๋ยวตาย” “หว๋า…….พี่ J หรอ หลบเร็วๆๆๆๆ” “เฮ้ยๆ…มาแล้วๆเดินมาแล้ว

โอ้ย..หลีกไปสิวะ” ไม่นานผู้คนที่ยืนออกันอยู่หน้าร้านเมื่อครู่นี้ก้แบ่งแยกออกเป็น 2 ฝัง

เปิดพื้นที่ทางเดินไว้ให้ J เดินไปสั่งอาหารได้โดยสะดวก “ป้าครับ…ผมขอ สปาเก็ตตี้เนื้อ เทมปุระอุด้ง

อืม…..แล้วก้ ต้มยำกุ้งครับ” J เดินไปสั่งอาหารกับป้าคนขายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“จ๊ะ..จ่ะ..รอเดี๋ยวนะ” ระหว่างนั้นไม่มีใครพูดอะไร แม้แต่ J

เองเพราะมันเกือบจะเป็นเรื่องที่ปกติธรรมดาไปเสียแล้วสำหรับนร.ที่เรียนที่นี่ Jได้ขึ้นชื่อว่าเป็นที่1

ของรร.(ในด้านชกต่อยอ่ะนะ) จนไม่มีใครกล้าแหย๋มด้วย มีแต่คนเกรงกลัว ให้ความเคารพ

ถึงแม้ว่าจะเป็นรุ่นพี่ก้ตาม แต่กับInoranที่เพิ่งเข้ามาเรียนวันแรก ทำให้ต้องคิดว่า

‘นี่เราคบคนผิดรึเปล่าเนี่ย….T-T ’

 ++++++++++++++++++++++++++++++++2 Be CoNฯ++++++++++++++++++++++++++++++++++