ReDouble

" คนโกหก......ที่จริงพี่ไม่ได้รักผม......"

โทมะปิดเสียงตัดพ้อนั้นด้วยริมฝีปากของเขา ยูกิ ดิ้นไปมา พยายาม

ขัดขืนจูบนี้อย่างที่สุด ยิ่งยูกิขัดขืนเท่าไหร่ อ้อมแขนของโทมะก็ยิ่งรัดแน่นมากยิ่งขึ้น

แต่เมื่ออ้อมแขนนี้คลายออก มือของยูกิก็ฝาดลงไปที่ใบหน้าโทมะอย่างแรง

ใบหน้าที่ถูกตบนั้นถึงกับหันไปอีกทาง

" บ้าที่สุด " ยูกิพูดด้วยความโกรธ " พี่ก็ทำแบบนี้กับผู้ชายคนนั้นด้วยใช่มั้ย "

พลางใช้มือปาดน้ำตาที่ไหลเอ่อ

โทมะ เอื้อมมือจะจับแขนของคนตรงหน้า แต่ก็ถูกสลัดมือออกอย่างไม่ใยดี

" อย่ามาจับผม " ยูกิตะโกน ยูกิก้าวถอยหลังไปเมื่อรู้สึกว่าโทมะก้าวเข้ามาใกล้

ใบหน้าโทมะดูเจ็บปวดนักกับกริยานี้ที่ ยูกิแสดงออกมาราวกับว่าเขาเป็นตัวน่ารังเกียจ

" ยูกิ..... " โทมะ ส่งเสียงเรียก

" อย่ามาเรียกชื่อผม " ยูกิ ตะโกนขึ้นก่อนจะวิ่งหนีไป

-----------------------------------------------------------------------

" อะไรนะครับ " เสียง ยูกิดังขึ้น " ไปเที่ยวย "

เช้าวันใหม่ผ่านเข้ามา หลังจากเรื่องเลวร้ายเมื่อคืนผ่านพ้นไป

แต่ยูกิ ต้องตกใจกับสถานการณ์ในวันนี้อีก

" ใช่พ่อลาพักร้อนได้ เลยว่าจะพาแม่ไปพักผ่อน กันสองคน " พ่อพูดอย่างรื่นเริง

" แต่ทำไมต้องไปกันวันนี้ด้วยครับ........ " ยูกิถามหน้านิ่ง

เขาไมาอยากอยู่กันตามลำพังกับ โทมะ เมื่อทะเลาะกันเมื่อวาน

" จะได้ไม่เสียเวลาไง " พ่อพูดจบก็หันหน้าไปยิ้ม ทั้งคู่มีสีหน้ามีความสุขมากๆ

ทำให้ ยูกิ ต้องรับคำอย่างเลี่ยงไม่ได้

----------------------------------------------------------------------

พักกลางวันของโรงเรียนเอกชน N เคียวเฮย์ ไปแผนก ม.ต้นเพื่อพบ ยูกิ

" โฮริซัง........มีอะไรรึครับ " ยูกิถามเสียงเครียด

" เรื่อง........ท.........โทมะน่ะ " เคียวเฮย์ เครียดจนเสียงสั่น

สีหน้าของ ยูกิ ดูเฉยเมยมาก แต่เมื่อได้ยินชื่อโทมะ สีหน้าก็เริ่มยุ่งทันที

" พี่รู้ใช่มั้ย........เรื่องที่พี่โทมะทำแบบนี้ " ยูกิถามเคียวเฮย์ เสียงเข้ม

ราวกับกำลังสอบสวนนักโทษ เคียวเฮย์อยู่ในอาการที่ทำอะไรไม่ถูก มือเกาหัว

ตัวก็บิดไปมา ก่อนจะเงยหน้ามอง ยูกิ เพื่อตอบคำถาม

" พี่คบกับโทมะมานาน.......นิสัยเป็นยังไงก็รู้ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็ไม่ใช้ครั้งแรก

............แน่นอนพี่รู้ตลอด " ยูกิ ได้แต่ฟัง เคียวเฮย์ พูดเงียบๆ

" แต่มันไม่ได้มี.......sex.....เพราะรัก........"

เคียวเฮย์เริ่มอายในสิ่งที่ตัวเองพูด " แค่........ต้องการปลดปล่อย "

แต่คำพูดของเคียวเฮย์กลับทำให้ ยูกิฉุนขึ้นมา

" อ๋อ........ถ้ายังงั้นจะเป็นใครก็ได้งั้นสิ!"

" ไม่ใช่........" เคียวเฮย์ พูดอย่างเหนื่อยใจ " ถ้าให้พูดตามตรง ก็เพราะยูกิจัง

ยังเด็กนั่นแหละ " " เป็นความผิดของผมเหรอ " ยูกิแย้ง

" ยูกิ ! " เคียวเฮย์พูดเน้นเสียง " พี่อยากให้เธอไปพูดกับโทมะ ทำความเข้าใจกันซะ "

แต่ดูท่า ยูกิจะไม่สนใจในสิ่งที่ เคียวเฮย์พูดเลย

" แต่พี่ยืนยัน โทมะรักยูกิจัง เธอเป็นคนแรกที่มันจริงจัง " เสียงออดเข้าเรียนช่วงบ่ายดังขึ้น

" โฮริซัง " ยูกิเอ่ย " ถ้าคนรักกัน เขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก ! "

ยูกิเดินจากไป เพื่อเข้าเรียนต่อในช่วงบ่าย เคียวเฮย์ต้องกลับไป

เรียนเพราะความผิดหวังที่คิดจะช่วยเพื่อนได้

---------------------------------------------------------------------------

" กลับมาช้าจัง " ยูกิบ่นคนเดียว

ยูกิกลับมาบ้านที่ว่างเปล่า พ่อ,แม่ ก็ไปเที่ยวกัน2คน.......

ตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว ยังไม่มีวี่แววของโทมะ

" แล้วเราจะมานั่งรอทำไมเนี่ย " ยูกิเริ่มบ่นอีกรอบ

" ถ้าไม่กลับมาก็น่าจะโทรมาบอกบ้างนะ " ยูกิคงจะลืมไปว่าเพิ่งทะเลาะกันเมื่อวาน

--------------------------------------------------------------------------

สุดท้ายโทมะก็ไม่กลับบ้าน ยูกิทำใจไม่เป็นห่วงไม่ได้

เพราะไม่ว่าโทมะจะเหลวไหลขนาดไหนก็มักจะกลับมานอนบ้าน

เว้นแต่วันไหนมีธุระก็จะโทรมาบอกก่อน ทำให้ยูกิออกจะกลุ้มใจหน่อยๆ

แต่ก็ไม่กล้าไปหาที่แผนก ม.ปลาย

บาร์แห่งหนึ่งมีชื่อร้านว่า สมาร์ท บาร์ ( Smart Bar ) ที่ยังไม่เปิดให้บริการ

ที่ชั้น2ของร้านนี้เองที่โทมะมาขลุกตัวอยู่ " ตื่นได้แล้ว โทมะ,เคียวเฮย์ "

เสียวผู้ชายพูดขึ้น เขาคือเจ้าของบาร์แห่งนี้ ชื่อ โฮริ เคนจิ

เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของเคียวเฮย์ อายุ26 เคนจิมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ

มาซุมิ อายุ22 " ปลุกแต่เช้าเชียว " เคียวเฮย์พูดเสียงงัวเงีย พลางหาวปากกว้าง

" จะบ่าย 2 แล้ว........ไอ้ขี้เมา" เคนจิกอดอกยืน พูดอย่างรำคาญ

เคียวเฮย์ ใช้มือเขย่าโทมะที่นอนอยู่ไม่ไกลกันนีกบนพื้น

" เฮ้ย.......ตื่น........" เคียวเฮย์พูดไปเขย่าตัวเพื่อนไป

" อือๆ............ตื่นแล้ว" โทมะ ลุกขึ้นมาช้าๆพลางขยี้ตาอย่างงัวเงีย

เมื่อคืนโทมะ มาดื่มเบียร์ที่บาร์แห่งนี้โดยมีเคียวเฮย์ร่วมด้วย

เขาไม่อยากจะกลับไปบ้าน เพราะต้องเจอหน้ายูกิ มันทำให้รู้สึกระอายใจ

---------------------------------------------------------------------------

" ฉันว่านายรีบกลับไปคืนดีกับยูกิของนายดีกว่า............"

เคนจิพูดขึ้นเมื่อดูจากสภาพของโทมะที่เอาแต่นั่งซึม

" ทำตัวเหมือนคนเบื่อโลก.......เอาเวลามานั่งซังกะตายแบบนี้ทำไม "

" อย่ามายุ่งกับผมเลย " โทมะพูดเหนื่อยๆ

" ความผิดนั้นร้ายแรงนัก " เคียวเฮย์พูดขึ้น

" เขาคงไม่ยอมให้อภัยแน่ๆ " มาซุมิ น้องสาวเคนจิ เสริมอย่างหนักแน่น

" อืม.......ขอบใจนะที่ซ้ำเติม " น้ำเสียงโทมะ เริ่มฉุน

" ไม่เป็รไรมิได้ " ทั้งสองยังล้อต่อไป

" นายต้องดูตัวเองเสียใหม่ " เคนจิพูดสีหน้าจริงจัง

"ว่ามันถูกต้องมั้ยที่นายทำ สมควรมั้ยที่เขาโกรธ ถ้ารู้ว่าผิดก็ต้องขอโทษ

แล้วปรับปรุงตัวเสียใหม่ " พลางตบบ่าหใ่กำลังใจ

" ช่าย............เป็นลูกผู้ชายหน่อย " มาซุมินั่งเท้าคางพูด

" แล้วถ้าผิดหวังเมื่อไหร่ก็กลับมานะ " เคียวเฮย์พูดด้วยสีหน้าและเสียงที่จริงจัง

ทำเอาโทมะตะลึง " แล้วฉัน " เคียวเฮย์พูดพลางจับอกตัวเอง

" จะให้ยืมอกไปซบร้องไห้ "พร้อมทำสีหน้าล้อเลียน

ตาหลับพริ้ม ปากยื่นออกมา

" ไอ้บ้า " โทมะยิ้มน้อยๆแต่ก็หุบยิ้มเกือบทันที " แต่อขเวลาผมหน่อย "

สีหน้าโทมะยังดูลังเลอยู่ แต่ทุกคนก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมา

to be con..............