เวลาได้ล่วงเลยผ่านไป 3 ปี ยูกิเข้ามัธยมที่เดียวกับโทมะได้ด้วยความลำบาก รร.เอกชน N มีทั้งมัธยมต้นและปลาย.........

 เช้าวันหนึ่งของวันอาทิตย์ เสียงตะโกนเรียกชื่อของโทมะดังขึ้น “ อะไรกันครับ? “ โทมะเดินลงมาจากห้องนอนด้วยอาการงัวเงีย

 ทั้งที่ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 11 โมง “ โทรศัพท์ “ เสียงของพ่อพูดอย่างสั้นๆ โทมะยืนคุยโทรศัพท์อย่างเบื่อๆโดยมียูกินั่งมองตาแป๋ว “

 อืม...อืม.....อื้ม......! รู้แล้วน่า บ่าย 2 ใช่มั้ย เออๆ แค่นี้แหละ “ พูดจบก็เดินขึ้นบันไดไปแล้วก็มีเสียงปิดประตูดังตามมาติดๆ

.................................................................

เวลาผ่านไปได้ไม่นาน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง “ ยูกิ.......เอาโทรศัพท์ขึ้นไปให้พี่เขาหน่อย พ่อขี้เกียจเรียกแล้ว “

 ยูกิรับโทรศัพท์มาเดินขึ้นไปชั้นบนอย่างอืดอาด เมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปก็ยังเห็นโทมะนอนอยู่เด็กหนุ่มนั่งลงบนเตียง

 พร้อมสะกิดตัวพี่ชาย “ พี่......โทรศัพท์ “ โทมะลุกขึ้นอีกครั้งด้วยความเบื่อหน่าย การพูดคุยเริ่มต้นขึ้นอย่างออกรส

 จนยูกิรู้สึกว่าตัวเองรบกวน จึงลุกออกไป แต่แล้วก็ถูกรั้งไว้ด้วยมือใหญ่ที่แข็งแกร่ง ร่างบางเซถลาไปนั่งภายในวงแขนของร่างใหญ่

 ระหว่างคุยโทรศัพท์แต่โทมะก็ยังสัมผัสยูกิไปด้วย ชายหนุ่มเกาคางของยูกิเบาๆดั่งกับลูกแมวตัวน้อย

 ยูกิพลิกตัวมากอดตอบเอื้อมวงแขนเล็กไปโอบรอบคอโทมะไว้ ยืดตัวซุกใบหน้าเรียวสวยลงบนซอกคอของโทมะ “ เอ่อ.....แค่นี้ก่อนนะ “

 การกระทำของยูกิทำให้โทมะรีบวางสายทันที “ เป็นอะไนไป.......ยู?! " โทมะถามอย่าง งงๆ ในการกระทำของน้องชาย “ ยู? “

 พี่ไม่รักผมแล้วรึ “ น้ำเสียงที่ฟังดูน้อยใจแปล่งออกมา " ทำไมถามอย่างนั้นล่ะ “ “ ก็พี่ชอบออกไปข้างนอกไม่สนใจผมเลย “ 

" ก็พี่ไปทำงานพิเศษนี่ " ถึงจะบอกเหตุผลไปแล้ว เด็กน้อยก็ยังคงหน้ามุ่ยอยู่ แต่เมื่อรู้สึกตัวอีกที ยูกิก็ถูกโทมะทับซะแล้ว

 ริมฝีปากของทั้งคู่ประกบกันอย่างอ่อนโยนเช่นทุกครั้ง ร่างใหญ่เบียดตัวเข้าหาร่างเล็ก

 กอดรัดอย่างทะนุถนอมผิวเนื้อที่นุ่มนวลถูกสัมผัสด้วยริมฝีปากอ่อนโยนและหนักหน่วงเพื่อทิ้งรอยแห่งความทรงจำ ต้นคอขาวเนียน

 แผ่นอกเนียนนุ่มผิวที่ขาวเนียน ปรากฎรอยจูบที่มีอยู่ประปรายได้เห็นชัดขึ้น ร่างใหญ่จูบไล้ลงมาถึงหน้าท้อง

 ในขณะจะคืบหน้าต่อนั้นเสียงของพ่อที่อยู่ชั้นล่างก็ดังขึ้นเพื่อเรียกยูกิ เสียงนั้นทำให้ทั้งสองตื่นจากภวังค์แห่งความสุข " ฮึ.....ฮึ...... "

 โทมะกึ่งยิ้มกึ่งหัวเราะ " หน้าแดงแป๊ดเลย " ยูกิยิ่งหน้าแดงกว่าเดิมเมื่อได้ฟัง

.........................................................................

เมื่อทั้งสองเดินลงมาก็พบชายหนุ่มนั่งอยู่อย่างสบายอารมณ์บนโซฟา " เคียวเฮย์มา " พ่อเอ่ยขึ้นผู้ที่นั่งอยู่หันมามอง

 ลุกขึ้นเดินมาทางยูกิ...... โฮริ  เคียวเฮย์ ชายหนุ่มขี้เล่นสูงพอๆกับโทมะ โทมะเริ่มหน้ามุ่ยเมื่อเห็น เท่าที่โทมะเคยเล่าให้ฟัง

 ทั้งคู่รู้จักกันตอน ม. 1 แล้วก็อยู่ห้องเดียวกันมาตลอด แม้กระทั่งขึ้น ม. ปลาย แต่ดูๆแล้วก็น่าจะเป็นคู่กัดกันมากกว่าเพื่อนสนิท "

 แกมาทำไมเนี่ย ? " โทมะพูดอย่างหงุดหงิดแต่เคียวเฮย์ไม่สนใจฟังแม้แต่น้อย " ยูกิจังเนี่ย.....ดูกี่ทีก็น่ารัก " " เอ่อ.......ขอบคุณครับ "

 ยูกิยิ้มแหยๆ " วันนี้ไปเที่ยวกันดีกว่า " " วันนี้รึครับ " " ไม่เอา.....ไม่ให้ไปไหน " โทมะพูดขึ้นอย่างเอาแต่ใจ เคียวเฮย์หันหน้ามามองทันที

 ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยเลศนัยมากมาย เป็นรอยยิ้มที่ทำให้โทมะสะดุ้งทีเดียว " ทำไมล่ะ......โทมะคุง " ไม่มีเสียงตอบ

 หากแต่มีสีหน้ากระอักกระอ่วนให้เห็นทำให้เคียวเฮย์ยิ้มอย่างมีชัยแล้วหันไปทางยูกิ " เอ้า.......ไปเตรียมตัวสิ " แล้วก็ดันยูกิขึ้นบันไดไป

.........................................................................

ในห้องนั่งเล่นที่มีชายหนุ่มเพียงสองคนเท่านั้น เลยทำให้พูดอะไรต่อมิอะไรได้ " นายคิดจะทำอะไรกันแน่ ! " เคียวเฮย์ถาม