<<AbZoLuTe>>
<<AbZoLuTe>>
By:: ZeTsUyA_ZeiRyUu ChApTeR 2
---------------------------------------------
ว่าแต่เจ้านั่นฟันอะไรของเค้านะ???ไม่เห็นจะมีอะ- ว๊ากกกกก~ก!!
ร่างบางร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ๆก็มีซากศพของคน 3 คนร่วงหล่นลงมาจากต้นไม้
เลือดสาดกระจายเปรอะเปรื้อนไปทั่วรวมทั้งตัว Kyo ด้วย
อะ..อะ..ไรกันเนี่ย คนพวกนี้ ทะท่านเป็นคนทำรึ..ท่านฆ่าคน! ตกใจสุดขีด สยองกับภาพที่เห็น
ไม่ ข้าไม่ได้ฆ่าคน ดูดีๆสิพวกนี้ ไม่ใช่คน นัยตาสีแดงชายมองไปทางซากศพอย่างไร้ความรู้สึก
ม ไม่ใช่คน? Kyo แข็งใจหันไปมองซากศพอีกครั้ง จริงๆด้วยพวกนี้ไม่ใช่คน
เขาค่อยๆมองไปเรื่อยๆตั้งแต่นิ้วเท้าและมือที่หงิกงอ เล็บยาวปลายแหลมคม ผิวหนังเป็นเกร็ดน่าขยะแขยง
ไปจนถึงดวงตาสีขาวโพลนที่ไม่มีตาดำ มีเพียงเส้นเลือดสีแดงเท่านั้นที่กระจายไปทั่วบริเวณ
!!!!! พะพวกนี้มันอะไรกัน?! ถามอย่างหวาดผวา ไม่มีแรงแม้จะหันหน้าไปทางอื่น
ปิศาจประเภทนึงในป่าแห่งนี้ Die ตอบเหมือนกับเป็นเรื่องปกติ ปิศาจ Kyo พูดอย่างไม่เชื่อหู
ใช่ แต่ข้าว่าพวกเราควรออกไปจากที่นี่ก่อนที่พวกมันจะแห่พากันมาอีก Die พูดพลางเหน็บดาบ
AbZoLuTe ไว้กลางหลังตามเดิม แล้วออกเดินทางทันที
***********************************
. Die หันหลังไปดูเพื่อนร่วมทางอีกคนเมื่อรู้สึกว่าเงียบไป จนผิดปกติ
อ่าวเฮ้ย!!!เจ้าเปี๊ยกนั่นอยู่ไหนวะเนี่ย!?!
รีบวิ่งกลับไปทางเดิมทันทีเมื่อหันหลังไปแล้วเจอแต่ความว่างเปล่า โธ่เว้ย~เจ้านั่นอยู่ไหนนะ
ไม่ใช่ว่าโดนปิศาจจับไปหรอกนะ คงไม่ใช่ ข้าไม่เคยพลาดนี่ เอาเถอะไว้กลับไปดูที่เก่าก่อน Die
คิดพร้อมกับเร่งฝีเท้าขึ้นอีกจนกระทั่งร่างทั้งร่างเหมือนจะหายไปหลงเหลือไว้แค่เพียงเงาสีแดงจางๆ
จากเส้นผมเท่านั้น ไม่รู้ทำไมเขาถึงได้รู้สึกกระวนกระวายใจอย่างนี้นะ? เพียงไม่กี่วินาทีร่างสูง
ก็กลับมาที่แห่งเดิมอีกครั้ง Kyoเองก็ยังคงอยู่ที่เดิมเช่นกัน ฮึ้ย~เจ้าจะบ้าเรอะ!ทำไมไม่ตามข้ามา
รู้มั้ยว่าที่นี่น่ะ อันตรายแค่ไหน! Die พูดเดินตรงมายังร่างบางพร้อมทั้งกระชากให้ลุกขึ้นยืน
อะ ท่านเองหรอ
กำลังนึกว่าถ้าเป็นเจ้าพวกนั้นแล้วข้าจะทำยังไงดีอยู่เลย พอดีขาข้ามันไม่มีแรงน่ะเลยลุกไม่ขึ้น แหะๆ
Kyo ทำหน้าสำนึกผิด แต่ดูก็รู้ว่าหวาดกลัวแค่ไหน Die ส่ายหน้าเบาๆกับตนตรงหน้า
แล้วช้อนร่างของKyoขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน หวา~ท่านทำอะไรน่ะ!?! ร่างบางหน้าแดงเถือก
หัวใจเต้นแรงไม่ยอมหยุด แต่ก็รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ก็เจ้าบอกว่าไม่มีแรง ข้าก็เลยช่วยเจ้าไง Die
ตอบแต่ Kyoยังไม่เลิกโวยวาย ขืนยังให้อุ้มอยู่แบบนี้เขาต้องหัวใจวายตายก่อนแน่
เจ้าอยู่เงียบๆเหอะน่า พูดพลางส่งให้ตาดุๆ(แต่น่ากลัว)มาให้ เหมือนกับจะบอกว่า
ถ้ายังพูดมากอยู่อีกจะปล่อยทิ้งไว้ที่นี่แหละ Kyoจึงเงียบลงไปได้ยอมอยู่ในอ้อมกอดของร่างสูงแต่โดยดี
Dieรู้ถึงรูปร่างของคนตรงหน้าได้อย่างชัดเจน
ส่วนโค้งเว้าที่ผู้ชายไม่น่าจะมี Dieกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นแล้วเดินทางต่อไป
********************************
ทั้ง 2 เดินทางไปตามทางเท้าบ้างลัดเลาะเข้าป่าบ้าง
ผ่านต้นไม้นานาชนิด ระหว่างทางไม่มีใครพูดอะไร
ถึงแม้ว่าKyoจะอยากถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นมากแค่ไหนก็ตาม จนกระทั่งเมื่อทั้ง 2
เดินลัดเลาะมาจนเข้าเส้นทางเดินเท้าเส้นทางหนึ่ง Dieจึงพูดขึ้นว่า ถ้าเดินจากทางนี้ไปอีก 3
กม.ก็จะถึงบ้านเมืองของเจ้า แถวนี้ไม่มีพวกปิศาจ เจ้าจะปลอดภัย Die พูดพลางวางKyoลง
ข้าต้องไปแล้ว อ๊ะ!เดี๋ยวก่อนสิ Di- .???หายไปไหนแล้ว??? เพียงแค่ชั่ววินาทีเดียว
Dieก็หายไปซะแล้ว Kyoมองทางที่จะพากลับไปยังบ้านเมืองของตน
ก่อนตัดสินใจหันหน้ากลับไปทิศทางที่ผ่านมา เขายังไม่อยากกลับ เขายังมีเรื่องที่อยากรู้
รวมทั้ง เรื่องของ Die ว่าแต่ จะไปทางไหนดีล่ะเนี่ย Kyo
พูดขึ้นหลังจากตัดสินใจเรียบร้อยแล้วว่าจาตามDieไป แต่ตอนนี้แม้แต่เงา Die
ก็ยังไม่เห็นแล้วเขาจะไปตาม Dieได้ยังไง แต่ยังไงเขาก็ตัดสินใจแล้ว
ไม่เปลี่ยนใจง่ายๆหรอก! ว่าแล้วKyo ก็เลือกเส้นทางหนึ่งเดินเข้าไปในป่า เขาเดินลัดเลาะป่าไม้ไปเรื่อยๆ
เจอทางราดบ้าง เนินเขาบ้าง สะดุดล้มก็ตั้งหลายครั้ง
แต่เขาก็ยังไม่ยอมแพ้จนกระทั่งเดินมาเจอลานโล่งแห่งหนึ่ง Kyoจึงตัดสินใจหยุดพัก
เขาเดินไปนั่งบนโขดหินใหญ่ก้อนหนึ่ง เนื่องจากไม่มีต้นไม้บดบังทำให้เห็นท้องฟ้าได้ชัดเจน
ร่างบางเงยหน้าขึ้นให้กระแสลมอ่อนๆพัดผ่านใบหน้างาม พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าแล้ว
ท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงฉาน พาลทำให้นึกถึงนัยตาคู่นั้น นัยตาที่ทำให้เขาเข้ามาในป่านี้อีกครั้ง
เฮ้อ...โง่จริงๆเล้ยดันตามมาแบบไม่คิดเนี่ย Kyoนึกด่าตัวเองในใจ
โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตามองมาทางเขาจากทุกทิศทุกทาง!!
++++++++++++++++++++++++++++2 Be CoNฯ+++++++++++++++++++++++++++++++++